Namaz Zamanı Grubu Resmi Blogu

(Namaz Zamanı) Tuğba öğretmen namaz çiçekleri yetiştiriyor

2009-12-17T02:10:00.001+02:00

Bir Din Kültürü Öğretmeni kardeşimiz namaz kılma ünitesini işlerken namaz çiçekleri etkinliğinden faydalanarak geleceğin namaz çiçeklerini yetiştiriyor.

Öğretmen kardeşimizin okulda yaptığı namaz eğitimi faaliyetini bizler için yazacak.

http://www.namazzamani.net/turkce/tugba_ogretmen_ve_namaz_cicekleri.htm

Namaz Zamanı

--
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Namaz kılmayı öğrenmek için doğru yere geldiniz... Tüm namaz gönüllüleriyle www.namazzamani.net 'te buluşalım. Her zaman fikrinize ve desteğinize ihtiyacımız var... Bu sitedeki mailler: http://namazzamani-grubu.blogspot.com adresinde yayınlanır...

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

Daha fazla seçenek için, http://groups.google.com/group/namazzamani?hl=tr
adresinde bu grubu ziyaret edin.
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---

(Namaz Zamanı) Her Şeyin Başı Allah'ı Zikretmek

2009-12-17T01:41:00.000+02:00

Her Şeyin Başı Allah’ı Zikretmek
Cenâb-ı Hak bir âyet-i kerîmede şöyle buyurur:
“Rabbini gönülden ve korkarak, içinden hafif bir sesle sabah akşam zikret, gafillerden olma!”
(A’râf, 205)

Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- bir hadîs-i şerîflerinde şöyle buyurmuşlardır:
“İnsanlar bir mecliste oturur da orada Allah’ın ismini anmazlarsa, eksik bir iş yapmış, bir günah işlemiş olurlar. Kim bir yolda yürür de Allah -azze ve celle-’yi zikretmezse, eksik bir iş yapmış, bir günah işlemiş olur. Kim yatağına girer de orada Allah’ı zikretmezse, yine eksik bir iş yapmış, günah işlemiş olur.”
(Ahmed, II, 432; Ebû Dâvûd, Edeb, 25/4855, 97-98/5059)

Muâz el-Cühenî -radıyallahu anh-’den rivâyet edildiğine göre bir kişi Peygamber Efendimiz’e geldi ve:
“–Hangi cihâdın ecri daha büyüktür?” diye sordu.
Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem-:
“–Allah Teâlâ’yı en çok zikredenlerinki!” buyurdu. O zât:
“–Hangi oruçlunun ecri daha büyüktür?” diye sordu. Efendimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem-:
“–Allah Teâlâ’yı en çok zikredenlerinki!” buyurdu.
Bundan sonra o sahâbî, namaz kılan, zekât veren, hacca giden ve sadaka verenler için de aynı soruyu tekrarladı. Fahr-i Kâinât -sallâllâhu aleyhi ve sellem-Efendimiz bunların hepsi için de:
“–Allah Teâlâ’yı en çok zikredenlerinki!” cevabını verdi.
Bunun üzerine Ebû Bekir -radıyallahu anh, Hz. Ömer -radıyallahu anh’a:
“–Ey Ebû Hafs! Allah’ı zikredenler, hayrın tümünü alıp götürdü!” dedi. Bu sözü işiten Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, onlara doğru yöneldi ve:
“–Evet, öyledir!” buyurdu.
(Ahmed, III, 438; Heysemî, X, 74)

Her Güne Kelime

tezâhür: 1. Zuhûr etme, meydana çıkma, belirme, görünme, gözükme. 2. Belirtili. 3. Birbirine yardım etme.
tevzî: 1. Dağıtma, dağıtılma. 2. Herkese payına düşeni dağıtma, üleştirme.

(Namaz Zamanı) FW: BUGÜN ALLAH RIZASI İÇİN NE YAPTIN

2009-12-16T15:54:00.000+02:00

Bugün düne ekleyebileceğin ne yaptın sevgili?
Kaç kitap okudun mesela, kaç cümlesini not ettin bir kenara? Ve kaç damla düştü içine içinden, canını yakan? Her yazılmışın en mükemmeline, zikr’e kaç kez açıldın? Kaç kez zikr açıldı sana, nur yağdı üzerine?

Bugün düne ekleyebileceğin ne yaptın sevgili?
Kızın için ne düşledin mesela, kaç kez onu sevdiğini söyledin ve kaç kez okşadın kumral, ipek saçlarını? Minik ellerini avuçlarına alıp kaç kez öptün ‘şükürler olsun’ diyerek? Ve onun, gözlerinin önünde her an biraz daha şekillenen apaçık bir müjde olduğunu kaç kez düşünüp döndün yüzünü kıbleye?

Ne yaptın bugün sevgili, içini huzur kaplayan?
Kaç kez huşû ile kapandın secdeye mesela gözlerin nemlenerek, kaç kez hissettin O’nu tam karşında? Ve merhametine kaç kez koştun tüm hatalarına rağmen? Yüreğine düşen her bir kara noktanın endişesine kapılıp kaç kez tevbe’ye sığındın ak-pak olabilmek için?

Ne yaptın bugün sevgili, yarına hazır hissetmek için kendini?
Kaç gönüle girdin mesela bir sıcak tebessümle, kaç gönül kazandın dualarına seni de alabilecekleri? Ve ‘yarın bir daha olmazsa’ endişesinden uzak yaşayabildiğini kaç kez farkediverdin? Her batan günün O’na biraz daha yaklaşmak olduğunu hissedip kaç kez kavuşma heyecanı ile yandın?
Ne yaptın bugün sevgili, yüreğini bir tüy kadar hafif hissedebilmek için?
Son kuruşuna kadar dağıtabildin mi her şeyini mesela ‘fi sebilillah’ diyerek? ‘Dünya onların olsun’ terennümü dilinde kaç kez onardın elbisendeki sökükleri? Ve O’nun va’dine inancını kaç kez yineledin? Kaç kez en sıcak uykundan ayrılıp gece buluşmasına koştun sevinçle?
Ey sevgili, ne yaptın bugün?
Kaç kapıyı çaldın mesela hiç açılmasa da, kaç kapıdan geri döndün ziyareti yarın’a erteleyerek? Ve kaç kez boynu bükük, bir gölgeye oturup ‘nasıl anlatabilirim’ sorularıyla yüreğini dağladın? Kaç kez vazgeçebildin uğruna hayatından, geride bırakacaklarını aklına bile getirmeden?
Söyle sevgili, ne yaptın bugün sokaktaki kedi için?
Açlığa direnen beden, anne sıcaklığını özleyen bebek, öksüren komşun için… Kaç kez ‘elhamdülillah’ dedin mesela? Ve kaç kez dünyaya geliş amacını tartıştın kendinle? Dün’e takılmadan, ama dün’e bir şey katarak ilerleyebildiğine kaç kez inandın?

Söyle sevgili, bugün ne yaptın?
Kaç kez hatırladın kendine gülümsemeyi ve kaç kez suçlamaktan vazgeçtin her şeyi? ‘Sevmek ölmekle başlar’ çizgisinde kaç kez bulabildin varlığını? Bu yolun tam da üzerinde gelmiş olman dünyaya, nasıl bir lütuftu senin için, kaç kez şükrettin teslimiyetin için?
Söyle sevgili söyle, kendini kurtarabilmek için kaç adım attın bugün?

Ruhlar giderken sonsuz bir yola
Dünyada verirler birkaç mola
Sanki... Bu geliş bir tesadüf ola
SÖYLE BUGÜN ALLAH İÇİN NE YAPTIN?

Nefsin bugün doysa yarın yine aç
Sanma ki bedenin nefsine muhtaç
Gel şu meyhaneden vakitlice kaç
SÖYLE BUGÜN ALLAH İÇİN NE YAPTIN?

Zaman sermayesi sanma ki çok bol
Beşikten bastona kaç adımlık yol
Bu kanun değişmez kim olursan ol
SÖYLE BUGÜN ALLAH İÇİN NE YAPTIN?

Bir gönül kapısı bulup çaldın mı?
Bir sevgi seline boyca daldın mı?
Bir dosta bedelsiz selam verdin mi?
SÖYLE BUGÜN ALLAH İÇİN NE YAPTIN?

Ezeli rızkına razı oldun mu?
Sabır sofrasında lezzet buldun mu?
İmanla şükredip huzur buldun mu?
SÖYLE BUGÜN ALLAH İÇİN NE YAPTIN?

Bilmediğini bilenlere sordun mu?
İlimle aranda köprü kurdun mu?
Zarar ve karını hayra yordun mu?
SÖYLE BUGÜN ALLAH İÇİN NE YAPTIN?

Kader ağlarından inip geldin mi?
Zorda kalmış kişiyi bildin mi?
Sana borcu vardı sildin mi?
SÖYLE BUGÜN ALLAH İÇİN NE YAPTIN?

Merhametle hak sevgisini buldun mu?
Komşu kederiyle ortak oldun mu?
Bir yetimin şefkatiyle doldun mu?
SÖYLE BUGÜN ALLAH İÇİN NE YAPTIN?

Gönül gözlerini açıp baksana
Veren neler vermiş dünyada sana
O’na gönderdin mi bir hamd-ü sena
SÖYLE BUGÜN ALLAH İÇİN NE YAPTIN?

Gramla yazılır yaptığın hasat
Bir zerre noksansız çıkar yedi kat
Tükenen her nefes kaybolan fırsat
SÖYLE BUGÜN ALLAH İÇİN NE YAPTIN?

ALINTI

Ezan, bir şehrin ufuklarında yankılandığında, şehrin biçimsizliği
ortadan kalkar; sokaklar, caddeler, meydanlar, duvarlar Kâbe'nin
eteğine doğru savrulur. Sanki sesten ötürü bir Kâbe inşa edilir
kulakların eşiğinde.(SENAİ DEMİRCİ)
http://gulask20.blogspot.com
http://gulask.milletmeclisi.com

--
Bu grupta kainata farklı bakacaksınız;
insanlara da, olaylara da...
Mesajımız herkese:
"Ey insan düşün!
Nereden geldin? -Nereye gidiyorsun? - Necisin?"
Cevabını burda bulacaksın...
Bu mesajı şu gruba üye olduğunuz için aldınız: Google Grupları "Sefkat" grubu.
Bu gruba posta göndermek için , mail atın : sefkat@googlegroups.com
Bu gruba üyeliğinizi sonlandırmak için şu adrese e-posta gönderin: sefkat-unsubscribe@googlegroups.com
Daha fazla seçenek için, http://groups.google.com.tr/group/sefkat adresinde bu
grubu ziyaret edin

Windows 7: Size en uygun bilgisayarı bulun. Daha fazla bilgi edinin.

(Namaz Zamanı) İYİ VE SAGLIK VE AFİYET DOLU YILLAR

2009-12-16T15:32:00.000+02:00

MUHAREM AYINIZI KUTLARIM

Peygamber efendimiz Muhammed aleyhisselam, miladi 571’de 20 Nisana rastlayan, Rebiul-evvel ayının on ikinci Pazartesi sabahı, Mekke’de doğdu. 622’de Mekke’den Medine’ye hicret etti. 20 Eylül Pazartesi günü, Medine’nin Kuba köyüne geldi. Bu tarih Müslümanların Şemsi yılbaşı oldu. O yılın Muharrem ayının birinci günü de, hicri [kameri] yılbaşı oldu. Muharrem ayının birinci gecesi [bu yıl Çarşambayı Perşembeye bağlayan gece, yani bu gece] Müslümanların yılbaşı gecesidir. Yılbaşı gecemiz mübarek olsun

Windows 7: Size en uygun bilgisayarı bulun. Daha fazla bilgi edinin.

(Namaz Zamanı) Hicri Yılbaşımız Mübarek Olsun (1431)

2009-12-16T10:12:00.000+02:00

Hicri yılbaşı gecesi

Peygamber efendimiz Muhammed aleyhisselam, miladi 571’de 20 Nisana rastlayan, Rebiul-evvel ayının on ikinci Pazartesi sabahı, Mekke’de doğdu. 622’de Mekke’den Medine’ye hicret etti. 20 Eylül Pazartesi günü, Medine’nin Kuba köyüne geldi. Bu tarih Müslümanların Şemsi yılbaşı oldu. O yılın Muharrem ayının birinci günü de, Kameri yılbaşı oldu. Muharrem ayının birinci gecesi Müslümanların kameri yılbaşı gecesidir. Bu geceyi ihya etmeli ve saygı göstermeli. Saygı göstermek, günah işlememekle olur. Zilhiccenin son günü ve Muharremin birinci günü oruç tutan, o yılın tamamını oruç tutmuş gibi sevaba kavuşur.

Bir hadis-i şerifte, (Ramazandan sonra en faziletli oruç, Muharrem ayında tutulan oruçtur) buyuruldu.

Kıymet verilen dört aydan biri
Muharrem ayı, Zilkade, Zilhicce ve Receb’le beraber Kur’an-ı kerimde kıymet verilen 4 aydan biridir. (Tevbe 36)

Birkaç hadis-i şerif meali şöyledir:
(Ayların efendisi Muharrem, günlerin efendisi Cuma’dır.) [Deylemi]

(Ramazandan sonra en faziletli oruç, Allahü teâlânın ayı Muharrem ayında tutulan oruçtur. Farzlardan sonra en faziletli namaz, gece namazıdır.) [Müslim, İbni Mace, Ebu Davud, Tirmizi, Nesai]

(Nafile oruç tutacaksan, Muharrem ayında tut! Çünkü o, Allahü teâlânın ayıdır. O ayda bir gün vardır ki, O günde Allahü teâlâ geçmiş kavimlerden birinin tevbesini kabul etti. Yine o gün, tevbe edenlerin günahlarını da affeder.) [Tirmizi]

Nafile ibadetlerin sevabına kavuşabilmek için, Ehl-i sünnet itikadında olmak, haramlardan kaçıp günahlara tevbe etmek, farzları kusursuz yapmaya çalışmak, o ameli ibadet olarak yapmaya niyet etmek şarttır.

16 aralık çarşamba Zilhicce ayının yani hicri 1430 yılının son günü

17 aralık perşembe ise Muharrem'in yani hicri 1431 yılının ilk günü

(Namaz Zamanı) Her Canlının Rızkı

2009-12-15T19:06:00.000+02:00

Her Canlının Rızkı
Cenâb-ı Hak âyet-i kerîmede şöyle buyurur:
"Yeryüzünde yürüyen her canlının rızkı, yalnızca AIlâh'ın üzerinedir."
(Hûd, 6)

Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- bir hadîs-i şerîflerinde şöyle buyururlar:
“Allâh Teâlâ, âdemoğlunun rızıkları ile vazîfeli olan meleklere şöyle buyurur:
Herhangi bir kulu, bütün tasa ve düşüncesini tek bir şeye (yâni Rabbine) teksîf etmiş bir şekilde bulursanız, ona göklerin ve yerin rızkını garanti edin! Herhangi bir kulu da adâletle (istikâmetten ayrılmayarak) rızık ararken bulursanız, ona iyi davranın ve (yolunu) kolaylaştırın!.."
(75 Kudsî Hadîs'in Tercüme ve Şerhi, Ebû Hüreyre)
Bu hadîs-i kudsî gösteriyor ki, eğer bir kul, bütün gâye ve hedeflerini tek bir şeye, yâni Rabbine teksîf eder de O'nun rızâsı yolunda emr-i ilâhîye riâyet eder ve ibâdet ve tâat üzere bulunarak ihlâslı, sâlih kullardan olursa, ona göklerin ve yerin rızkı te'mîn edilir.
[Osman Nuri Topbaş, Altınoluk Dergisi, 1999-Temmuz, Sayı:161, Sayfa:020]

Her Güne Kelime

Teksif: koyu ve sık yapma, bir sıvıyı koyulaştırma. Dokuma ve sâireyi sıklaştırma. Şeffaflığını giderme. Yığma, depolama
Emr-i İlahiye: Allah’ın emri.

(Namaz Zamanı) Ben size bir şey öğreteyim mi. Onunla sizi geçenlere yetişir, sizden sonrakileri de geçersiniz.

2009-12-15T14:23:00.000+02:00

Bir gün başta Ebu Zer olmak üzere Muhacirlerin fakirleri Peygamberimize gelerek şöyle dediler:

“Ya ResulAllah! Varlık sahipleri yüksek dereceleri ve daimi nimetleri alıp gittiler. Çünkü onlar da bizim gibi namaz kılıyorlar, oruç tutuyorlar. Ancak onlar sadaka veriyor biz veremiyoruz, onlar köle azâd ediyor, biz edemiyoruz.”

Peygamberimiz onlara şu müjdeyi verdi:

“Ben size bir şey öğreteyim mi. Onunla sizi geçenlere yetişir, sizden sonrakileri de geçersiniz. Hem hiçbir kimse sizden daha faziletli olamaz; meğerki sizin yaptığınız gibi yapmış olsunlar.

“Her namazdan sonra

33 kere “SübhânAllah”,

33 kere “Elhamdülillahamdülillah”,

33 kere “Allahuekber” derseniz

tamamı 99 eder; yüzün tamamında da

‘Lâilâhe illallâh vahdehûlâ şerîke leh, lehü’l- mülkü velehü’l- hamdü ve hüve alâ külli şey’in kadîr’ derseniz,

Günahlarınız denizin köpüğü kadar da olsa bağışlanır.” (Müslim-Mesacid 146)

(Namaz Zamanı) "EY ALLAH'IN KULLARI! KARDEŞ OLUNUZ!"

2009-12-15T13:37:00.000+02:00

Şehirde “Muhammed geliyor” diye sesler duyuldu…

Evsliler, Hazreçliler… Medine’de daha önce yıllarca birbiriyle savaşmış, aralarında kan davası olan onlarca kabile; kadın erkek, çoluk çocuk Medine’nin girişine doğru yürüdü…. Nihayet çölün kızgın güneşi şehri kavururken ufukta göründüler.

Hep bir ağızdan şarkılar başladı. Erkekler ellerini açmış yakarıyor, kadınlar zılgıt çekiyor, çocuklar bağrışıyordu. Şehrin girişinde büyük bir kalabalık çoşkuyla Mekke’den Medine’ye hicret eden Hz. Peygamber’i karşılıyordu.

Kalabalık “İşte o” diye Hz. Ebubekir’in üzerine üşüştü. Bağırlarına basmak, omuzlarına almak ve doyasıya sarılmak istiyorlardı. “Hayır” dedi ikinin ikincisi; “Allah’ın Resulü o, ben değilim.” İnsanlar, su arkının yön değiştirmesi gibi ona koştular, etrafını sardılar…

Yüksekçe bir taşın üzerine çıktı, eliyle hafifçe susmalarını işaret ettikten sonra, “ilk” olarak şunları söyledi;

“İman etmedikçe cennete giremezsiniz. Birbirinizi sevmedikçe iman etmiş olmazsınız. Birbirinizi sevmek için de aranızda selamı yayınız… Birbirinize haset etmeyiniz. Birbirinize hasım olmayınız. Birbirinizin arkasından çekiştirmeyiniz. Ey Allah’ın kulları! Kardeş olunuz! (Kunû yâ ibadallahi ihvâna)…”

***

Dikkat edin, Ey “Müslümanlar” kardeş olunuz değil; Ey “Allah’ın kulları” kardeş olunuz!

Yani: Ey Evsliler, Hazreçliler, Kaynukalılar, Nadirliler, Yahudiler, Hrıstıyanlar, zenciler, beyazlar, zenginler, yoksullar! Merkezde oturanlar, kenar mahallelerde yaşayanlar! Şehirde’de kim yaşıyorsa bütün herkes! Hiç biriniz büyük, hiç biriniz imtiyazlı, hiç biriniz sahip değilsiniz. Paylaşınız, bölüşünüz, kardeş olunuz kardeş! En yüksek insanlık ideali budur!

Şehrin semalarında yankılanan ilk sözler işte bunlardı.

Medine’de “yeni dünyanın” temelleri işte bu sözlerle atıldı.

183 aile birbiri ile kardeş oldu; ilk yapılan da buydu.

Kaynaştılar, paylaştılar, bölüştüler.

“Yar yanağından gayrı” her şey ortak oldu.

Öyle ki bir ineğin sütünden 10 aile birlikte içiyordu.

Bu, bir anlamda, kıssaların anasında “Orada aç kalmazsınız, çıplak olmazsınız, susuzluk çekmezsiniz, güneşin sıcağında yanmazsınız.” (Taha; 118-119) diye tarif edilen ebedi ve ideal ülke “cenneti” ilk kurma girişimiydi. Çünkü cennet dünyada kurulmak için vardı, başarılamazsa “Kurmaya çalıştığınız bu muydu?” diyerekten “ödül” olarak ahirette verilecekti. Müslümanın zihin dünyasında cennet ütopyasının dünyevi ve uhrevi anlamı bu olmak icap eder. Cenneti kurmaktan, yaşamaktan ve yaşatmaktan dünyada nasibi olmayanın ahirette de nasibi yoktur.

Cennet, her şeyden önce kardeşlik demektir. Paylaşım, bölüşüm, sevgi, merhamet, adalet, eşitlik, doğruluk, dürüstlük, özgürlük demektir…

Sonradan ortaya çıkan bütün ayrılıkların gayrılıkların sona ermesi, “takva” elbisesi dışında bütün elbiselerin çıkarılması, “erdem” dışında bütün rütbelerin sökülmesi, “insan” dışında bütün renklerin, ırkların, kabilelerin, dillerin anlamsızlaşması, “bölüşmek” dışında bütün sahiplenmelerin ortadan kalkması, “sevgi” dışında bütün hislerin bayağılaşması, “Hakk” (gerçek ve adalet) dışında bütün otoritelerin yok olması demektir…

İşte Hz. Peygamber Medine’ye geldiğinde ilk bunu yaptı.

Yürünecek yolun (din), yaşanacak şehrin (medine) ve kurulacak uygarlığın (medeniyet) temelinde neyin yatması gerektiğini gösterdi. Buradan bakarsanız gerisi teferruattır…

Onun için, o gün, bir taşın üzerine çıkarak yaptığı o konuşma ezeli ve ebedi insanlık idealini ifade etmektedir:

“Ey Allah’ın kulları! Kardeş olunuz!”

***

Bütün şairler bunu terennüm etti; “72 millet birdir bize” (Yunus Emre).

Bütün ozanlar bunu söyledi: “Gel birlik kavline girelim kardaş” (Aşık Veysel)

Bütün devrimler bunun için yapıldı; Eşitlik, kardeşlik, özgürlük, adalet, birlik…

Gelmiş geçmiş bütün peygamberler, bilgeler, büyük filozoflar hep bunu söyledi.

Artık mesele “Ayinesi iştir kişinin lafına bakılmaz” noktasına gelmiştir. Yani kimin, bizzat ve bilfiil kalkıp bunu yaptığı, yaşadığı ve yaşattığı önemlidir.

Hz. Peygamber Medine’ye geldiğinin ilk yılları başta olmak üzere, tüm Mekke ve Medine hayatı boyunca bunu bizzat ve bilfiil kalkıp yapmış, yaşamış ve yaşatmıştır.

Öyle ki Medine’nin ilk yıllarındaki o “kardeşlik devriminde” bir tür komün hayatı yaşandığı bile söylenebilir. Çünkü bugün bırakın 10 ailenin bir ineğin sütünden içerek yaşamasını, komşu komşusundan kaçıyor. Bugünün muhafazakarları, komşusu açken tok yatar durumda olmamak için olmalı (ki böyle olduğunu bile sanmıyorum) tok ve asude semtlere taşınıyor. Böylece komşusu açken tok yatmamış oluyor (!).

İnsanlar bayramlarda kardeşlikten, paylaşmaktan, kaynaşmaktan “tek başına” güneşleneceği kıyılara kaçıyor.

Bazıları “O dönemde yokluk kıtlık vardı, öyle oldu” diyor. Hayır bayım! Bu bir iman, bilinç, ideoloji ve projedir! Çok bilinçli olarak öyle yaşadılar. Mescidin kapısına mal mülk yığıldığı halde peygamberimiz tenezzül etmedi. İstese rahatlıkla Karun olabilirdi, hiçbir engel yoktu. Böyle yapmakla bir toplumun (Medine’nin) harcında neyin yatması gerektiğini gösterdi. Çünkü o usve-i hasene (en güzel örnek) idi.

Medine’ye geldiğinde o taşın üzerinde “Ey Allah’ın kulları! Kardeş olunuz!” derken seçim konuşması yaptığını mı sanıyorsunuz?

***

Bu cümleyi bir yerde daha söylediğimi hatırladım.

1992 yazıydı sanırım, bir gurup arkadaşla İran’a gitmiştik. Tahran’da milyonluk Cuma namazındayız…Cuma namazını Rasancanî veya Hamaney kıldırıyordu. Kalabalığın içine karışmış halde namazı kıldık. Namazdan sonra, orada herkes sağ ve sol yanında oturanla musafaha (tokalaşma; Allah kabul etsin deme) yapıyor. Selam verir vermez kalabalık sarmaş dolaş oluyor.

Yanımda Tahran’a yakın bir köyden geldiği belli olan bir İranlı Azeri oturuyordu. Solundaki ile musafahalaştıktan sonra baktım bana dönmedi. Tereddüt içinde bekliyordu. Namazda baktıki bizim secde ettiğimiz yerde “Kerbela taşı” yok, bir de biz ellerimizi göbek hizasında bağlıyoruz, ne olur ne olmaz necistir bunlar diyerekten hiç oralı olmadı.

Yüzüme öyle bir baktı ki, o bakışta 14 asırlık Şiî-Sunnî ayrılığının bütün serancamı vardı. “Sen Türkiyeliseen” diye kelimenin sonunu Fars ağzıyla melodi gibi uzatarak sordu, “Beli” (Evet) dedim. Ardından “Sunnîseen, ellerini bağlisen, Kerbela taşı yohtur secdende, Hz. Hüseyin’in şefaatinden mahrum olmuşsen” dedi.

Sanırım beni necis sayıyor olmalı ki bana dokunmuyor bir türlü. O tereddüt içinde beklerken ben birden eline yapışıp kendime doğru çektim. Pazarlık yapar gibi sıkı sıkıya sallamaya başladım. Sallarken “o cümleyi” okuyordum; “Kunû yâ ibadallahi ihvana!” (Ey Allah’ın kulları! Kardeş olunuz!).

O bana şaşkın şaşkın bakarken şöyle şeyler söyledim: “Agacan! Dere tepe aşmışam, yedi gün yedi gece yol gelmişem. Yanına oturmuşam, omzumu omzuna vermişem. Aynı kıbleye yönelmişiz, aynı fatihayı okumuşuz, aynı Allah’a yakarmışız, aynı peygambere salavat getirmişiz. Sen hala tereddüt edirsen, necis mi acaba diye düşünirsen. Ver elini ben senin gardaşınam…”

Bu minval üzere konuşmalar yaptıkça adamcağız “Agacan! Doğru söylirsen. Heyli zemon ki sunni görmemişem. Biz böyle nemaz kabul olmaz bilirik, sen iyi okumuşsen, bağışlayasan” dedi. Boynuma öyle bir sarıldı ki sanki 14 asırlık bir hasret vardı gözlerinde….

“Köyümüze gel, konağımız ol. Aşımız, ayranımız yahşidir” dediyse de işimiz vardı ayrıldık. Ayrılırken ona dedim ki: “Eğer ki bir gün sen bizim konağımız olursan secdede Karbela taşı ile, kolların yanda namaz kılarsan, namazdan sonra Ali’ye, imamlara böyle mersiyeler okursan, senin bana yaptığını sana yapacak “necisler” göreceksin. Benim sana yaptığımı sen de onlara yap; tut ellerini ben sizin gardaşınızam de…”

Öyle ya bu ümmet “Ey Allah’ın kulları kardeş olunuz” diye kurulmadı mıydı?

Şu Ehl-i Sünnet –Şia ayrılığı ne hazindir.

Bu ümmet kıyamete kadar bu ayrılıkla mı yaşayacak?

“Ebubekir mi, Ali mi halife olmalıydı?”

İyi de onlar öleli 14 asır olmadı mı?

Ahmet el-Katip’in yeni çıkan “Tarihte kalmış ayrılık: Sünnîlik ve Şiîlik” kitabını okurken işte bunlar aklımdan geldi geçti. (Şiddetle okumanızı tavsiye ederim; Ahmet el-Katip; Nedenleri Tarihte kalmış ayrılık; Sunnîlik-Şiîlik, Mana yayınları, İst., Eylül, 2009).

Ahmet el-Katip Şiî havzalarında yetişmiş, son dönem İslam’ın yenilikçi simalarından birisi. Şiîliğe ve Sunnîliğe her ikisine birden esaslı ve sarsıcı eleştiriler getiriyor. Şiîlerin Ehl-i Beyt imamlarını, Sunnîlerin de sahabeyi kutsayıp etraflarında efsaneler üretmesinin ilk dönemlerde olmadığını, sonradan ortaya çıktığını klasik kaynaklara derinlemesine bir vukufiyetiyle ortaya koyuyor. Böylece bir taraftan “Şiî İmamet mitolojisinin” diğer yandan da “Sunnî saltanat ideolojisinin”; her ikisinin birden aşılmadıkça ümmetin önünde yeni ufuklar açılamayacağını savunan Fas’lı M. Abid el-Cabiri’ye Şiî kanattan güçlü bir destek veriyor.

Ahmet el-Katip kitabın sonunda Ehl-i Sunnet-Şia (veya Alevî –Sunnî) ayrılığının sona erdirilmesi için çözüm yolları önermiş. 12 maddelik bir de sonuç bildirgesi hazırlamış. Sunnî-Şiî adlarının terk edilmesi, bu ayrımın çağımızda artık bir manasının kalmadığı, tarihte kalmış bir ayrılık olduğu gibi çarpıcı önerileri var.

Daha önce “Ehl-i Kitap kimdir?” başlıklı yazımda söylemiştim, eğer bu yapılmaz da tarihin tortuları temizlenmek yerine iyice kabuk bağlamaya devam ederse “Ehl-i Sünnet” veya “Ehl-i Şia” (her ikisinin birden iddia ettiğinin aksine) bırakın “Öz Muhammedi İslam” veya “Peygamberin sahih yolu” olmayı, yeni “Ehl-i Kitap” toplulukları haline gelecekler, belki de geldiler bile.

Ahmet el-Katip’in kitabı buna bunları bir kez daha düşündürdü.

Ali Şeriati’nin dediği gibi ne Hz. Ebubekir Sunnî, ne Hz. Ali Şiî, ne Hz. Musa Yahudi, ne Hz. İsa Hristıyan, ne Budha Budist, ne de Karl Marx Marksist idi. Onların bunlardan haberi bile yoktu. Dirilip gelseler de adlarına yapılanları görseler, acaba ne yaparlardı, merak ediyorum.

‘Her şey biz yaşarken oldu.’

Onun için köke, iyice köke dönmeliyiz. Hani parçalanmış (kabilelere, mezheplere, dinlere, etnik kökenlere, guruplara bölünmüş) Medine’yi yeniden kuran o ilk cümleye: “Ey Allah’ın kulları! Kardeş olunuz!”

“Bölüştük ne varsa ekmeği aşı

Harç yaptık şehre sevgiyi barışı

Bağrımızdan çıktı Bilal’in haykırışı

Hayyalesselah, Hayyalelfelah dedik

Hançereler bile anladı da

Bir insan anlamadı bizi”

İHSAN ELİAÇIK

http://ihsaneliacik.wordpress.com/

--
"Hasbunallah ve ni'me'l-vekil"

Maillerime yanıtlarınızı lütfen ankebutxx@gmail.com adresine yollayınız...

(Namaz Zamanı) Dünyalık Gafletten Sakınmak

2009-12-14T23:47:00.000+02:00

Dünyalık Gafletten Sakınmak
Cenâb-ı Hak âyet-i kerîmede şöyle buyurur:
"Bu dünya hayatı bir eğlenmeden, bir oyundan başka bir şey değildir. Ahiret yurduna gelince; şüphe yok ki o, hayatın ta kendisidir, bunu bilmiş olsalardı."
(el-Ankebût, 64)

Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- bir hadîs-i şerîflerinde şöyle buyururlar:
"... Allâh'a yemîn ederim ki sizler için fakirlikten korkmuyorum. Fakat ben, sizden öncekilerin önüne serildiği gibi dünyânın sizin de önünüze serilip onların dünyâ için yarıştıkları gibi sizin de yarışa girmenizden, dünyânın onları helâk ettiği gibi sizi de helâk etmesinden korkuyorum."
(Buhârî, Rikak, 7)
Mânen ham bir insan, dünya menfaatleri peşinde hırsla çırpınır durur. Bir şey elde edince de, gaflet sarhoşluğuna dalar. Şâyet elde edemezse bu sefer kedere boğulur. Mal, mevkî ve rızık için gereğinden fazla endişelenmek, kalbi dünyâya râm ederek ona köle hâline getirir. Dünyâ, kul ile Rabbi arasında perde olunca da, kulu mânen helâke sürükler. Bu gaflet devâm ettikçe kul o hâle gelir ki, zâhiren ifâde etmese bile hakîkatte Allâh Rasûlü'nün buyurduğu gibi:
"... Onların şerefleri servetleridir, dînleri paralarıdır, kıbleleri de kadınlarıdır. Onlar mahlûkâtın en şerlileridir..." (Deylemî, Kitâbu'l-Fiten) hükmünün muhtevâsına sürüklenir. Rabbimiz cümlemizi muhâfaza buyursun!
[Osman Nuri Topbaş, Altınoluk Dergisi, 2001-Eylül, Sayı:187, Sayfa:028]

Her Güne Kelime

Râm: itaat eden, boyun eğen, kendini başkasının emirlerine bırakan
Zâhir: görünen, görünücü, açık, belli meydanda. Elbette şüphesiz öyledir ya. Galiba, zannederim, umulur ki. Görünüşe göre, anlaşılan, meğer. Dış yüz, görünüş

(Namaz Zamanı) FW: :: Sefkat :: YA RABBİ!..

2009-12-14T20:31:00.000+02:00

Ya Rabbi!
Eğer imanıma bir şüphe girmiş ben de ondan tövbe etmemişsem ihlasla derim ki : Allah'tan başka yaratıcı yok, Hz. Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem) Allah'ın Resulüdür.

Ya Rabbi!
Eğer bilmeden Müslümanlığıma küfür karıştırmışsam, derim ki: Allah birdir, Hz. Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem) Allah'ın Resulüdür.

Ya Rabbi!
Eğer Allah'ı birlememe şirk girmişse, ben de bunun farkında değilsem ihlasla derim ki: Allah'tan başka ilah yoktur, Hz. Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem) Allah'ın Resulüdür.

Ya Rabbi!
Eğer bilmeden seni tanımamda yanlışım varsa derim ki: Allah'tan başka ilah yoktur, Hz. Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem) Allah'ın Resulüdür.

Ya Rabbi!
Eğer bilmeden amelime riya ve kendimi beğenme duyguları karışmışsa derim ki: Allah'tan başka ilah yoktur, Hz. Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem) Allah'ın Resulüdür.

Ya Rabbi!
Eğer farkında olmadan kalbime küçük ve büyük günahların fitnesi girmişse derim ki: Allah bir, Hz. Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem) Allah'ın Resulüdür.

Ya Rabbi!
İmanımı gönülden tazeleyerek, ihlasla derim ki: Allah'tan başka ilah yoktur, Hz. Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem) Allah'ın Resulüdür.
Ey diri olan!
Ey ebedi var olan!
Ey izzet ve ikram sahibi olan!
Ey gücün, şerefin ve büyüklüğün sahibi olan Allah'ım!
Halimi düzelt, işlerimi güzelleştir, beni bela ve fakirliğin acılarından koru, düşmanların şerrinden, şeytanın aldatmasından, nefsin arzularından, saptıranların saptırmasından beni koru ey Rabbim!

Ya Rabbi!
Beni çok ibadet eden salihlerden ve şükreden zenginlerden eyle… dini ve dünyevi bütün işlerimi düzene koy. Hayırlı nimetlerimi sonuna erdir.

Ya Rabbi!
Ömrümün son zamanlarında, ölüm anında kalbimi ve dilimi imanla doldur. Bana son anda; şehadet ederim ki, Allah birdir ve yine şehadet ederim ki, Hz. Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem) O'nun elçisidir demeyi nasip et.
AMİN

--
Ezan, bir şehrin ufuklarında yankılandığında, şehrin biçimsizliği
ortadan kalkar; sokaklar, caddeler, meydanlar, duvarlar Kâbe'nin
eteğine doğru savrulur. Sanki sesten ötürü bir Kâbe inşa edilir
kulakların eşiğinde.(SENAİ DEMİRCİ)

Yeni Windows 7: Size en uygun bilgisayarı bulun. Daha fazla bilgi edinin.

(Namaz Zamanı) Şükreden Zenginlerden Olmak

2009-12-13T21:32:00.000+02:00

Şükreden Zenginlerden Olmak
Cenâb-ı Hak âyet-i kerîmede şöyle buyurur:
“… Yiyiniz için fakat israf etmeyin. Çünkü O, israf edenleri sevmez.”
(A’raf, 31)

Mekkeli muhâcirlerden Abdurrahman bin Avf -radıyallâhu anh- anlatır:
"Biz her şeyimizi Mekke'de bırakıp Medîne'ye hicret ettiğimiz sıralarda Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, benimle Ensar'dan Sad bin Rebî arasında kardeşlik kurmuştu. Bunun üzerine, Sad bin Rebî:
"-Ben, mal bakımından Ensâr'ın en zenginiyim. Malımın yarısını sana ayırdım. İşte malım, buyur." dedi.
Abdurrahman bin Avf -radıyallâhu anh- ise bütün bunlardan müstağnî bir tavırla ona:
"-Allâh malını ve imkânlarını sana hayırlı ve mübârek eylesin kardeşim. Benim bunlara ihtiyâcım yok. Sen bana çarşının yolunu gösteriver, kâfî" dedi.
Abdurrahman bin Avf -radıyallâhu anh- çarşıya gidip ticârete başladı. Çok geçmeden epeyce bir kazanç sağladı ve ağniyâ-yı şâkirîn (şükreden zenginler) zümresine dâhil oldu.
Aradan yıllar geçti ve mü'minler İslâm'ın güçlü ve ihtişâmlı devrini idrâk ettiler. Birgün iftar vaktinde Abdurrahman bin Avf -radıyallâhu anh-'ın önüne, oğlu birkaç çeşit yemek koyduğunda, o bundan mahzûn olarak:
"-Musab bin Umeyr şehîd olduğu zaman, cesedini örtecek bir kefen bulunamadı. Üzerine sarılan kefen kısa geldi; başı örtülse ayağı, ayağı örtülse başı açık kalıyordu. Sonunda kefenini başına doğru çektik ve ayaklarını da güzel kokulu bir ot ile örttük! Hazret-i Hamza -radıyallâhu anh- şehîd olduğunda da, üzerini ihtiyar kadınların giydiği eski bir hırka ile örtmüşlerdi."
"Bana ise, Cenâb-ı Hak dünyâda bu kadar çok nîmet bahşediyor. Acabâ ukbâda tenkîs mi edecek?! Acabâ âhiretteki hakkımı bu dünyâda mı tüketiyorum? Yarın Allâh'ın huzûrunda bu nîmetlerin hesâbını nasıl vereceğim?!" dedi ve yaşlı gözlerle sofrayı terk etti.
[Osman Nuri Topbaş, Altınoluk Dergisi, 2001-Eylül, Sayı:187, Sayfa:028]

Her Güne Kelime
Ukbâ: cezâ, ahiret, öbür dünyâ
Tenkîs: başaşağı etme, edilme, boşaltma.
Müstağnî: doygun, gönlü tok. Çekingen, nazlı. Lüzumlu gerekli bulmayan

(Namaz Zamanı) Bir Eleştiri

2009-12-13T20:40:00.000+02:00

Allah'in selamiyla selamlarim

Ekte gonderdigim yazida Prof. Dr. Abdulaziz Bayindir'a yapilan bir eleştiri ve verilen cevap var. Yaziyi okumanizi tavsiye ederim. Yazida arapca karakterler oldugundan mail sayfasinda okunma problemi olabilir endisesiyle yaziyi ekte dosya seklinde gonderiyorum.

Size saglikli, huzurlu ve basarili gunler dilerim.

Allah'a emanet olun.

Mehmet Gungoren

(Namaz Zamanı) Cennet Kapısındaki Yoksul

2009-12-12T19:03:00.000+02:00

Cennet Kapısındaki Yoksul
Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- bir hadîs-i şerîflerinde şöyle buyururlar:
“…Cennetin kapısında durup içeri baktım. Oraya girenler ekseriyâ fakirler idi. Zenginler de (hesap vermek için) mahpus idiler. Bunlardan cehennemlik olanların ise ateşe atılmaları emredilmişti….”

(Buhârî, Rikâk, 51; Müslim, Zühd, 93.)

Hazret-i Hasan ve Hüseyin Efendilerimiz çocukken bir hastalığa dûçar oldular. Hazret-i Ali -radıyallâhu anh- ve Hazret-i Fâtıma efendilerimiz, üç gün oruç tutmayı adadılar. Birinci gün iftarlarını açacakları zaman bir yoksul geldi:
“–Allah rızâsı için yiyecek bir şeyler!..” dedi.
Sofralarındaki yiyeceklerini verdiler. Suyla iftar edip ikinci gün oruca niyet ettiler. İkinci gün iftar vaktinde, bir yetim kapıyı çaldı.
“–Allah için bir lokma!” deyince, yine sofradaki yiyeceklerini ona verdiler.
Kendileri suyla iftar edip, ertesi günkü oruca niyet ettiler.
Üçüncü gün aynı saatlerde bir köle gelerek yiyecek istedi. Yine sofralarındaki lokmalarını ona ikrâm ettiler ve yine suyla iftar ettiler. Bunun üzerine İnsan Sûresi’ndeki şu âyetler nâzil oldu:
“Onlar kendi canları çekmesine rağmen yemeği yoksula, yetime ve esire yedirirler.”

(İnsan, 8)
“Biz sizi Allah rızâsı için doyuruyoruz; sizden ne bir karşılık, ne de bir teşekkür bekliyoruz. Biz, sert ve belâlı bir günde Rabbimizden (Onun azabına uğramaktan) korkarız.” derler.
(İnsan, 9-10)

[Osman Nuri Topbaş, Hüdayi’nin Ziyafet Sofrası’ndan]
[Osman Nuri Topbaş, Huzurlu Aile Yuvası]

Her Güne Kelime

Ekseriya: çok defa olarak, çok zaman; sık sık.
Dûçar: tutulmuş, uğramış, yakalanmış

(Namaz Zamanı) FW: █▓▒░░ Haydin Felaha. ░░▒▓█ kalem-51-52

2009-12-12T15:41:00.000+02:00

51 - O kafirler Kur'ân'ı işittikleri zaman neredeyse seni gözleri ile devireceklerdi. Bir de durmuşlar "o bir deli" diyorlar.
52 - Halbuki o âlemler için bir öğüttür.

Müşriklerin yapmış olduğu engellemelerin hiç biri sonuç vermeyince geriye sadece kinleri kalmış,bu ayetler resulullaha ve sahabelere olan kinlerini anlatmaktadır.
Bu zehirli ve kızgın bakışlar, beraberinde iğrenç küfürler, adi sövgüler ve aşağılık iftiralarda taşıyor: "O delidir' diyorlardı."çünkü yapabilecekleri tek bir şey kalmamıştı.kızgın bakışlar,iğrenç küfürler,sövgü hiç bir zaman insanlar için kullanılmaması gereken söylemlerdir.o gün müşrikler islama karşı,resulullah s.a.ve karşı,müslümanlara karşı bu çirkin fiilleri uyguladı.Sonra bir dönem geldi boykot yapıldı.müslümanlar bu çirkin fiilerden hiç bir sonuç çıkarmamış gibi günümüzde islam olmayan toplumlara karşı uyguladı ve bunu adınada cihad ve hizmet gibi anlamlar yukledi.İsimler değişti ancak fiiler değişmedi.bu durum resululahın asıl sünnetini terk etmemize yolaçtı.asıl gayemiz rabbimiz kuranda bildirdiği müşriklerin hastalıkları ve yanlış fiillerine sahip olmamaktır.yoksa sıfatımızın müslüman olarak tanınmasının bize faydası olmayacaktır.sövgüye sövgü ile cevap verme yanlışına düşmemektir erdemli olmak.düşünümki bir çok kufr toplumu birçok dönemde peygamberlere deli demesi bir vakıadır.Görüyoruzki bu sövgüye peygamberler ey kavmim bende delilik yoktur diyerek cevaplamış burda çok iyi düşünmek gerekiyor,peygamberlerin izlediği yolu bizimde izlememiz şarttır.

Bazı müfessirler ayetin nuzul çerçevesini dikkate almadan yalnızca lafıza dikkate alarak bu ayeti nazar inancına bağlamaya çalışmışlardır.mesajın değerini düşürmüşler bu ayetin mesajını ne verdiğini iyi kavramak istiyorsak nazarla değil,peygamberimize ve sahabelere olan kinlerini anlatmak olduğunu iyi kavramalıyız.
Son ayette mesajın buyukluğu daha belirginleşmiş kuranın nasıl bir kitap olduğu vurgulanmış insanların tarif ettiği kitablardan çok çok üstünde bir kitab olduğu hem müşriklere hemde müslümanlara tarif edilmiştir.

52 - Halbuki o âlemler için bir öğüttür.

Kuranı kerim öğüt kitabıdır.kimler için, alemler için olduğu anlatılmış.burda yine sanki cahiliyye adetlerini diriltmek istermiş gibi kuranın bu mesajı algılanmak istenmemiş.Zaman gelmiş ölülere okumuşuz,ölünün nasıl bir öğüt alacağını insanlar akıl etmeyip sevap göndereceği zannına kapılmış.kuranı duvara asmışız yine burda geleneğin etkisiyle hayat kitabı olmaktan çıkarıp tabiri caizse süs eşyasına dönüşmüş.Kuranı belli zamanlarda ve gecelerde arabçasından yani anlamadığımız dilden okuyunca daha çok sevap alma zannına kapılmışız.ben burda arabçayı kuçumsemek gibi gayretim yoktur ve arabça çok önemlidir bunu ihmal etmek yanlış olur. Ancak manasını anlamadan hayatımıza geçiremeyiz dolayısıyla dinimiz islam olmaz sıfatımızda müslüman olamaz.Mademki rabbimiz öğüt almamız için bu kitabı indirmiş amaç kuranı anlayıp öğüt almaktır.. Bu gayeye ulaşmamız vazifemizi hakkıyla yerine getirmemiz gerekmektedir.

ALINTI

Windows Live: Arkadaşlarınız size e-posta gönderdiklerinde Flickr, Twitter ve Digg güncellemelerinizi öğrenirler.

(Namaz Zamanı) 'Farkında' olmak...

2009-12-11T23:39:00.001+02:00

'Farkında' olmalı insan...

Kendisinin, hayatın olayların, gidişatın farkında olmalı...

Farkı fark etmeli,
fark ettiğini de fark ettirmemeli bazen...

Bir damlacık sudan nasıl yaratıldığını fark etmeli...

Anne karnına sığarken dünyaya neden sığmadığını
ve en sonunda bir metre karelik yere
nasıl sığmak zorunda kalacağını fark etmeli...

Şu çok geniş görünen dünyanın,
ahirete nispetle anne karnı gibi olduğunu fark etmeli...

Henüz bebekken 'Dünya benim!' dercesine avuçlarının sımsıkı kapalı olduğunu,
ölürken de aynı avuçların 'her şeyi bırakıp gidiyorum işte!' dercesine apaçık kaldığını fark etmeli...

Ve kefenin cebinin bulunmadığını fark etmeli...

Baskın yeteneğini fark etmeli sonra...

Azraillin her an sürpriz yapabileceğini,
nasıl yaşarsa öyle öleceğini fark etmeli insan...

Hayvanların yolda , kaldırımda , çöplükte
ama kendisinin güzel hazırlanmış mükellef bir sofrada yemek yediğini fark etmeli...

Yaratılmışların en güzeli olduğunu fark etmeli ve ona göre yaşamalı...

Gülün hemen dibindeki dikeni,
dikenin hemen yanı başındaki gülü fark etmeli...

Evinde kedi,köpek beslediği halde
çocuk sahibi olmaktan korkmanın mantıksızlığını fark etmeli...

Eşine 'seni çok seviyorum!' demenin
mutluluk yolundaki müthiş gücünü fark etmeli...

Dolabında asılı 25 gömleğinin sadece üçünü giydiğini
ama arka sokaktaki komşusunun o beğenilmeyen gömleklere muhtaç olduğunu fark etmeli...

Zenginliğin ve bereketin sofradayken önünde biriken ekmek kırıntılarını yemekte gizlendiğini fark etmeli...

Annesinden doğarken tertemiz teslim aldığı gırtlağını ve aşırı beslenme yüzünden sarkan göbeğini fark etmeli,

fark etmeliyiz çok geç olmadan....

Ömür dediğin üç gündür; dün geldi geçti, yarın meçhuldür...
O halde ömür dediğin bir gündür; o da bugündür....

CAN YÜCEL

(Namaz Zamanı) Her iyi markanın kaderi

2009-12-11T23:32:00.000+02:00

Merhaba,

Her yapılan iyi işin kaderi taklit edilmektir. Bir kardeşimiz bizim namaz çiçekleri kampanyamızı alıp çiçekleri kelimesinin yerine gülleri kelimesini getirmiş. Kampanyayı kendine uyarlamış. Buna kızmıyoruz. Sadece gülümsüyoruz. Özgün ve güzel şeyler yapın arkadaşlar hayırda yarışalım.

Adı geçen link:

http://ilyasceylan.com/?&Syf=15&Blg=1&cat_id=107&baslik_name=RVRLxLBOTMSwS0xFUsSwTcSwWg

Editör

(Namaz Zamanı) İkinci Bin Yılın Yenileyicisi

2009-12-11T23:13:00.000+02:00

İkinci Bin Yılın Yenileyicisi
Arşivden…
İmam-ı Rabbânî (öl. Hicri 1034/ Miladi 1624), ehil hocaların elinde yetişmişti. Hocaları, bozuk çevreyle açıktan savaşamıyorlardı ama en azından iman ve amellerini; bu azgınlık ve sapıklık seli içinde korumayı başarabilmişlerdi. Başkalarını da durmadan güçlerinin yettiği kadar düzeltmeye çalışıyorlardı. 971/1563 yılında Sihrind (Sehrend, Sirhind, Serhend) dünyaya gelen İmam Rabbânî, akli ve nakli bütün ilimleri başta babası Şeyh Abdülehad Efendi olmak üzere Fazlullah Burhanfuri, Hasan el-Gavsi gibi büyük alimlerden okumuştu.
Tasavvufta piri Muhammed Bâkî billah'tı. Muhammed Bâkî billah, bir dostuna gönderdiği mektubunda "İmam Rabbânî'nin gelecekte dünyayı aydınlatacak bir ışık olabileceğine" dair kanaatler beslediğini yazmıştı.
Bu keşif doğru çıktı. Çünkü İmam-ı Rabbânî, sözü geçen fitne ve fesada karşı İslâm'a hizmet için harekete geçti. Hindistan'da bir çok alim, mutasavvıf kimse bulunduğu halde o, tahrip girişimine karşı dini ihya için tek başına mücadele vermek zorunda kaldı. Bu silahsız ve kimsesiz kişi hekim irade tarafından yürütülen ilhad hareketine bir başına karşı çıktı. İktidarın himayesindeki bütün çirkin ve gayr-i meşrû işlere muhalefetetti. İslâm'ı savundu. Geniş imkânlarına rağmen idare, onu mağlup etmekten ve susturmaktan âciz kaldı. Sonuçta İmam Rabbânî kötülük akımının yönünü değiştirmeyi başardı.
Ekber Şah'ın oğlu Cihangir, saygı secdesi yapmadı diye Kevalyar Hapishanesi'ne attırdığı İmam Rabbânî'nin fikirlerini nihayetinde kabul etmek zorunda kaldı ve Şah-ı Cihan adıyla yerine geçecek olan oğlu Hürrem'i de onun müridleri ve talebeleri arasına soktu. Artık devletin İslâm'a karşı kini, saygıya dönüşmeye başlamıştı.
İmam Rabbânî'nin başını çektiği hareketle, Ekber Şah'ın Din-i İlahi'si, adamları ve çevresi tarafından uydurulan bütün bidat ve sapıklıklarıyla beraber son buldu. İslâm, Hindistan'da da aslına rücu etti.
İmam Rabbânî, İkinci Bin Yılın Yenileyicisi (Müceddid-i Elf-i Sani) unvanını gerçekten hak etmiş bir büyük alim ve velidir. Bu nedenle Mektubat adlı eseri özellikle ilhadın arttığı devirlerde çok okunur.
[H. Ahmed Özdemir, Altınoluk Dergisi, 2001-Ekim, Sayı:188, Sayfa:021]

Her Güne Kelime
Cismani: bedenle ilgili, rûhanî karşılığı, dînî işlerden ayrı olan.
Rücu: dönme, geri dönme, cayma, sözünden dönme, sözünü geri alma.

FW: (Namaz Zamanı) cennet ve cehennem.

2009-12-11T20:39:00.000+02:00

Bir hristian cennete gide bilirmi?

Değerli Kardeşimiz;

Cennetin anahtarı imandır. Oradaki makam ve dereceleri belirleyen ise ibadetler ve haramlardan sakınmaktır. Bu bakımdan iman etmemiş birisinin cennete gitmesi mümkün değildir. Yalnız islam alimleri kendisine hak din ulaşmamış insanları bunlardan müstesna tutar.

Bilindiği gibi, dinler üçe ayrılıyor: Semavî dinler, tahrif edilmiş dinler ve bâtıl dinler. “Doğrusu Allah katında din ancak İslâm’dır” (Âl-i İmran suresi, 19) âyetinin açık hükmüne göre, beşer aklının mahsulü olan batıl dinler gibi, Tevrat ve İncil’in tahrifiyle semavîlik vasfını kaybeden Yahudilik ve Hıristiyanlık da Allah indinde geçerli değildir.

“Kim, İslâm’dan başka bir din ararsa, o kimseden bu din asla kabul edilmez ve o, âhirette kaybedenlerden olur.” (Âl-i İmran suresi, 85)

Din denilince önce itikat, sonra da ibadet akla gelir. Buna göre, İslâm dışında kalan dinlerdeki Allah inancı, melâike, kitap, resul telakkisi, âhiret ve kader anlayışı hakikatle tam uygunluk göstermiyor demektir.

“Bir şey sabit olursa levazımıyla sabit olur” kaidesi meşhurdur. Bir şey için kaçınılmaz lâzımlar, yani özellikler, şartlar vardır. O şeyi bunlardan ayrı düşünemezsiniz. Meselâ, ruh dendi mi hayat onun lâzımıdır; hayatı ruhtan ayıramazsınız.

Diğer bir önemli itikat kaidesi: “İman tecezzi kabul etmez.” Yani iman rükünlerini birbirinden ayrı düşünerek, bir kısmına inanıp diğerlerine inanmamak olmaz. “İman, altı rüknünden çıkan öyle bir vahdanî hakikattir ki, tefrik kabul etmez. Ve öyle bir küllîdir ki, tecezzi kaldırmaz. Ve öyle bir küll dür ki, kabil-i inkısam olmazlar.” Asâ-yı Musa

Bunlardan birine inanmayan insana mü’min denilmez. Meselâ Allah’a inanan fakat âhirete inanmayan insan mü’min değildir. Bu adam için, “Allah inancında mü’min” fakat “âhiret inancında kâfir” gibi ikili bir tasnif yapılamaz. Bu böyle olduğu gibi, Allah inancı da tecezzi kabul etmez. Yani, “Allah’ın varlığına inanırım, ama kadim olduğunu kabul etmem” diyen bir insan Allah’a değil kendi zihninde kurduğu bir ilâha inanmış olur.

Bu iki kaideye göre, Allah’a imanın sahih olabilmesi için imanın altı rüknünün tamamına Kur’an’ın bildirdiği gibi inanılması gerekiyor. Zira ins ve cinne Allah’ı tanıtan en son ve en mükemmel kitap odur; hiçbir tahrife ve değişikliğe uğramayan yegâne semavî kitap da odur.
Bilindiği gibi, Cenâb-ı Hakk’ın sıfatları ikiye ayrılıyor: Sıfat-ı Selbiye ve Sıfat-ı Sübutiye olmak üzere.

Sıfat-ı Selbiye; “Vücut, Kıdem, Beka, Muhalefetü’n li’l-Havadis, Kıyam Binefsihi, Vahdaniyet” sıfatlarıdır. ‘Vacip bir varlık ile var olan’, ‘ezelî ve ebedî bulunan’, ‘hiçbir varlığa benzemeyen’, ‘varlığı zatından olup varlığında ve devamında kimseye muhtaç olmayan’ ve ‘bir olan’ İlâh ancak Allah’tır.

Sıfat-ı Sübutiye ise; “Hayat, İlim, İrade, Kudret, Sem’, Basar, Kelam, Tekvin” sıfatları. Zatî olarak, “hayat, ilim, irade, kudret, işitme, görme, kelâm ve tekvin (var etme)” sıfatlarına sahip olan ancak Allah’tır.

Biz “Lâ ilâhe illâllah” derken, bütün bu mânâları ifade etmiş oluruz.Allah’a iman denildi mi, bu sıfatların tümüne iman anlaşılır; bir tekine dahi inanılmadığı takdirde o iman, Kur’anî mânâda bir iman değildir.
Kur’an-ı Kerimde, “O’ndan başka İlâh yoktur” hükmünün yer aldığı âyetleri gözden geçirdiğimizde bu ilâhî hükmün ya hemen devamında yahut hemen öncesinde değişik mesajların verildiğini görürüz.

Sadece bir kaçını takdim edelim: “Allah, üçün üçüncüsüdür diyenler, elbette inkâr ettiler. Halbuki bir tek ilâhtan başka ilâh yoktur.” (Mâide suresi, 73)

Demek ki, teslise inananlar inkâra sapmış ve haktan uzaklaşmış oluyorlar.

“O Allah ki, göklerin ve yerin mülkü onundur. Ondan başka ilâh yoktur. Hem diriltir, hem öldürür.” (A’raf suresi, 158)

O halde, göklerin ve yerin mâliki olmayan, ölüm kanununa mahkûm ve mahşerde yeniden dirilmesi için de Allah’a muhtaç bulunan bir mahlûku ilâh edinen, yahut onu Allah’a ortak koşan bir insanın bu inancı gerçek mânâsıyla Allah inancı değildir.

“Allah’tan başka ilâh yoktur. O sizi kıyamet günü mutlaka bir araya toplayacaktır.” (Nisa suresi, 87)

İnsanları kıyamet günü bir araya toplamaya güç yetiremeyen ilâh olamaz.
“O Allah ki, sizi ana rahimlerinde dilediği gibi şekillendirir. O’ndan başka ilâh yoktur” (Âl-i İmran suresi, 6)

Ana rahminde Allah’ın dilediği gibi şekillenen hiçbir mahlûka ilâh denemez.

“Ondan başka ilâh yoktur. Onun zatından başka her şey yok olucudur. Hüküm yalnız onundur. Ve ancak ona döndürüleceksiniz.” (Kasas suresi, 88) Yok olmaya mahkûm hiç bir varlık ilâh değildir.

“Size gökten ve yerden rızık verecek Allah’tan başka bir yaratıcı mı var? Ondan başka ilâh yoktur.”(Fatır suresi, 3)

Yer-gök ikilisini bir fabrika gibi muntazam çalıştırarak rızkımızı yaratan Allah birdir. Bu güce sahip olmayana ilâh diye inanılmaz.

“De ki, O Rahman benim Rabbimdir. Ondan başka ilâh yoktur. Ben O’na dayandım. Tövbem de O’nadır.” (Ra’d Suresi, 30)

Kulların günah bağışlayabileceklerini sanarak onların karşısına geçip tövbe edenlerin inancı Kur’anî mânâda Allah inancı değildir.
Tevhitle ilgili bir başka ayet:

“O, Evvel’dir, Âhir’dir, Zahir’dir, Batın’dır. Ve O her şeyi bilendir.” (Hadid suresi, 3)
Başlangıcı ve sonu olan, dışı, içi ve her şeyiyle Allah’ın tedbir ve idaresi altında bulunan bir varlığa ilâh denilemez.

Teslis’e inananların bu âyetlerden alacakları çok dersler var. Hz. İsa (a.s.) her şeyden önce bir kuldur; risalet şerefiyle şereflenmiş bir kul. Annesi de, peygamber validesi olma lütfuna ermiş Saliha bir hanım. Onlara ilâhlık isnat edecek kadar ileri giden, yahut gerilerde kalan insanların Kur’anî mânâda Allah inancına sahip olduklarını söylemek güç gibi görünüyor.

Makaleden Alınmıştır
selam dua ile

Windows Live: Arkadaşlarınız size e-posta gönderdiklerinde Flickr, Twitter ve Digg güncellemelerinizi öğrenirler.

Ynt: (Namaz Zamanı) cennet ve cehennem.

2009-12-11T19:09:00.000+02:00

HAYIR GİDEMEZ

Bir hristian cennete gide bilirmi?

--
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Namaz kılmayı öğrenmek için doğru yere geldiniz... Tüm namaz gönüllüleriyle
www.namazzamani.net 'te buluşalım. Her zaman fikrinize ve desteğinize ihtiyacımız
var... Bu sitedeki mailler: http://namazzamani-grubu.blogspot.com adresinde
yayınlanır...

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

Daha fazla seçenek için, http://groups.google.com/group/namazzamani?hl=tr
adresinde bu grubu ziyaret edin.
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---

_______________________________________________
Ücretsiz dinlemek için yüzbinlerce şarkı Kavun'da! Tıkla, dinle.

Re: (Namaz Zamanı) cennet ve cehennem.

2009-12-11T16:04:00.001+02:00

11 Aralık 2009 16:04 tarihinde fırat çağlayan <firat73@gmail.com> yazdı:
> 11 Aralık 2009 10:03 tarihinde Bahtiyor <dok.baha@hotmail.com> yazdı:
>>
>> Bir hristian cennete gide bilirmi?
>>
>> --
>> --~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
>> Namaz kılmayı öğrenmek için doğru yere geldiniz... Tüm namaz gönüllüleriyle www.namazzamani.net 'te buluşalım. Her zaman fikrinize ve desteğinize ihtiyacımız var... Bu sitedeki mailler: http://namazzamani-grubu.blogspot.com adresinde yayınlanır...
>>
>> Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.
>>
>> Daha fazla seçenek için, http://groups.google.com/group/namazzamani?hl=tr
>> adresinde bu grubu ziyaret edin.
>> -~----------~----~----~----~------~----~------~--~---
>
>
> 72 - Andolsun, "Allah, Meryem'in oğlu Mesih'tir" diyenler elbette
> kâfir olmuşlardır. Oysa Mesih onlara: "Ey İsrailoğulları, hem benim,
> hem de sizin Rabbiniz olan Allah'a ibadet edin. Kim Allah'a ortak
> koşarsa, şüphesiz Allah ona cenneti haram kılmıştır ve onun varacağı
> yer cehenemdir. Zalimlerin yardımcıları da yoktur" demişti.
> MAİDE SURESİ

--
ÇAĞLAYAN

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

Daha fazla seçenek için, http://groups.google.com/group/namazzamani?hl=tr
adresinde bu grubu ziyaret edin.
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---

Re: (Namaz Zamanı) cennet ve cehennem.

2009-12-11T16:04:00.000+02:00

11 Aralık 2009 10:03 tarihinde Bahtiyor <dok.baha@hotmail.com> yazdı:
>
> Bir hristian cennete gide bilirmi?
>
> --
> --~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
> Namaz kılmayı öğrenmek için doğru yere geldiniz... Tüm namaz gönüllüleriyle www.namazzamani.net 'te buluşalım. Her zaman fikrinize ve desteğinize ihtiyacımız var... Bu sitedeki mailler: http://namazzamani-grubu.blogspot.com adresinde yayınlanır...
>
> Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.
>
> Daha fazla seçenek için, http://groups.google.com/group/namazzamani?hl=tr
> adresinde bu grubu ziyaret edin.
> -~----------~----~----~----~------~----~------~--~---

72 - Andolsun, "Allah, Meryem'in oğlu Mesih'tir" diyenler elbette
kâfir olmuşlardır. Oysa Mesih onlara: "Ey İsrailoğulları, hem benim,
hem de sizin Rabbiniz olan Allah'a ibadet edin. Kim Allah'a ortak
koşarsa, şüphesiz Allah ona cenneti haram kılmıştır ve onun varacağı
yer cehenemdir. Zalimlerin yardımcıları da yoktur" demişti.

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

Daha fazla seçenek için, http://groups.google.com/group/namazzamani?hl=tr
adresinde bu grubu ziyaret edin.
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---

(Namaz Zamanı) Muharrem ayı (Cuma hutbesi)

2009-12-11T12:39:00.000+02:00

الَّذِينَ آمَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَاهَدُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللّهِ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ

Önümüzdeki Çarşambayı Perşembeye bağlayan gece hicri yılbaşı gecesidir. Bu gece, bizlere ve bütün İslam âlemine mübarek olsun.

Hicret, Hz. Peygamberin Müslümanlarla birlikte Allah'ın emriyle Mekke`den Medine'ye göç etmesidir. Hicret, bireyden cemaate, cemaatten devlete adım atmak için kutsal bir yolculuktur. Hicret, sadece bir takvim başlangıcı değil, bir çağın kapatılıp yeni bir çağın açılmasıdır. İşte bu yönüyle hicret, ne bir kaçış, ne de sıradan bir göçtür. O, Allah'a yönelmektir, O'na yaklaşmak, O'na sığınmaktır.

Aziz Cemaat! Hicret, bütün peygamberlerin ortak kaderidir. Hz. İbrahim, Nemrut'un zorbalığına boyun eğmemiş, tebliğe devam etmiş, "Doğrusu ben rabbimin emrettiği yere hicret ediyorum (Ankebut,26) diyerek Filistin'e göç etmiştir. Hz. Lut'ta Allah'tan aldığı bir emirle hicret etmişti: (Melekler) dediler ki: "Ey Lût! Biz Rabbinin elçileriyiz. Sen gecenin bir kısmında ailenle hicret et." (Hud, 81) Ashab-ı Kehf de hicret etmişlerdi. (Birbirlerine şöyle demişlerdi): "Mademki siz onlardan ve Allah'tan başka tapmış olduklarından ayrıldınız, o halde mağaraya (çekilip) sığının (Hicret edin) ki; Rabbiniz size rahmetinden genişlik versin." (Kehf, 14-16) Hz. Âdem de, geçici cennetten ebedi cennete kavuşmak üzere hicret etmişti. Hz. Nuh da, evrensel hicretin muhaciriydi. Çünkü tufan, aynı zamanda bir hicretti; Şirkten tevhide, küfürden imana, isyandan İslâm'a bir hicret... Öyleyse Peygamberlerin davasını, dava edinenlerin de hayatlarının en az bir diliminde hicret kaçınılmaz bir durum olacaktır. Tarih boyunca hicret etmedik da'vâ adamı ve bir Mücahid âlim, neredeyse yok gibidir Bugüne kadar birçok yiğit Müslüman, doğduğu yeri, o yüce davası uğruna terketmiş ve başka bir diyara gitmek zorunda kalmıştır. Bu da hicretin, en bereketli, en ağırlıklı tarafıdır.

Belki bugün hicret edecek bir Medine'miz yoktur, ama her yere Medine'nin boyasını çalmak, Medine misali şehirler kurmak gibi büyük bir vazifemiz olduğunu da unutmamamız gerekir. Bunun içinde gerektiğinde evi, işi, malı-mülkü, okulu, diplomayı, makamı, mahalleyi, şehri veya ülkeyi değiştirebilmeye hazırlıklı olmalıyız. Çocuklarımızı altın kafeslerde tutamayacağımıza göre çevrenin ıslahı noktasında hicreti çok iyi anlamak durumundayız.

Kıymetli Kardeşlerim! Menfaat için, dünyevî eğitim için; iş, aş ve eş için hicretleri çok gördük. Fakat küfürden imana, haramlardan helâllere, günahlardan sevaplara, isyandan itaate, kötülükten iyiliğe, rezaletten fazilete gibi kutlu hicretleri ne yazık ki bu gün çok göremiyoruz. Yüce Allah da şöyle buyurur: İman edip de hicret edenler ve Allah yolunda mallarıyla, canlarıyla cihad edenler, rütbe bakımından Allah katında daha üstündürler. Kurtuluşa erenler de işte onlardır. (Tövbe,20) Hz. Peygamber de şöyle buyurur: Muhacir, Allah'ın haram kıldığı şeyleri terkedendir. (Buhari ve Müslim) Karışıklıkta ibadet etmek, bana hicret etmek gibidir. (Müslim)

Aziz Müminler! Hz. Peygamber Medîne'ye geldiği zaman Yahudilerin muharrem ayının onuncu günü oruç tuttuklarını gördü ve bunun ne orucu olduğunu sordu. Dediler ki: ''Allah, İsrailoğulları'nı Firavun'un zulmünden bugün kurtarmıştır. Musa (a.s.) Allah'a şükür için bugünde oruç tutmuştur. Biz de tutarız dediler. Hz. Peygamber; "Biz Musa'nın sünnetine sizden daha yakınız, dedi ve o gün oruç tuttu ve ashabına da tutmalarını emir buyurdu. " (Buhârî)

İslâm alimleri aşûre orucunun, sünnet olduğu hususunda görüş birliği etmişlerdir. Ayrıca Yahudilere benzememek için Muharrem'in 9,10 ve 11'nci günlerinde oruç tutmak sünnet görülmüştür. Hutbemi bir hadis mealiyle bitiriyorum: "Kim ailesine Aşure günü geniş (cömert) davranırsa Allah da ona senenin geri kalan günlerinde geniş davranır." Süfyan Sevrî der ki: "Biz bunu denedik ve öyle bulduk." O gündeki bolluk ve bereketin tecrübeyle sabit olduğunu birçokları söylemiştir.

(Namaz Zamanı) cennet ve cehennem.

2009-12-11T10:03:00.000+02:00

Bir hristian cennete gide bilirmi?

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

Daha fazla seçenek için, http://groups.google.com/group/namazzamani?hl=tr
adresinde bu grubu ziyaret edin.
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---

(Namaz Zamanı) HAYIRLI CUMALAR

2009-12-11T07:23:00.000+02:00

Yeni Windows 7: Size en uygun bilgisayarı bulun. Daha fazla bilgi edinin.

(Namaz Zamanı) İslâm İnsanın İhyâsıdır

2009-12-10T19:09:00.000+02:00

İslâm İnsanın İhyâsıdır
Cenâb-ı Hak âyet-i kerîmede şöyle buyurur:
“Ey kavmim! Ölçüyü ve tartıyı adaletle tam yapın. İnsanların eşyalarını (mallarını ve haklarını) eksiltmeyin. Yeryüzünde bozgunculuk yaparak karışıklık çıkarmayın.”
(Hûd, 85)

Bir mü'minin gönül ufkunu gösteren şu misâl ne ibretlidir:
Bâyezîd-i Bistâmî Hazretleri, bir yolculuğu esnasında mola verdiği bir ağaç altında yemek yemiş, sonra yoluna devam etmişti. Epey bir müddet sonra da torbasının üzerinde dolaşan bir karınca gördü ve üzülerek:
"-Bu hayvanı vatan cüdâ ettim!" dedi.
Derhal geri döndü ve yemek yediği mekâna varıp o karıncayı yerine bıraktı. Zîrâ o, "şefkat li-halkıllâh" (yaratandan ötürü yaratılana merhamet) şuûruyla bir karıncanın dahî hakkına riâyetin ehemmiyetini idrâk hâlindeydi.
İşte hayvanata karşı dahî insana böylesi bir incelik kazandıran İslâm, insanı azîz bir varlık olarak bilir ve bu kıymeti muhâfaza yolunda beşerin süfliyâta düşmeyip ulvîliklere doğru mesâfe alması için gayret sarfeder. Yâni insana kıymet yönü, onu hayvanlardan aşağı mertebelere düşüren nefsânî azgınlıkları tahrîk ve uyandırma değil, meleklerin bile gıpta edip imreneceği ulvîliklere nâil kılan gönül âlemini tezyîndir.
Bugün binbir zulüm ve anarşiye sahne olan dünyânın durumu, hiç şüphesiz insanların azgınlaşan nefsânî ihtiraslarına tâbî olarak aşk ve muhabbet gibi ferdi yükselten hasletlerden uzaklaşılmış olmaktandır. Bu durumda İslâm'ı iyi anlamak ve onun ilâhî sadâsına can ü gönülden kulak vermek ve hayatın bütün îcâb ve dekoruyla fânîliğini kavramak, binbir girdap ve sefâlette kıvranan insanlığa elbette pek büyük bir fayda sağlayacaktır. Zîrâ onun bereketli nefhası, kıyâmete kadar insanlığın muhtaç olduğu en feyizli bir kaynaktır. Yûnus Emre Hazretleri'nin gerçek aşk sebebiyle:
“Nazar eyle ilerü, pazar eyle götürü,
Yaradılanı hoş gör, yaradandan ötürü!”
şeklinde bütün mahlûkâtı kucaklayan beyânı, dünyânın neresinde olursa olsun her zâlim ve anarşiste onu dünyâ ve âhıret planında kurtaracak bir can simidi değil midir?
Demek ki bugün, zulüm ve gaddarlıkta bulunanlar, Yûnus'un bahsettiği aşktan biraz nasîb alsalar, kurbanlarına revâ gördükleri eziyeti aslâ icrâ edemeyip onu kendi vicdan ve idrâklerinde hissedecekleri için adâlet ve merhametin bereketine nâil olurlar.

Düzeltme: Dün gönderilen "cüdâ" kelimesinin anlamı "yurt" değildir.
cüdâ: ayrı, ayrı düşmüş, ayrılmış

Her Gün İki Kelime

Riâyet: gütme, gözetme. sayma; saygı. ağırlama
Süfliyyat: dünya ile ilgili bayağı işler, hususlar, şeyler

--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Namaz kılmayı öğrenmek için doğru yere geldiniz... Tüm namaz gönüllüleriyle www.namazzamani.net 'te buluşalım. Her zaman fikrinize ve desteğinize ihtiyacımız var... Bu sitedeki mailler: http://namazzamani-grubu.blogspot.com adresinde yayınlanır...

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

Daha fazla seçenek için, http://groups.google.com/group/namazzamani?hl=tr
adresinde bu grubu ziyaret edin.
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---

(Namaz Zamanı) Ölüyle Dirinin Farkı Gibi

2009-12-10T19:08:00.000+02:00

Cenâb-ı Hak bir âyet-i kerîmede şöyle buyurur:
"…Bilesiniz ki, kalbler ancak Allah'ın zikriyle huzur bulur."
(Raʻd, 28)

Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- hadîs-i şerîflerinde şöyle buyurmuşlardır:
"Rabbini zikredenle zikretmeyen kimsenin farkı, diriyle ölünün farkı gibidir."
(Buhârî, Deavât, 66)
"Gâfiller arasında Allah'ı zikreden kişi, harpten kaçanların arkasında savaşan kimse gibidir. Gâfiller içinde Allah'ı zikreden kimse, kapkaranlık bir evdeki lâmba gibidir. Gâfiller arasında Allah'ı zikreden kişi, kuru ağaçların ortasındaki yeşil ağaç gibidir. Gâfiller içinde Allah'ı zikreden kimseye Allah, daha ölmeden cennetteki makâmını gösterir. Allah, gâfiller arasında kendisini zikreden kulunun günahlarını, bütün insanlar ve hayvanlar sayısınca mağfiret eder."
(Ebû Nuaym, Hilye, VI, 181)

Bir gün Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem-:
"–Allah Teâlâ, kıyamet günü bir topluluğu diriltir. Yüzleri son derece nûrludur, inciden yapılmış minberler üzerine otururlar ve bütün insanlar onlara gıbta eder. Bunlar, ne peygamber ne de şehîddir!" buyurmuştu. Bir bedevî hemen dizleri üzerine çökerek:
"–Yâ Rasûlallah! Ne olur onları bize anlat da bilelim!" diye yalvardı. Fahr-i Kâinât -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz şu açıklamayı yaptı:
"–Onlar, çeşitli kabile ve beldelerden olup Allah için birbirlerini seven ve Allah'ı zikretmek üzere toplanarak O'nu ananlardır."
(Heysemî, X, 77)
Her Gün İki Kelime

Cüdâ: Yurt

Mağfiret: Allah'ın Kullarının günahlarını bağışlaması

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Kızım kocanın gözlerine çok bak ;)

2009-12-10T19:07:00.000+02:00

Amerikalı bir uzman tesettüre uyan ve uymayan kadınlar üzerinde yaptığı araştırmada;

Avret yerleri açık kadınların genç yaşta olmalarına rağmen soluk olduklarını, ancak boya ile değiştiklerini; bunun tam tersine tesettürlü Müslüman kadınların aynı yaşta hâlâ güzel olduklarını tesbit etmiş ve bu araştırmasını bir rapor hâlinde beyan etmiştir.

Araştırmacı ortaya çıkan bu sonucun sebepleri üzerinde durarak diyor ki:

Arabadan çıkan farların ışıkları herkesi rahatsız eder. Hele bir tavşan bu ışıktan şaşırır. Erkeklerin gözlerinden de alfa, beta ve gama şuaları çıkıyor. Bu şualar bir güneşte bir de erkeklerin gözlerinde var. Erkeklerin bakışlarıyla çıkan şualar kadınları yıpratıyor. Kadın ne kadar kendisini yabancı gözlere teşhir etti ise o oranda çabuk yaşlanıyor, güzelliğini kaybediyor. Yüzünde nur kalmıyor.

O alfa, beta, gama denilen kuvvetli ışınları Allah, güneşe ve erkeklerin gözlerine vermiş. Son zamanlarda güneş ışınlarının kansere sebep olduğundan çok sıkça bahsediliyor. Işınların vücutla doğrudan temasını önlemeyi uzmanlar tavsiye ediyor. İlim, hikmetleri açığa çıkarıyor.

Peygamberimiz Efendimiz bir öğüdünde kızı Fatıma’ya:

“Kızım kocanın gözlerine çok bak.” buyurmuş.

Peki bu çelişki değil mi?

Değil..

Bunun hikmeti şu:

Biraz önce beyan ettiğimiz ışınlar helâl daired helalin ile karı-kocalıkta çok yararlı oluyor.

Bakışlar helâl olanlar arasında gıda oluyor, şifa oluyor.

Haramda bu ışınlar her iki cinsi de dengesizleştiriyor.

alıntı

.
----------------------------------------------------------
.
--
----------------------------

``OLGUN İNSAN AFFETMEYİ BORÇ,
İYİLİK ETMEYİ FAR
HZ.EBUBEKİR [R.A]

--
----------------------------

``OLGUN İNSAN AFFETMEYİ BORÇ,
İYİLİK ETMEYİ FARZ BİLİR.``
HZ.EBUBEKİR [R.A]

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) HZ OSMANDAN HİKMETLİ SÖZLER AÇIKLAMALAR LÜTFEN DİKKATLİ OKUYUN

2009-12-10T16:33:00.000+02:00

HZ OSMANDAN HİKMETLİ SÖZLER AÇIKLAMALAR LÜTFEN DİKKAT Lİ OKUYUN

"En akıllı insan; nefsini hesaba çeken, onu iyi idâre eden, ölümden sonrası için amel işleyen ve kabir karanlığı için Allâh'ın nûrundan istifâde edendir."
"Kul, gözleri gördüğü hâlde Allâh'ın kendisini âmâ olarak diriltmesinden korksun! Hikmetten anlayana mânâlı bir söz kâfîdir. Mânen sağır olanlar, zaten hakkı duyamazlar…"
"Beş şey müttakîlerin (sâlihlerin) alâmetidir:
1. Dînî gayret içinde olanlarla beraber olmak.
2. Nefsini ıslâh edip diline hâkim olmak.
3. (Allah sevgisini unutturan) dünyalıklardan nefsine hoş gelen bir şeye eriştiğinde onun zarar-ziyanını ayırd edebilmek, dinden kendisine az bir şey bile nasip olduğunda onu da ganîmet bilmek.

4. Haram karışır endişesiyle midesini helâlden (de olsa) doldurmamak (ve riyâzat içinde yaşayabilmek).
5. Bütün insanların kurtulduğunu, yalnız kendisinin mahvolduğunu düşünmek."
"Gerçek mü'min altı çeşit korku içindedir:
1. Îmânını kaybetme korkusu.
Zîrâ âyet-i kerîmelerde buyrulur:
"Rabbimiz! Bizleri hidâyete erdirdikten sonra kalblerimizi eğriltme!.." (Âl-i İmrân,
"Ey îmân edenler! Allah'tan, O'na yaraşır şekilde korkun ve ancak müslümanlar olarak can verin." (Âl-i İmrân, 102)
2. Kıyâmet günü kendisini rüsvâ edecek şeylerin melekler tarafından yazılması korkusu.
Zîrâ âyet-i kerîmede buyrulur:
"İşte o gün (yer) Rabbinin ona bildirmesiyle bütün haberlerini anlatır." (ez-Zilzâl, 4-5)
3. Amelinin şeytan (aleyhi'l-lâ'ne) tarafından boşa çıkartılması korkusu.
Zîrâ âyet-i kerîmelerde buyrulur:
"(İblis) dedi ki: Rabbim! Beni azdırmana karşılık ben de yeryüzünde onlara (günahları) süsleyeceğim ve onların hepsini mutlaka azdıracağım! Ancak onlardan ihlâslı kulların müstesnâ." (el-Hicr, 39-40)
4. Ölüm meleği Azrâil'e gaflet içindeyken ve ansızın yakalanma korkusu.
Âyet-i kerîmede buyrulur:
"Ve sana yakîn (ölüm) gelinceye kadar Rabbine ibâdet et!" (el-Hicr, 99)
Hadîs-i şerîfte buyrulur:
"Kişi yaşadığı hâl üzere ölür ve öldüğü hâl üzere haşrolunur." (Müslim, Cennet, 83; Münâvî, V, 663)
Nitekim Hazret-i Osman -radıyallâhu anh- Kur'ân ile yaşadı, Kur'ân'ı infâk etti ve Kur'ân okurken şehîd edilerek rahmet-i Rahmân'a kavuştu.
5. Dünya ile mağrur olup, âhiretten gâfil kalma korkusu.
Âyet-i kerîmede buyrulur:
"…Bu dünya hayatı, aldatma metâından başka bir şey değildir." (Âl-i İmrân, 185)
6. Çoluk-çocuğuyla fazlaca meşgûliyete dalıp Allâh Teâlâ'nın zikriyle yeterince meşgul olamama korkusu."
Âyet-i kerîmede buyrulur:
"Biliniz ki, mallarınız ve çocuklarınız birer imtihan sebebidir ve büyük mükâfat Allah katındadır." (el-Enfâl, 28)
"Muhakkak ki dünya fânî, âhiret ise bâkîdir. Fânî olan sizi şımartıp azdırmasın, bâkî olandan alıkoymasın. Siz, bâkîyi fânî olana tercih ediniz. Dünya sonludur, dönüş Allâh'adır. Allah'tan korkunuz." (İbn-i Ebi'd-Dünyâ, Mevsû'a, I, 77)
"Ecel gelip çatmadan yapabileceğiniz iyiliği hemen yapınız."

Windows 7: Gündelik işlerinizi basitleştirin. Size en uygun bilgisayarı bulun.
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Namaz kılmayı öğrenmek için doğru yere geldiniz... Tüm namaz gönüllüleriyle www.namazzamani.net 'te buluşalım. Her zaman fikrinize ve desteğinize ihtiyacımız var... Bu sitedeki mailler: http://namazzamani-grubu.blogspot.com adresinde yayınlanır...

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) M.Akif Ersoy'un KÜRT Meselesine Dair Tarihi Mısralar....

2009-12-10T16:10:00.000+02:00

Artık ey milleti merhume, sabah oldu uyan !
Sana az geldi ezanlar ,diye ötsün mü bu çan?
Ne Kürtlük,ne de Türklük kalacak aç gözünü !
Dinle Peygamber-i Zişanın İlahi sözünü.

Veriniz başbaşa;zira sonu hüsranı mübin,
Ne hükümet kalıyor ortada,billahi ne din !
"Medeniyet !" size çoktan beridir diş biliyor;
Evvela parçalamak ,sonra da yutmak diliyor.

Ne bu şuride siyaset,ne bu fasid dava?
Görmüyor gittiği yanlış yolu,zannım,çoğunuz...
Size rehberlik eden haydudu artık kovunuz!
Bunu benden duydunuz,ben ki evet,Arnavudum...
Başka birşey diyemem ...İşte perişan yurdum!...

MEHMET AKİF ERSOY

Windows Live Hotmail: Arkadaşlarınız Facebook'taki güncellemelerinizi doğrudan Hotmail®'den görür.
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Namaz kılmayı öğrenmek için doğru yere geldiniz... Tüm namaz gönüllüleriyle www.namazzamani.net 'te buluşalım. Her zaman fikrinize ve desteğinize ihtiyacımız var... Bu sitedeki mailler: http://namazzamani-grubu.blogspot.com adresinde yayınlanır...

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) NASİHAT

2009-12-09T20:31:00.000+02:00

"Bir insanın gerçek zenginliği, onun bu dünyada yaptığı iyiliklerdir."

Hz. Muhammed (sav)
"Bilim alçakta kalanları yükseltir, bilgisizlik de yüksektekileri alçaltır."
Hz. Ali
"Duadan bıkkınlık göstermeyiniz. Çünkü dua ile beraber olan hiç kimse helak olmamıştır."
Hz. Muhammed (sav)
"Dua ve ibadet, Allah ile olmaktır. Allah ile olan kimse için ölüm de, ömür de hoştur."
Mevlana
"Sabredin, her şeyin başı sabırdır. "
Hz. Ebubekir
"Geçmişten ibret alın da hayra çalışın."
Hz. Osman
ALLAH'tan (c.c.) başkasıyla beraber olmakta devam ettiğin sürece, sürekli gam, keder ve şirk içinde bulunur, günah yükünden kurtulamazsın.
Abdülkadir Geylani (k.s.)

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Kalp Coğrafyamızın Kurtulması İçin-Ahmet Tasgetiren

2009-12-09T18:32:00.000+02:00

Bu coğrafya bizim kalp coğrafyamız.

Yani kalbimiz bu coğrafyanın ruhaniyeti ile beslenmiş.

Mekke, Medine ile, Kudüs ile, İstanbul – Konya ile, Bağdat – Kerbela – Meşhed ile... Kahire - Endülüs ile... Buhara – Semerkand ile... Üsküp – Kırcali - Bosna ile...

Kalbimiz dediğimizde bütün bunlar hem bir ince sızıdır hem bir gurur abidesi...

Bugün parça parça olmuş bu kalp coğrafyası...

Hani, kalp dünyamızda, sömürgeci güçlerin cetvelle oluşturduğu sun'i sınırlar aşılabilse yanmayacağım. Bazan sınırlardan öte parçalanmışlıklarla boğuşuyoruz.

Onun için kalp coğrafyasının parçalanmasından söz ediyorum.

Orada, Peygamber aleyhisselam'ın, orada Kur'an'ın sımsıcak iklimi olmalıydı.

"Kardeşsiniz" demiş ve kalpleri buluşturmuştu yüce Yaratan...

"Parçalanmayın, yoksa rüzgarınız gider" diye uyarmıştı.

Kavmiyyet diye savrulmayın.

Ebu Cehil Araptı. Selmanı Farisi İranlı idi...

Peygamber aleyhisselam yanında hangisi güzeldi?

Kara derili Bilal-i Habeşi'yi bin Ebu Cehil'e değişir miydi Allah'ın elçisi?

Üstünlük orada değil, diye uyarmıştı Yaratan.

Üstünlük gerçek insan olmakta, o da Yaratan'a yakınlıkta, diye uyarmıştı.

Hadi, bakalım kalplerimize...

Ne var orada?

Öncelikler nerede?

Bu kalp durumu ile Rasulullah'ın elinden tutabilir miyiz?

Bu kalp halini, Yaratan'ın huzuruna çıkarabilir miyiz?

Bana kızanlar var.

Türkçülük adına kızanlar, Kürtçülük adına kızanlar... İki taraftan da ağza alınmayacak ihanet suçlamaları geliyor.

Gelsin, dert değil. Ama bu öfkelerin bir anlamı yok. Bir dert çözmüyor bu öfkeler. Bütün bu kalp coğrafyamızın mazlumiyetini ortadan kaldırmıyor.

Çözüm olarak "İslam kardeşliği"nden söz ettiğimde bana "hayalci" diyenler var. Desinler.... Dönüp dolaşıp geleceğimiz yer orası bana göre. Başka çıkış yok.

Haydi, Türkçülük veya Kürtçülük yaptık, nereye varacağız?

Arapçılık ya da Arnavutçuluk yapanlar nereye vardılar?

Osmanlı'yı çökerttik nereye vardık?

O zamandan beri kalp coğrafyamız talan edilmiyor mu?

Devlet diye kurduklarımızı birbirimize karşı savunmak için Amerika'yı çağırmıyor muyuz?

Amerikan ordusu bu coğrafyanın harim-i ismetinde postallarıyla dolaşmıyor mu?

Amerikalı komutan Abizaid "Daha 50 yıl bu topraklardayız" demiş.

Neden?

"Çünkü petrolü kontrol altında tutmamız lazım!" Git deyin bakalım gidecekler mi? Nerede bağımsızlık? Nerede devlet olma onuru?

Hani Osmanlı'yı kovup devlet olmuştuk!

Şimdi sıra Türkiye'ye diz çöktürüp devlet olmakta öyle mi?

Sonra İran'a...

Irak'ın işi çoktan bitti. Çılgınlar yönetimini besleyip büyütenler sonra başını yediler geriye 600 bin mi, bir milyon mu insanın hayatına mal olan bir enkaz kaldı.

Bu coğrafyada İsrail'den büyük devlet kalmasın!

Ya da bu coğrafya Armagedon'a, yani kıyamet senaryosuna hazır hale gelsin...

Türklerle Kürtler, ya da Araplar ve Farisiler, Şiiler ya da Sünniler.... yarın hiç Livaülhamd altına sığınma arayışı içinde olmaksızın vuruşsunlar...

Bugün hangi mezhebin camii bombalandı?

Bugün hangi İslam büyüğünün türbesi havaya uçuruldu?

Kerbela'da Hazreti Hüseyin'in başı kesilirken yakınlarından biri canilere sesleniyor:

-Nasıl kıyıyorsunuz Allah Rasulü'nün "Reyhanım" diye sevdiği torununa... Yarın onunla hiç buluşmayacak mısınız?

Cinnet başka bir şey.... Gözü dönmüş caniler hiçbir şeyi duymuyorlar.

Bugün Irak'ta bir camiyi, bir türbeyi havaya uçururken nasıl bir Kerbela cinneti yaşanır?

Türkler ve Kürtler, Araplar ve Farslar... Sünniler ve Şiiler...

Kalplere yönelme zamanıdır... Kalp coğrafyamız üzerinde bir kere daha düşünme zamanıdır.

Hakikat şu ki: İslam bir rahmet dinidir.

Hakikat şu ki: Hazreti Muhammed bir rahmet peygamberidir.

Hakikat şu ki: Dünyanın İslam'ın rahmet iklimine ve Hazreti Muhammed'in rahmet çağrısına ihtiyacı var.

Ve açık hakikat şu ki: Rahmet iklimine ve Peygamber çağrısına önce İslam dünyasının ve Müslümanların ihtiyacı var.

Biz bu çağrıyı duymazsak kime duyurabiliriz, biz rahmet iklimini yaşayamıyorsak, kimden böyle bir hayatı isteyebiliriz?

Allah Rasulü "İman etmedikçe cennete giremezsiniz, birbirinizi sevmedikçe gerçekten iman etmiş olmazsınız" buyuruyor. Sonra "Selam"ı öğütlüyor sevgileri çoğaltma vasıtası olarak...

Selam İslam demek. Selam barış ve güven demek...

Birbirine güven taşıyan insan demek Müslüman...

Öyleyse bu coğrafyada bir selam seferberliğine, bir İslam seferberliğine ve Müslümanlığımızın içini İslam'la yeniden inşa seferberliğine ihtiyaç var.

Kalplerin kanamaması için ve bu coğrafyanın kan kaybından bir kere daha yere kapaklanmaması için...

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Mü'min Dâimâ Allah'ı Zikretmeli

2009-12-09T18:31:00.000+02:00

Mü’min Dâimâ Allah’ı Zikretmeli
Cenâb-ı Hak bir âyet-i kerîmede şöyle buyurur:
“Ey iman edenler! Allah’ı çokça zikredin! O’nu sabah akşam aralıksız tesbih edin!”
(Ahzâb, 41-42)

Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- bir hadîs-i şerîflerinde şöyle buyurmuşlardır:
“Allah’ı unutarak lüzumsuz konuşmalara dalmayın. Çünkü Allah’ı unutarak çokça konuşmak kalbi katılaştırır. Allah’tan en uzak olan kimse ise kalbi katı olandır.”
(Tirmizî, Zühd, 62/2411. Ayrıca bkz. Muvatta’, Kelâm, 8)

Abdullah bin Büsr -radıyallahu anh- anlatıyor:
İki bedevî, soru sormak üzere Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz’e geldi. Birisi:
“–Ey Allah’ın Rasûlü! İnsanların hangisi daha hayırlıdır?” diye sordu.
Allah Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem- :
“–Ömrü uzun, ameli de sâlih olandır” buyurdu.
Diğeri de:
“–Ey Allah’ın Rasûlü! İslâm’ın hükümleri çoğaldı, bana öyle bir amel söyle ki, ona sıkıca yapışayım” dedi.
Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- ona da:
“–Dilin dâimâ Allah’ın zikriyle ıslak olsun!” buyurdu.
(Ahmed, IV, 188; Tirmizî, Deavât, 4/3375)
Hz. Âişe vâlidemizin bildirdiğine göre, biricik örneğimiz Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, Allah Teâlâ’yı her hâlinde zikrederdi.
(Müslim, Hayz, 117; Ebû Dâvûd, Tahâret, 9/18; Tirmizî, Deavât, 9/3384; İbn-i Mâce, Tahâret, 11)
Hz. Ali -radıyallahu anh- de şöyle der:
“Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, Allah’ı zikretmedikçe ne oturur, ne de kalkardı...”
(İbn-i Sa’d, I, 424)

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) RAHİBİ SUSTURAN SORU

2009-12-08T15:23:00.000+02:00

Rivâyet edilir ki:
Bâyezid-i Bistâmî Hazretleri, kırkbeş kez haccetmiş ve pek çok kerâmeti zâhir olmuş ALLAH dostlarından birisiydi. Bir gün Arafat tepesinde oturuyordu. Nefsi ona şöyle fısıldadı:
"-Bâyezid! Senin bir benzerin var mıdır? Kırkbeş defa haccettin ve binlerce defa Kur'ân-ı Kerîm'i hatim eyleme bahtiyarlığına eriştin."
Bu ses onu çok üzdü. Nefsinin hâlâ onu benlik ve kibir uçurumuna doğru sürüklemek istediğini anladı. Derhal toparlandı ve orada bulunan mahşerî kalabalığa dedi ki:
"-Kim benim kırkbeş defa yapmış olduğum haccı, bir ekmeğe satın alır?"
Bir adam başını kaldırdı:
"-Ben alırım." dedi, ekmeği uzattı.
Bâyezid aldığı ekmeği orada bulunan bir köpeğin önüne attı. Ve sonra işini bitirip yol hazırlığı yaparak Rum diyarına doğru yüzünü çevirdi. Günlerce yol aldıktan sonra bir rahip ile karşılaştı. Rahip, terbiyeli bir adama benziyordu. Hazretin elini tutup evine misafir olarak götürdü. Evinde ona bir oda ayırdı. Bâyezid, kendisine ayrılan bu odada ibâdete başladı ve kalbini her şeyden çevirip Cenâb-ı Hakk'a yöneltti. Rahip, her gün onun yiyeceğini, içeceğini sabah akşam getirir önüne kor, sonra dışarı çıkardı. Bu hâl, bir ay devam etti. Bâyezid bu kez nefsine dönerek dedi ki:
"-Ey nefis! Seni kırmak istiyorum; fakat sen uğursuzluğunla kırılmıyorsun…"

Tam bu sırada rahip içeri girdi ve Bâyezid'e:

"-İsmin nedir?" diye sordu:

O da:

"-Bâyezid." diye cevap verdi.

Rahip:

"-Ne güzel adamsın… Keşke Mesih'in kulu olmuş olsaydın!" dedi.

Bu söz, Bâyezid'e ağır geldi ve evi terk etmek isterken rahip ona seslendi:

"-Bizim burada kırk gününü tamamla, öyle git. Çünkü bizim büyük bir bayramımız var, onu görmeni arzu ediyorum. Aynı zamanda çok değerli bir vâizimiz var, senede bir defa bize hitab eder, bir de onu dinlemeni diliyorum."

Bâyezid Hazretleri, onun bu teklifini kabul etti ve kırk gün kalmaya râzı oldu. Kırkıncı gün olunca rahip içeri girdi ve:

"-Buyurun, ayağa kalkın, bayram günümüz geldi!.." dedi.

Bâyezid ayağa kalktı; fakat rahip ona şöyle seslendi:

"-Sen bu kıyafet ve hâlde nasıl bin kadar rahibin arasına girebilirsin? Doğrusu biraz endişeliyim. Bu sebeple üzerindeki elbiseyi çıkar, şu üstlüğü giy, beline de şu zünnarı bağla, İncil'i de boynuna as!..»

Bu teklif, Bâyezid'e çok ağır geldi. Fakat bunda bir hikmet ve esrar, İslâm'ın da izzet ve şerefi gizlenmiştir, onun dediğini yapayım, diye düşündü. Hemen üzerindeki elbiseyi çıkardı, onun verdiği üstlüğü giydi, beline de zünnarı bağladı. İncil'i de boynuna astı ve rahiple birlikte bine yakın rahibin arasına katıldı. Hiç kimse onu yadırgamadı. Biraz ilerledikten sonra birdenbire kalabalık durdu. Rahiplerin en büyüğü ve en saygıdeğeri geliyordu. Gözler ona çevrildi. Gelen rahipler, onun sessizliğine bir mânâ veremediler ve sordular:

"-Ey büyüğümüz! Neden konuşmuyorsunuz?"

"-Nasıl konuşabilirim ki aranızda bir Muhammedî (Müslüman) var!.." diye cevap verdi. Halk ve rahipler galeyâna geldi ve:

"-Onu bize göster, parçalayalım!" diye bağırdılar. Başrahip onlara dedi ki:

"-Hayır, yemin ederim ki söylemem, ancak bir şartla onu size tanıtabilirim: Ona dokunmayacağınıza söz veriniz!.."

Bunun üzerine rahipler ve halk, Muhammedî olan adama dokunmayacaklarına yemin ettiler. Başrahip başını kaldırdı ve şöyle seslendi:

"-ALLAH için ey Muhammedî! Ayağa kalk ve kendini göster.."

Bâyezid Hazretleri ayağa kalktı. Başrahip:

"-İşte bu zât, ona dikkatle bakın!" dedi. Sonra Bâyezid'e sordu:

"-Adın ne?"

"-Bâyezid."

"-Tahsil gördün mü?"

"-Rabbimin öğrettiği kadar bir şeyler biliyorum."

"-O hâlde bana şu hususları cevaplandır: İkincisi olmayan biri, üçüncüsü olmayan ikiyi, dördüncüsü olmayan üçü, beşincisi olmayan dördü, altıncısı olmayan beşi, yedincisi olmayan altıyı, sekizincisi olmayan yediyi, dokuzuncusu olmayan sekizi, onuncusu olmayan dokuzu, on birincisi olmayan onu, on ikincisi olmayan on biri, on üçüncüsü olmayan on ikiyi söyle, bunlar nelerdir?"

Bâyezid -kuddîse sirruh- başrahibe:

"-Beni iyi dinle, cevap veriyorum: İkincisi olmayan bir, eşi-ortağı, dengi ve benzeri bulunmayan ALLAH'tır. Üçüncüsü olmayan iki, gece ve gündüzdür. Dördüncüsü olmayan üç, üç talâktır. Beşincisi olmayan dört, Tevrat, Zebur, İncil ve Kur'ân'dır. Altıncısı olmayan beş, beş vakit namazdır. Yedincisi olmayan altı, göklerin ve yerin yaratıldığı altı gündür. Sekizincisi olmayan yedi, yedi kat göktür. Dokuzuncusu olmayan sekiz, kıyamet günü Arş'ı taşıyacak olan sekiz melektir. Onuncusu olmayan dokuz, kadının dokuz ay gebelik müddetidir. On birincisi olmayan on, Hazret-i Mûsâ'nın Şuayb peygambere on yıl çobanlık etmesidir. On ikincisi olmayan on bir, Yusuf peygamberin on bir kardeşidir. On üçüncüsü olmayan on iki, on iki aydır."

Rahip tebessüm etti ve:

"-Doğru söyledin. Şimdi de bana, havadan ne yaratıldı, havada ne muhafaza olundu, hava ile ne helâk oldu ve kim hava ile helâk edildi? Bunlardan haber ver!.." dedi. Bâyezid:

"-Îsâ peygamber havadan yaratıldı, havada muhafaza edildi. Süleyman peygamber de havada muhafaza edildi. Ad kavmi de hava ile helâk edildi." diye cevap verdi. Rahip yine ona:

"-Doğru söyledin." dedi ve devamla sordu: "Ağaçtan ne yaratıldı, ağaçta kim korundu ve ağaç ile kim helâk oldu?"

"-Mûsâ peygamberin asâsı ağaçtan yaratıldı, Nuh peygamber ağaç içinde (gemide) korundu ve Zekeriyya peygamber ağaç içinde testereyle biçilip helâk edildi." diyerek cevabı hemen verdi. Rahip yine ona:

"-Doğru söyledin!.." dedi ve tekrar sordu: "Kim ateşten yaratıldı, kim ateşte korundu ve kim ateş ile helak oldu?"

"-İblis ateşten yaratıldı. İbrahim peygamber ateşte korundu. Ebû Cehil ateş ile helâk oldu." diyerek gereken cevabı yine hemen verdi. Rahip tekrar sordu:

"-Taştan kim yaratıldı, taş içinde kim korundu ve taş ile kim helâk oldu?"

"-Sâlih peygamberin devesi taştan yaratıldı. Ashâb-ı Kehf taş içinde korundu ve Ebrehe'nin filleri taş ile helâk edildi." diye cevap verince, rahip:

"-Doğru söyledin!" diye tasdik etti ve tekrar sordu:

"-Âlimler, cennette dört nehir vardır, biri baldan, biri sütten, biri sudan, biri de şaraptandır. Ayrı ayrı olan bu dört nehir, aynı kaynaktan akıyormuş diyorlar, bunu açıklar mısın? Dünyada bunun bir örneği var mıdır?"

"-Evet, vardır: İnsanın baş kısmından dört nehir akar: Kulak yağı acıdır. Gözyaşı tuzludur. Burun suyu ayrı bir tad taşır. Ağızdan gelen su tatlıdır." diye cevap verince, rahip yine ona:

"-Doğru söyledin!.." dedi ve sormaya devam etti; "Cennet ehli yer, içer, fakat abdest bozmaz, su dökmez. Bunun dünyada bir benzeri var mıdır?"

"-Evet vardır. Ana rahmindeki cenin, yer, içer, fakat dışkısı yoktur."

"-Doğru söyledin. Cennette Tûbâ Ağacı vardır. Cennette hiçbir saray, hiçbir köşk yoktur ki, bu ağacın bir dalına dokunmasın. Bunun dünyada bir örneği var mıdır?"

"-Evet, güneş sabahleyin doğunca böyle değil midir?"

"-Doğru söyledin. Şimdi de bana şunları cevaplandır: Bir ağaç vardır, on iki dalı bulunuyor, her dalında otuz yaprak var ve her yaprakta beş çiçek yer almıştır; bunlardan ikisi güneşe, üçü karanlığa bakar, bu ağaç nedir?"

"-Ağaç bir yılı temsil eder. On iki dalı on iki ayı, her daldaki otuz yaprak otuz günü, her yapraktaki beş çiçek beş vakit namazı temsil eder."

"-Doğru söyledin. Bana şu kimseden haber ver ki: Hacca gitmiş, tavaf yapmış ve o makamlarda bulunmuştur; ama onun ne ruhu var, ne de hac kendisine vâcibdir?"

"-Nuh peygamberin gemisidir."

"-Doğru söyledin. Peki, gece gelince gündüz, gündüz girince gece nereye gidiyor?"

"-Bu bir izâfî zaman meselesidir. Güneşin doğup batması bunun ölçüsü oluyor. Geri kalanını ALLAH bilir."

"-Doğru söyledin."

Sorular bitince Bâyezid Hazretleri dedi ki :

"-Muhterem rahip! Birçok sorular sordun, cevaplandırmaya çalıştım. Müsaade edersen benim de birkaç sorum var. Ama sadece bir tanesini sormak istiyorum. Ne dersin?"

"-Tabii, istediğin şeyi sorabilirsin!"

"-Cennetin anahtarı nedir? Cennet kapılarının üzerinde ne yazılıdır?"

Rahip sustu, cevap vermekten çekindi. Diğer rahipler bozuldular ve:

"-Ey büyüğümüz, mağlûp mu oluyorsun?"

O da:

"-Hayır, mağlûb olmak istemiyorum.." deyince:

"-Öyle ise neden cevap vermiyorsun?" diye serzenişte bulundular. Bunun üzerine başrahip:

"-Şayet cevap verirsem, benim cevabıma katılır mısınız?" deyince, hepsi birden:

"-İncil hakkı için, sana uyarız." diye söz verdiler. Rahip:

"-Dinleyin, şimdi cevap veriyorum: «Cennetin anahtarı ve kapılarının üzerinde yazılı bulunan ibâre, La İlâhe İllallâh Muhammedün Rasûlullâh»'dır."

Bunun üzerine diğer rahipler de hep bir ağızdan kelime-i şehâdet getirip müslüman oldular. Bâyezid Hazretleri de onların yanında bir müddet kalıp İslâmiyet'i öğretti ve bu sır da böylece çözülmüş oldu.

Yeni Windows 7: Size en uygun bilgisayarı bulun. Daha fazla bilgi edinin.
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Namaz kılmayı öğrenmek için doğru yere geldiniz... Tüm namaz gönüllüleriyle www.namazzamani.net 'te buluşalım. Her zaman fikrinize ve desteğinize ihtiyacımız var... Bu sitedeki mailler: http://namazzamani-grubu.blogspot.com adresinde yayınlanır...

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) ALLAH cc müslümanları nasıl anlatıyor?

2009-12-07T23:09:00.000+02:00

Genel olarak herbirimizin bir Müslüman tanımı var... Peki hiç düşündünüz mü ALLAH (cc) Müslümanı nasıl tanımlıyor?!

Onlar;
"ALLAH'ın Adı Anıldığı zaman Kalpleri Ürperir."
(Enfal-2)

Onlar;
"ALLAH'a asla şirk koşmazlar."
(Furkan-68)
Onlar;
"(Her türlü) Zinaya asla yaklaşmazlar."
(Furkan-68)

Onlar;
"Namazlarını Huşu içinde Ve Dosdoğru kılarlar."
(Mü'minun-2)
Onlar;
"Boş şeylerden tümüyle yüz çevirirler."
(Mü'minun-3)

Onlar;
"Mallarıyla Ve Canlarıyla Cihad Ederler."
(Tevce-20)
Onlar;
"Cahillerle asla tartışmazlar."
(Furkan-63)
Onlar;
"Kınayıcının kınamasından Hiçbir zaman korkmazlar."
(Maide-54)

Onlar;
"Emanetlerine ihanet etmezler."
(Mu'minun-8)
Onlar;
"Söz verdiklerinde sözünde dururlar."
(Bakara-177)
Onlar;
"Yetimin hakkını kesinlikle yemezler."
(Nisa-2)
Onlar;
"Yolda kalmışlara yardım ederler."
(Bakara-177)
Onlar;
"İnsanların kusurlarını affederler."
(Ali İmran-134)
Onlar;
"Yalnızca ALLAH'a dayanıp güvenirler."
(Mücadele-10)
Onlar;
"Yeryüzünde Alçak gönüllü olarak yürürler."
(Furkan-63)
Onlar;
"Yoksulluk yüzünden evlatlarını öldürmezler."
(En'am-151)
Onlar;
"Hakk'ı bile bile gizlemezler."
(Bakara-42)
Onlar;
"İnananlara 'Sen Mü'min değilsin' demezler."
(Nisa-94)
Onlar;
"Namuslarını (ırzlarını) korurlar."
(Mü'minun-5)
Onlar;
"Anne Ve Babalarına Öf Bile Demezler."
(İsra-23)
Onlar;
"Kötü zandan ve gıybetten kaçınırlar."
(Hucurat-12)
Onlar;
"Ahidlerine (Sözlerine) sadıktırlar."
(Mü'minun-8)
Onlar;
"Zekatlarını Hakkıyla Verirler."
(Bakara-177)
Onlar;
"Mü'minlere karşı alçak gönüllüdürler."
(Maide-54)
Onlar;
"Darlıkta ve bollukta da infak ederler."
(Ali İmran-134)
Onlar;
"Gerçekten felaha kavuşanlardır."
(Mu'minun-1)
Onlar;
"ALLAH'ın ayetlerini az bir menfaatle değiştirmezler."
(Ali İmran-199)
Onlar;
"Rasullerden hiçbirini birinden ayırt etmezler."
(Bakara-136)
ALLAH cc cümlemizi bu ayeti celilelerde tarif edilen müslümanlardan eylesin inşaallah...

Windows 7: Size en uygun bilgisayarı bulun. Daha fazla bilgi edinin.
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Namaz kılmayı öğrenmek için doğru yere geldiniz... Tüm namaz gönüllüleriyle www.namazzamani.net 'te buluşalım. Her zaman fikrinize ve desteğinize ihtiyacımız var... Bu sitedeki mailler: http://namazzamani-grubu.blogspot.com adresinde yayınlanır...

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) HZ.MEVLÂNÂ'DAN ÖZLÜ SÖZLER-SÖZLÜ ÖZLER...

2009-12-07T18:50:00.000+02:00

MEVLANA'DAN ÖZLÜ SÖZLER

Sevgide güneş gibi ol.

Dostluk ve kardeşlikte akarsu gibi ol.

Hataları örtmede gece gibi ol.

Tevazuda toprak gibi ol.

Öfkede ölü gibi ol.

Her ne olursan ol ya olduğun gibi görün ya göründüğün gibi ol.
Şu dünyada yüzlerce ahmak etek dolusu altın verir de şeytandan dert satın alır.
Vazifesini tam yerine getirmemiş olanın vicdan yarasına ne mazaretin devası ne ilacın şifası deva getirmiş..
Aşk altın değildir saklanmaz. Aşıkın bütün sırları meydandadır..
Yeşillerden çiçeklerden meydana gelen bahçe geçici fakat akıllardan meydana gelen gül bahçesi hep yeşil ve güzeldir..
Nice insanlar gördüm üzerinde elbisesi yok. Nice elbiseler gördüm içinde insan yok.
Aşk davaya benzer cefa çekmek de şahide: Şahidin yoksa davayı kazanamazsın ki..
Sen diri oldukça ölü yıkayıcı seni yıkar mı hiç?
İsa'nın eşeğinden şeker esirgenmez ama eşek yaratılışı bakımından otu beğenir.
Dert insanı yokluğa götüren rahvan attır.
Ehil olmayanlara sabretmek ehil olanları parlatır.
Leş bize göre rezildir ama domuza köpeğe şekerdirhelvadır.
Kuzgun bağda kuzgunca bağırır. Ama bülbül kuzgun bağırıyor diye güzelim sesini keser mi hiç?
Pisler pisliklerini yapar ama sular da temizlemeye çalışır.
Dikenden gül bitiren kışı da bahar haline döndürür. Selviyi hür bir halde yüceltenkederi de sevinç haline sokabilir.
Nasıl olur da deniz köpeğin ağzından pislenir nasıl olur da güneş üflemekle söner?

Akıl padişahı kafesi kırdı mı kuşların her biri bir yöne uçar.

Tövbe bineği şaşılacak bir binektir. Bir solukta aşağılık dünyadan göğe sıçrayıverir.
O beden testisi ab-ı hayatla dopdolu bu beden testisi ise ölüm zehiri ile. İçindekine bakarsan padişahsın kabına bakarsan yolu yitirdin.
Genişlik sabırdan doğar.
Korkunç bir kurban bayramı olan kıyamet günü inananlara bayram günüdüröküzlere ölüm günü.

Kim daha güzelse kıskançlığı daha fazla olur. Kıskançlık ateşten meydana gelir.

Dünya tuzaktır. Yemi de istek. İstek tuzaklarından kaçının.
Irmak suyunu tümden içmenin imkanı yok ama susuzluğu giderecek kadar içmemenin de imkanı yok.
Gürzü kendine vur. Benliğini varlığımı kır gitsin. Çünkü bu ten gözü, kulağa tıkanmış pamuğa benzer.
Ey altın sırmalarla süslü elbiseler giymeye kemer takmaya alışmış kişi. Sonunda sana da dikişsiz elbiseyi giydirecekler.
Eşeğe katır boncuğuyla inci birdir. Zaten o eşek inciyle denizin varlığından da şüphe eder.
Birisi güzel bir söz söylüyorsa bu dinleyenin dinlemesinden anlamasından ileri gelir.
Oruç tutmak güçtür çetindir ama 'ın kulu kendisinden uzaklaştırmasından bir derde uğratmasından daha iyidir.

Ayın geceye sabretmesi onu apaydın eder. Gülün dikene sabretmesi güle güzel bir koku verir. Arslanın sabredip pislik içinde beklemesi onu deve yavrusu ile doyurur.
Zahidin kıblesi lütuf kerem sahibi 'tır. Tamahkarın kıblesi ise altın torbasıdır.
ile olduktan sonra ölüm de ömür de hoştur..
Sarhoş cinayeti yapar da sonra "özrüm vardı kendimde değildim"der. Kendinde olmayışkendiliğinden gelmedi sanaonu sen çağırdın.

İnsan gözdür görüştür gerisi ettir. İnsanın gözü neyi görüyorsa değeri o kadardır.
Birinin başına toprak saçsan başı yarılmaz. Suyu başına döksen başı
kırılmaz. Toprakla suyla baş yarmak istiyorsan toprağı suya karıştırıp kerpiç yapman gerek.

Yoldaki bir tepecik seni bunaltmışoysa önünde yüzlerce dağ var.
Kabuğu kırılan sedef üzüntü vermesin sana içinde inci vardır.
Adalet nedir? Her şeyi yerine koymak. Zulüm nedir? Bir şeyi yerine
koymamakbaşka yere koymak.
Hiçbir kafire hor gözle bakmayın. Müslüman olarak ölmesi umulur çünkü.

Şu deredeki sukaç kere değiştiyıldızların akisleri hep yerinde.
Yol kesenler olmadıkça lanetlenmiş şeytan bulunmadıkçasabırlılar gerçek erleryoksulları doyuranlar nasıl beliriranlaşılır?
Oyun görünüşte akla uymaz ama çocuk oyunla akıllanır.
Anlayışedep şehirlilerdedir.· Ziyafetgarip konaklamak da köylülerde.

Resimler ister haberleri olsunister olmasınhepsi de ressamın elindediro elden çıkar.
Alışsan güvercin sallanan kamıştan kaçar mı hiç?O kamıştan göklere uçan yere alışmamış olan güvercin ürkerkaçar.

Mal sadakalar vermekle hiç eksilmez. Hayırlarda bulunmakmalı yitmekten korur.
Çalınmış kumaşdevamlı kalmaz insanda. Hırsızı da darağacına götürür.
Ağlayışınferyat edişin bir sesisureti vardır. Zararınsa sureti yoktur. Zararda insan elini dişler ama zararın eli yoktur.
Her korkuda binlerce eminlik vardırgöz karasında onca aydınlık mevcut.
Verdiğini geri alan kişi ***** gibi kusmuğunu yemiş olur.
Şarap kadehtedir ama kadehten meydana gelmemiştir ki. Ağzınışarabı verene aç.
Ekme günü gizlemek toprağa tohumu saçmak günüdür. Devşirme günüyse tohumun bittiği gündürkarşılığını bulma günüdür.

Bilgi sınırı olmayan bir denizdir. Bilgi dileyense denizlere dalan bir dalgıçtır.
Bulutlar ağlamasa yeşillikler nasıl güler?

Bülbüllerin güzel sesleri beğenilir de bu yüzden kafes çeker onları. Ama kuzgunla baykuşu kim kor kafese?

Meyve ekşi bile olsa olmadıkça ona ham derler.
Çayırlıktan çimenlikten esip gelen yel külhandan gelen yelden ayırt edilir.
Dünya malı bedene tapanlara helaldir.

Gerçek kokusuyla ahmağı kandıran yalan sözün kokusu miskle sarımsak
kokusu gibi söz söyleyenin soluğundan anlaşılır.
Her dil gönlün perdesidir. Perde kımıldadı mı sırlara ulaşılır.
Ahlaksızların bağırışıyla yürekli yiğitlerin naraları tilkiyle arslanın sesi gibi meydandadır.
Kötü nefis yırtıcı kuştur.
Hırsın yemdir cehennemse tuzak.
Doğan avdan av getirir fakat kendi kanadıyla uçar da avlanır. Padişah da bu yüzden onu keklikle çil kuşuyla besler.

Dil tencerenin kapağına benzer. Kıpırdadı da kokusu duyuldu mu ne pişiyor anlarsın.
Yemekle dolu karın şeytanın pazarıdır.
Sözle anlatılan şey yalan bile olsa kokusu gerçek olduğunu da haber verir yalan olduğunu da.
Canım bedenimde oldukça kulum köleyim seçilmiş Muhammet'in yolunun toprağıyım. Birisi sözlerimden bundan başka söz naklederse o kişiden de bezmişim ben o sözden de.
Sevgiden tortulu bulanık sular arı-duru bir hale gelir. Sevgiden dertler şifa bulur. Sevgiden ölüler dirilir. Sevgiden padişahlar kul olur. Bu sevgi de bilgi neticesidir.
Mumundur karanlık veren sana. Anlatırdım bunu ama gönlünün beli
kırılıverir. Gönül şişesini kırarsan artık yaşamak fayda vermez.
Rüşvet alan para pul padişahı değiliz. Paramparça olmuş gönül hırkalarını dikeryamarız biz.
Aşıkların gönüllerinin yanışıyla gözyaşları olmasaydı dünyada su da olmazdı ateş de.
İki parmağının ucunu gözüne koy. Bir şey görebiliyor musun dünyadan? Sen göremiyorsun diye bu alem yok değildir. Görememek ayıbı göstermemek kusuru uğursuz nefsin parmağına ait işte.
İnsan gözden ibarettir aslında geri kalan cesettir. Göz ise ancak dostu görene denir.
A kardeş keskin kılıcın üzerine atılmadasın tövbe ve kulluk kalkanını almadan gitme.
Bir gömlek derdine düşeceksin ama belki o gömlek kefen olacaktır sana.

Dün geçti gitti. Dün gibi dünün sözü de geçti. Bugün yepyeni bir söz söylemek gerek.
Saman çöpü gibi her yelden titrersin. Dağ bile olsan bir saman çöpüne değmezsin.
O dağa bir kuş kondu sonra da uçup gitti. Bak da gör o dağda ne bir fazlalık var ne bir eksilme.

Altın ne oluyor can ne oluyor inci mercan da nedir bir sevgiye harcanmadıktan bir sevgiliye feda edilmedikten sonra.
Gördün ya beni gamdan başka kimse hatırlamıyor gama binlerce defa aferin.
Nefsin üzüm ve hurma gibi tatlı şeylerin sarhoşu oldukça ruhunun üzüm salkımını görebilir misin ki?
Ağzını kapa ve altın dolu avucunu aç. Ceset cimriliğini bırak da cömertliği seç.

İnanmışsan tatlı bir hale gelmişsen ölüm de inanmıştır tatlılaşmıştır.

Kafirsen acılaşmışsan ölüm de kafirleşir acılaşır sana.
Doğruluk Musa'nın asası gibidir. Eğrilik ise sihirbazların sihrine benzer. Doğruluk ortaya çıkınca bütün eğrilikleri yutar.
Bir kötülük yaptıktan sonra pişmanlık hissetmek 'ın inayet ve muhabbetine mazhar olmanın delilidir.
Sıkıntı ve huzursuzluk mutlaka bir günahın cezası huzur ise bir ibadetin karşılığıdır.
Üzerinde pek çok meyveler bulunan bir dalı meyvalar aşağı doğru çeker.
Meyvasız bir dalın ucu ise servi ağacı gibi havada olur.
Topluluk bizim yanımıza geliyor. Susacak olsak incinirler. Bir şey söyleyecek olsak onlara göre söylemek lazım geldiğinden o zaman da biz inciniriz.
Ümit güvenlik yolunun başıdır.
Kuş seslerini öğrenen kimse kuş olmadığı gibi aynı zamanda kuşların düşmanı ve avcısıdır.
Dert insana yol gösterir.
İman namazdan daha iyidir. Çünkü namaz beş vakitte iman ise her zaman farzdır.

İki canlı kuşu birbirine bağlasan dört kanatlı oldukları halde uçamazlar çünkü ikilik mevcuttur.
Sokak köpeğine ister altın ister yünden tasma tak yine sokak köpeği olmaktan kurtulamaz.
Cübbe ve sarık ile alimlik olmaz. Alimlik insanın zatında bulunan bir hünerdir.
Değil mi ki gönül mutfağında yemekler tabak tabak peki ne diye aşağılık·kişilerin mutfağına kase tutacakmışım?
Hangi tohum yere ekildi de bitmedi ne diye insan tohumunda böyle bir şüpheye düşüyorsun?
Testi taştan korkar ama o taş çeşme oldu mu testiler her an ona gelmeye can atar.
Sus artık yeter! Sır perdelerini pek o kadar yırtma. Çünkü bize kırıkları sarıp onarmak, sırları örtmek yaraşır.
Altın aramıyorum altın olmaya yeteneği olan bakır nerede?
Varlık peteğini ören arıdır. Arıyı vücuda getiren mum ve petek değildir.
Arı biziz. Şekil sadece bizim imal ettiğimiz mumdur.
Dünya köpüktür. sıfatlarıysa denize benzer. Fakat şu cihan köpüğü denizin arılığına duruluğuna perdedir.

Sözün içini elde etmek için harf kabuğunu yar. Saçlar da sevgilinin yüzünü gözünü örter.
Burnuna sarımsak tıkamışsın gül kokusu arıyorsun.

Biz tulumla küple testilerle tatmin olmayız. Bizi çekip ırmağınıza götürün.

ALINTIDIR.

Windows 7: Size en uygun bilgisayarı bulun. Daha fazla bilgi edinin.

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Rahibi susturan soru...

2009-12-07T13:56:00.000+02:00

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Allâh Teâlâ Hakîmdir

2009-12-07T13:52:00.000+02:00

Allâh Teâlâ Hakîmdir
Cenâb-ı Hak âyet-i kerîmede şöyle buyurur:
“… “Ben sizin bilmediğinizi bilirim”

(Bakara, 30)

Cenabı-Hak, Azrail -aleyhisselâm-a hitap buyurur:
“-Yâ Azrail! Bir kulun ruhunu alırken, merhamete geldiğin oldu mu?” Melekü’l-mevt cevap verir:
“-Yâ Rab! Her şeyi bilen sensin, semavatta ve arzda olanlar Zât-ı ülûhiyetine âyan ve malûmdur.”
“-Evet bilirim; alîm benim, hakîm benim. Lâkin, benim bildiğim bana, senin bildiğin de sana. Seni, mazhar-ı kelâm kıldım, konuşalım ki, kullarım da bilsinler.”
“-Yâ Rab! Şiddetli bir fırtınada bir gemi batmıştı, içinde bulunanların ruhlarını kabzeyledim. Kundakta bulunan bir çocuğun ruhunu kabzetmekle emrolunmadığımdan, o yavru bir tahta parçası üzerinde sağ ve salim kaldı, anası boğuldu. İşte, o öksüz yavrunun annesinin ruhunu acıyarak aldım.” Allahu zü’l-celâl tekrar buyurdu:
“-Yâ Azrail! Ruhunu sevinerek kabzeylediğin kimse oldu mu?”
“-Evet yâ Rabbî! Zâlim bir hükümdarın ruhunu sevinerek aldığımı hatırlıyorum. Zira, halkı onun şerrinden ancak bu suretle kurtarabilmiştim.”
“-O zâlim hükümdar kimdi, biliyor musun?”
“-Bilmem yâ Rab. Ancak, sen bilirsin.”
“-Hani, annesinin ruhunu acıyarak aldığını söylediğin yavru vardı ya. Sular üzerinde, bir tahta parçası ile kurtulan o kundaktaki çocuk, ruhunu sevinerek aldığını söylediğin hükümdar idi.”

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) İster misin Rasûlullah Baban Olsun?

2009-12-06T21:02:00.000+02:00

İster misin Rasûlullah Baban Olsun?
Enes bin Malik anlatıyor:
- “Bir bayram günü idi. Biz Nebî -sallallâhu aleyhi ve selem- ile camiden çıkmış menzillerimize dönüyorduk. Çocuklar bayramın neşesi içinde oynuyorlar, kuşlar gibi cıvıldaşıyorlardı.”
“Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem-, çocukları çok severdi, onların bu neş'elerini bir zaman seyretti. Fakat, karşıda bir yavru mahzun bir vaziyette durmuş o da oynayan çocukları seyrediyor ve yüzünde hiç bir neş'e, sevinç eseri görülmüyordu. Rasûlullâh -aleyhisselâm- bu yavruya doğru gitti. Ona selâm verdi. Neden diğer çocuklar gibi oynamadığını kendinden sordu. O yavrucak cevabında:”
– “Efendim, bugün bayram onların, neş'eli günler onların. Elbetteki bayram onlara. Zira, kendilerinin ana ve babaları var. Benim ise kimsem yok. Babam bir muharebede şehit düşmüş, annem bir zata vardı, üvey babam bana bakmıyor, beni sokağa bıraktılar. Benim de babam olsaydı şimdi ben de bayram yapardım. Bayram benim neyime? Garibin bayramı ekmek bulduğunda, sırtına elbise, ayağına ayakkabı giydiğinde olur. Benim ise babam yok, karnım aç, ayağım çıplak, sırtım açık nasıl oynayabilirim? dediğinde;
“Rasûlullâh -sallallâhu aleyhi ve selem- gözyaşlarını tutamayıp mübarek sakalı üzerine dökülüverdi. Nasıl dökülmesin, bu yetimin zârından arş-ı âlâ titremiş, kürsiy-i ilâhî yerinden oynamıştı. O raûf, rahîm olan onsekiz bin âleme rahmet olarak gönderilen şefik, bu hale ağlamaz mıydı? Kalbinde merhamet, şefkat, iman bulunan her insan bu hale ağlardı.
Rasûlullâh -aleyhisselâm- o yavruyu saçlarından okşayarak:”
– “İster misin bundan sonra senin baban Rasûlullah, anan Aişe, ablan Fatıma, enişten Haydar-ı kerrar, kardeşlerin cennetin delikanlıları olan Hasan ve Hüseyin olsun deyince, çocuk efendimize hitaben:”
- “Sen Allah’ın Rasûlü Muhammed -aleyhisselâm- mısın?” deyip Efendimiz’in ellerine sarıldı. Efendimiz bu yavruyu elinden tutup hane-i saadete götürdü. İşte, Muhammed ümmeti olan, önderine uyarak Rasûlünün yaptığını yapar.
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Namaz kılmayı öğrenmek için doğru yere geldiniz... Tüm namaz gönüllüleriyle www.namazzamani.net 'te buluşalım. Her zaman fikrinize ve desteğinize ihtiyacımız var... Bu sitedeki mailler: http://namazzamani-grubu.blogspot.com adresinde yayınlanır...

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Cennet Annelerin Ayakları Altındadır.

2009-12-05T19:01:00.000+02:00

Cennet Annelerin Ayakları Altındadır.
Câhiliye devrinde kadınlar, hanımlık haysiyetini rencide edici bir muâmele görüyorlardı. Kız çocukları, merhametsizce diri diri toprağa gömülüyordu. Taşlaşmış vicdanlarla, cehâletin sebep olduğu bir musîbetten korunmak için daha kötü bir cinâyet irtikâb ediliyordu. Nitekim Cenâb-ı Hak, Kur’ân-ı Kerîm’de Nahl Sûresi’nin 58. âyet-i kerîmesinde onların hâllerini şu şekilde tasvîr eder:
“Onların birine kız (çocuğu) müjdelendiği zaman öfkesinden yüzü simsiyah kesilir!”
(Nahl, 58)
Kadın ve kızlar, onur kırıcı biçimde bir eğlence âleti gibi görülerek aşağılanıyordu.
Rasûlullâh -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’in emri ile hanımlar hukûku tesîs edildi. Kadın, toplumda iffet ve fazîletin bir örneği oldu. Annelik müessesesi, şeref buldu.
“Cennet annelerin ayakları altındadır!”
(Nesâî, Cihâd, 6; Ahmed, III, 429; Suyûtî, I, 125.)
Hadîs-i şerîfindeki iltifât-ı Muhammediye ile de kadın, lâyık olduğu değere kavuştu.
Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’in kadınlara olan nezâketine âit şu misâl ne güzeldir:
Bir seyâhette Enceşe adlı bir hizmetçi şarkı söyleyerek develeri hızlandırdı. Hazret-i Peygamber -sallâllâhu aleyhi ve sellem- de, hızlanan develer üstündeki hanımların zayıf vücûdları incinebilir düşüncesiyle, zarîf bir teşbîhte bulunarak:
“Yâ Enceşe! Dikkat et, camlar kırılmasın!” buyurdular.
(Buhârî, Edeb, 95; Ahmed, III, 117)
Kadın, toplumun gerçek mîmarı olarak yetiştirilmelidir. O, fâtihler büyüten bir semâvî kucak olmalıdır. Bizleri bir müddet karnında, sonra kollarında, ölünceye kadar da kalblerinde taşıyan böyle gerçek annelere sevgi ve saygı husûsunda onlara denk olacak başka bir varlık yaratılmamıştır. Kendisini âilesine hasr ve hîbe eden vefâkâr anne; engin bir sevgiye, derin bir saygıya, ömürlük bir teşekküre lâyıktır.

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Erzurumlu İbrahim Hakkı'nın ansiklopedisi. MARİFETNAME Emeği Geçenlerden ALLAH ( CC ) Razı olsun.

2009-12-05T16:17:00.000+02:00

BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

Sınırsız hamd, sayısız şükür, ebedî, senâ tek ve benzersiz olan Allah'a olsun. O, âlemlerin her işini, ezelî ilmiyle takdir edip, belirlemiştir. Cihanın görüntülerini, bitmez feyziyle tertip edip, tespit eylemiştir. Cihanın gül bahçesini, insan gülünün kokusuyla süslemiştir. Bütün cihanı insan için, insanı da kendisinin bilinmesi için var edip; eşyanın hakikatiyle mânâların inceliklerini hep insanda toplayıp, ortaya çıkarmıştır. İnsan ruhunu, "Câmi" ismine sûret yapmış, onu emânetlerin yüklenicisi ve sırların mahalli kılmıştır. Alemin bütününde olan nice bin hikmetine, âlimleri vâkıf eylemiştir. Cihan kitabının her bir harfinden, marifetinin belirtilerini mütalaa edenleri ârif eyleyip, gönül âlemine dalan kullarını, kendi huzurundaki Kâbe'de ibadet edici eylemiştir. Salavatların en faziletlisi, tahiyyatların en mükemmeli, teslimatların en güzeli, kâinatı efendisi, yaratıkların en şereflisi, varlıkların hülasası Peygamberimiz aleyhissalatüvesselam hazretlerinin en büyük ismine ve akl-i evvel olan en mükemmel ruhuna olsun ki; O, "Sen olmasaydın, sen olmasaydın felekleri yaratmazdım," hitabıyle yüceltilmiştir. O, halkı cehalet karanlıklarından, hidayet nurlarına çıkarmıştır. Kendi nefsini bilen ümmeti, Hak bilgisini bulmuştur. Selam ve hürmet onun ashabına olsu ki, onlar, sözlerinde, işlerinde, imanlarında ve ahlakın her hususunda ona uyup, iman nuru ve irfan huzuruyla gönülleri dolmuştur. Allah'ın rızası, hepsinin üzerine olsun.

Bu hakir ve hakiki fakir İbrahim Hakkı, bu kitabı, aziz ve şerif mahdumu Seyyit Ahmet Naîmî için kaleme alıp, ona hitap eder ki: Allah, seni her iki cihanda aziz etsin. Öncelikle malum olsun ki, Hak Teala iki cihanı insanoğulları için ve insanoğullarını da ancak kendisini tanımaları için yarattığını cümleye duyurmuştur. Nitekim lûtuf ve keremiyle: "Ben gizli bir hazineydim, bilinmeyi sevdim ve beni tanımaları için varlıkları yarattım," buyurmuştur. Şu halde âlemin ve insanın yaratılmasından nihaî maksat ve yüce istek, Mevla'nın bilinmesidir. Bu ebedî devlet ve tükenmez saadet, her şeyden öncedir. Ancak bu, nefsini bilmeye bağlı olup, nefsini bilmek de bedeni bilmeye dayanır. Bedenin bilinmesi, âlemin bilinmesiyle olur. Alemin bilinmesi ise hakiki ilimlerledir. Bu sebepden dolayı bir miktar astronomi ve felsefeden alıp toplayarak, bir miktar anatomi ilminden devşirip seçerek, bir miktar da kalb ilmi ve irfandan iktibas edip ele alarak, bu güzel kitabı, Türk diline tercüme edip, bir mukaddime, üç kitap ve bir sonuç üzere telif ve tasnif ettim. Mukaddimesi, genil İslam bilgisi, dünya ve ahiret âlemlerinin özetidir. İlk kitap, âlemin durumu, eşyanın ve görüntülerin tafsilidir. İkinci kitap, şekiller bilgisi, bedenlerin terkibi ve insan nefsinin mahiyetidir. Üçüncü kitap, irfana ulaşma keyfiyeti, Allah'a varmanın hakikatıdır. Sonuç, âdap ve erkân bilgisi, dostların sohbeti, akrabalıklar ve komşuluklardır. Tertip ve tanzimi böyle yaptım ki, evvela mukaddimeden, açık âyetler ile sabit olan kâinatın acaip durumlarını özet olarak öğrenip, iki cihanın hallerinin garabetlerini yakinen bildikte; bütün bir itimatla tam itikat edip, cümlenin yaratıcısını ve düzenleyicisini bilesin. Büyüklük ve kudretini fikredip düşünesin. Bundan sonra birinci kitaptan Yaratıcının güzel sanatlarını âlemin ufukları içinde ayrıntılarıyle seyredip, cihanın sırlarına vâkıf oldukta; âlem insanın kabuğu, insan âlemin dili olduğunu bilip, cümleden âsûde olasın, kendi kendine gelesin. Bundan sonra ikinci kitaptan Yaratıcının kudretinin şaşırtıcılığını, kendi cisim ve canında toplu olarak görüp, büyük âlemde her ne varsa, hepsinin benzerini kendi vücudunda buldukta; vücudun bir küçük âlem olduğunu bilip, kendi nefsine gelesin. Nefisler âleminde, Mevla'yı temaşa kılasın ve kendi ruhunu, vücudunun ikliminin sultanı bilip, kadr ve kıymetine vâkıf olup, nefsi tanıma mertebesini bulasın; kendi âleminde sultan olasın. Bundan sonra üçüncü kitaptan kalblerin evirip çeviricisi Allah'ın acaip ilhamlarını, garip tasarruflarını, zat ve sıfatının kalblere yakınlığı, en büyük âlem olan gönülde kesin bilgiyle bilip, masivadan (Allah'dan başkalarından) âzat olup, her şeyi unutup, her şeyi çekip çevirici bir onu buldukta; vahdet, âlemine erip, o tek ve yegâne Allah'ın birliğini basiretinle katiyetle görüp, Allah'ı tanıma devletine eresin. Allah'a yakınlığın saadetini kesinlikle bilip, hududunu koruyup kollayarak, Hüda'nın yaratıklarına sevgi ve şefkatle, kalblerin sevgilisi oldukta; selametle toplumu gönlünce bulasın. Rahatla âlemin azizi olasın. Çünkü bu kitab-ı şerifte nizam, bu güzel üslup üzere tamam olup, alıcı gözüyle mütalaa edenleri, Mevla'nın âyetlerinin hakikatini bildirmiştir. Bu kitabın adı "MARİFETNAME" olup, bitiş tarihi: Binyüzyetmişe, yetmiştir. (1170 H./1756 M.)

Erzurumlu İbrahim Hakkı'nın ansiklopedisi...(Sabır

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Kim müslüman bir kişinin hakkını

2009-12-05T13:24:00.000+02:00

Hz. Ebu Umame Radiyallahu Anh'tan Rivayetle Resûl-ü Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm buyurdular ki:

"Kim müslüman bir kişinin hakkını yalan yemin ile alırsa, Allah ona Cehennemi vacib, Cenneti ise haram
kılar."

Bir adam dedi ki: "Ya Resulallah bu az birşey olsa da mı?"

Buyurdu ki: "Misvak ağacından bir dal parçası olsa bile..."

(Müslim)

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) İnsanlar ve bir haftalık yiyecekleri.. (çok çarpıcı bir çalışma)

2009-12-04T20:15:00.000+02:00

insanlar ve bir haftalık yiyecekleri.. cok carpici bir calisma
Japan: The Ukita family of Kodaira City
Food expenditure for one week: 37,699 Yen or $317.25

Italy: The Manzo family of Sicily
Food expenditure for one week: 214.36 Euros or $260.11

Germany: The Melander family of Bargteheide
Food expenditure for one week: 375.39 Euros or $500.07

United States: The Revis family of North Carolina
Food expenditure for one week: $341.98

Mexico: The Casales family of Cuernavaca
Food expenditure for one week: 1,862.78 Mexican Pesos or $189.09

Poland: The Sobczynscy family of Konstancin-Jeziorna
Food expenditure for one week: 582.48 Zlotys or $151.27

Egypt: The Ahmed family of Cairo
Food expenditure for one week: 387.85 Egyptian Pounds or $68.53

Ecuador: The Ayme family of Tingo
Food expenditure for one week: $31.55

Bhutan: The Namgay family of Shingkhey Village
Food expenditure for one week: 224.93 ngultrum or $5.03

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Chad: The Aboubakar family of Breidjing Camp
Food expenditure for one week: 685 CFA Francs or $1.23

.

__,_._,___

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Zerre kadar iman (Cuma Hutbesi)

2009-12-04T19:28:00.000+02:00

إِنَّ اللّهَ لاَ يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِن تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا وَيُؤْتِ مِن لَدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًا

Ebu Sa'id İbnu Malik (ra) anlatıyor: Hz. Peygamber şöyle buyurdular: "Kalbinde zerre miktarı iman bulunan kimse ateşten çıkacaktır." Ebu Said der ki: "Kim (bu hakikatten) şüpheye düşerse şu ayeti okusun: "Allah zerre kadar zulmetmez ve eğer bir iyilik olursa onu kat kar artırır." (Nisa, 40) [Tirmizi] "Lâ ilahe illallah Muhammedün Resulullah diyerek, kalbinde zerre kadar imanı olan kişi ateşten çıkacaktır." [Buhari, Müslim, Tirmizi] "Kıyamet günü geldiğinde ben şefaat eder ve: "Ya Rabbi! Kalbinde hardal tanesi kadar imanı olanları cennete koy" diye dua ederim ve bunlar cennete girerler." [Buhari ve Müslim] "Yüce Allah, ipekten daha yumuşak bir rüzgârı Yemen'den gönderir. Bu rüzgâr, kalbinde zerre miktar iman bulunan hiç kimseyi hariç tutmadan hepsinin ruhunu kabzeder." [Müslim] Hz. Peygamber yemin ederek şöyle buyuruyor: "Facir olan (çeşitli günahlar işleyen), maişetini kazanmaktan da ahmak olan mümin Cennete girecektir. Günahları sebebiyle Cehennem ateşi yakmış olan da Cennete girecektir. Yüce Allah, öyle çok mağfiret edecek ki, İblis bile acaba ben de affolacak mıyım diye başını kaldıracaktır." [Beyheki]

Aziz Cemaat! Ehl-i Sünnet akidesine göre, zerre kadar imanı olan mutlaka Cennete girecektir. Bu kesindir. Bir kimse mü'min olarak son nefesini verebildiği takdirde ebedî olarak cehennemde kalmayacaktır. Her günahkâr mutlaka cehenneme gidecektir de denemez, çünkü Allah dilediğini affeder. Hz. Peygamber şöyle buyurur: "Ömründe hiç hayır yapmayan bir Müslüman, (başka Müslümanların ayağına batmasın diye) bir dikeni yoldan kaldırdı Onun bu işi, Allah indinde makbul oldu ve Cennete gitti." [Ebu Davud]

Peki, zerre kadar iman nedir, neyi kapsıyor? Zerre kadar iman, Amentü'deki altı esasın hepsine inandım, beğendim, hepsini kabul ettim demeyi gerektirir. Zerre kadar iman; kendisini her türlü şirkten temizledikten sonra, ibadetlerini sadece Allah'a has kılan, "Lâ ilahe illallah Muhammedün Resulullah'ı" hayatının her yönüne uygulayan kişide kendini göstermiş olacaktır. Fakat sadece ALLAH'A inandım deyip, imanın gereklerinde şüpheye düşenler veya inkârı olanlar, benim kalbim temiz, ben iyi bir insanım" gibi laflarla işi geçiştirenler, zerre kadar imanı bozmuş olacaklardır. "Lâ ilahe illallah Muhammedün Resulullah" diyen bir kimse tevhidi bozucu düşünce, söz ve davranışlardan şiddetle kaçınmalıdır.

Mesela; "Kahrolsun Şeriat!" diye bağırıp çağıran Allah'a, dine, Kuran'a ve Peygambere inanıyor, inancı var, belki namazda kılıyordur, oruçta tutuyordur, ama şeriat'ın siyasi ve ideolojik bir düşünce olduğunu sanıyor. Oysa şeriatla din aynı anlama gelir. Din şeriattır, şeriat da dindir. Biz Müslüman'ız, İslam'a varız, ama şeriata yokuz, şeriatı kabul etmiyoruz; şeriat ortaçağ karanlığına dönmektir" diyenler İslam'ın bir kısmını kabul ediyoruz ama bir kısmını kabul etmiyoruz." demiş olduklarından zerre kadar imanı kaybetmişlerdir.

Aziz Müminler! Genç bir delikanlı Hz. Muaz b. Cebele şöyle bir soru sordu: Yakınlarının hallerini soran, iyilik eden, doğru söyleyen, emaneti koruyan, yeme- içme ve iffetini korumada titiz davranan, gücü yettiği kadar hayır işleyen, bunun yanı sıra Allah'ın birliği ve -sıfatları ve onun elçisi hakkında kuşkusu bulunan bir kimsenin durumuna ne dersin? Hz. Muaz: onun bütün amelleri boşa gider dedi. Soru sahibi yine sordu: Peki her çeşit günahı işleyen, kan döken, halkın namus ve mallarına tecavüz edip zorla el koyan, ancak bu durumun yanı sıra Allah'tan başka Allah olmadığına, Muhammed'in O'nun kulu ve elçisi olduğuna, içtenlikle inanan kimse hakkında ne dersin? Muaz şu cevabı verdi: Onun imanından ötürü kurtulacağını umarım ve bu işlediği günahlarından dolayı da ateşte yanmasından korkarım dedi. Bunun üzerine genç: Allah'a yemin ederim ki, imandaki kuşku sebebiyle ameller boşa gitmiş olsa da kuşku duyulmadan yapılan imanı da günahlar ortadan kaldıramaz dedi sonra da oradan ayrıldı. Hz. Muaz arkasından şöyle konuştu: Sünneti bu gençten daha iyi anlayan birisinin bulunacağını sanmıyorum dedi. [Müsned, Ebu Hanife] Hutbemi bir ayet mealiyle bitiriyorum: Erkek veya kadın, mümin olarak kim iyi amel işlerse, onu mutlaka güzel bir hayat ile yaşatırız. Ve mükâfatlarını, elbette yapmakta olduklarının en güzeli ile veririz. (Nahl,97)

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Bizim Dergâhımız Ümitsizlik Kapısı Değildir

2009-12-03T21:15:00.000+02:00

Bizim Dergâhımız Ümitsizlik Kapısı Değildir
Mevlana Celaleddin-i Rumî Hazretleri bir beyitinde şöyle demiştir:

"... Gel, yine gel! Ne olursan ol yine gel. Mecusi, putperest olsan da gel. Çünkü bizim dergahımız ümitsizlik kapısı değildir!.."
Müminle münkir arasında hiçbir fark gözetmemiştir. Aynı sevgiyi her iki cenaha da göstermiştir.

Mevlana Celaleddin-i Rumî Hazretleri bu çağrısıyla:

"Bize, yani İslâm'a gel.. Gel ve kurtul. Geçmişteki kötü halini düşünüp ümitsizliğe kapılma!" demek istemiştir.

Mevlana Celaleddin-i Rumî Hazretlerine "Dünya nedir?" sorusuna: "Ruhlar hapishanesidir!." diye cevap verir.
Yine bir gazalinde:
"Ben iş görmek ve halkı irşad etmek vazifesiyle mükellef dünya hapishanesinde bulunuyorum. Yoksa zindan nerde, ben nerdeyim? Kimin malını çalmışım ki, mahpusum?" der.
Dünyada her adım attıkça arzu edilen menzile varılır. Her nefes aldıkça da dünyadan gitme yaklaşır. Diğer cihetten de ruhların aslı, alem-i ervahtır. Her nefes aldıkça da aslına yaklaşır. Havuzdaki suyun buharlaşıp kaybolması gibi sessiz sedasız alınan verilen nefesle ömür de zamanını tamamlar.
İnsan olsun, hayvan olsun aslı toprak olduğu için onun içinde çürür. Ve kaybolur. Toprağa dönüşür.

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) “Namaz, kişinin kalbinde bir nurdur; artık sizden içini aydınlatmak dileyen, kalbindeki nurunu artırmaya çalışsın” Hayırlı cumalar Gönül dostlarım baki selam ve dua ile

2009-12-03T13:11:00.000+02:00

Hesapla Hadi!...

Seni yoktan var eden,
hayatın için hiçbir şey ödemeksizin
sana verdiği bunca nimeti hesapla…
Hesapla hadi!..

Her yeni gün yeni bir hayat,
Her yeni güneş yeni bir umut, yeni bir başlangıç…
Ve her doğan güneşle sana bu imkanı verene
karşı olan şükürsüzlüğünü hesapla!..

O (c.c.) istemese ne nefes alabilir, ne de nefes verebilirsin.
Akıl fikir erdiremediğin koskoca kainatı bir kenara koyup tek bir hücreyi düşün.
Zerre kadar olan bir hücrenin içerisindeki işlevleri bile anlayamıyorsun, beynin duruyor.
Ne kadar aciz olduğunu hesapla!..

Ve bütün bu nimetlere ne kadar az şükrettiğini,
Rabbinin emirlerini ne kadar yerine getirdiğini,
işlediğin onca günahı hesapla…
Hesapla hadi!..

Ve hesaba katmadıklarını hesapla…
Hesap günü gelmeden hesapla tüm bunları!..

Ancak hesabı yaparken Rabbinin merhametini de kat hesaba ki,
yeise düşenlerden olmayasın…
Asla ümidini kaybetme, çünkü senin Rabbin o kadar yüce, o kadar merhametli ki…
Kendine bir adım yaklaşan kuluna O (c.c.) on adım yaklaşır…
öyle yüce ki, „iste kulum" diyor. istememizi istemeseydi istemeyi verir miydi bize?!
O halde o rahmeti bol Padişahın kapısını çal, tevbe et, af dile!..

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Hay gibi üç harftir aşk. Haydır aşıkların sözleri. Elestten beri aşk vardır alemde kalu bela derken başlamıştır aşık ve maşuk sevdası. Kimi aldandı, kiminin aklından hiç çıkmadı, kimi de unuttu kalu belayı.

Sen bize unutturmadığın için binlerce şükür olsun. Hamdimiz, aşkımız, gönlümüz Seninledir, Seninle mutmain olur kalplerimiz.

Neyden çıkan sestir aşk. Ali'nin derdidir. Miracı anlatır her ses. Her Huda, her Hayda duyarız o sesi. Duyduğundan beri yakmıştır kamışın vücudunu aşk, inceltmiştir, sarartmıştır rengini.

Nefsin yedi mertebesini aşmayı anlattırmıştır. Çileyle dolmuştur tüm bedeni, hu der o günden bugüne, hularla coşar, hularla aşık eder aşıkları aşkla doludur bedeni, ah eder Sen gittin gideli.

Duyanları doldurur aşkıyla, birdir şekli, eliftir şekli, Allahı anlatır her sözü, zikirle doludur içi, tek başına olduğundan doldurur zikirle içini, yeter ki biri üflesin, halini sorsun, döker dertlerini. Derdini anlayan ise dertli aşıklar olur. Aşık kamışın, aşk kokan nameleri dökülür nefesinden.

Ayrılıklarından bahseder, öz vatanından ayrı düşmüş tek kalmıştır. Cevherini de tek kalınca ortaya çıkarır, çünkü vuslat aşkı onu divane etmiştir , susamaz artık hayları hulara hıçkırıklara döner yanık yanık, dertli dertli öter. Boşaltmıştır içini tüm kötülüklerden, tüm sevgisizliklerden, günahlardan. Aşkıyla hem-hal olmuştur görmez kimseyi gözleri.

İnler,inledikçe inletir cümle aşıkları. Kulakları doldurur boş bedeniyle, öyle bir doldurur ki Halikımızın tecellileri görülmeye başlar.

Seni anlatır her yerde onu ancak anlayan anlar, benliğini aşanlar anlar,besmeleyle başlar, salavatlarla devam eder, zikirler coşar, seni özler, seni anar her daim, Sensin onun ve aşıkların derdi, resûlün övgüsüyle, miracıyla devam eder coşmaya, mürşitleri, müritleri, evliyaları, şehitleri anlatır dua eder hamdla susar ince bedeni.

Tarihten, menkıbelerden, mucizelerden dem vurur, mucizedir zaten onun yaşamı ve sesi. Eyubun sabrı, ızdırabı, Yakubun acısı, Efendimizin sözleri, ağlayışları gizlidir içinde, kendini öyle sıkmıştır ki incelmiştir baştan aşağı. Derdine çare yoktur. Onun derdi vuslattır. .

-----------------------------------------------------------------------------------

(HZ Ali'nin Duası)

Ey MEVLAM

Allah'ım! Sadece tertemiz bir kalple Allah'ın huzuruna çıkan hariç mal ve evlatların -insana- hiçbir yararı olmadığı günde senden aman diliyorum. Zalimin -hasretle- ellerini ısıracağı ve "keşke ben Resulullah'a -itaat- yolunu tutsaydım" diyeceği günde senden aman diliyorum. Günahkârların yüzlerinden tanınacağı, saçları ve ayaklarından tutulacağı günde senden aman diliyorum.

Babanın oğul yerine ve evladın da baba yerine cezalandırılmayacağı günde senden aman diliyorum. Ve doğrusu Allah’ın vaadi haktır. Zalimlere mazeretlerinin bir fayda sağlamayacağı, onların Allah’ın rahmetinden uzak ve kötü bir menzilde olacağı günde senden aman diliyorum.

Hiç kimsenin kimse üzerinde güç sahibi olamayacağı ve yetkinin yalnız Allah;a has olacağı günde senden aman diliyorum. İnsanın kardeşinden, annesinden, babasından, esinden ve evlatlarından kaçacağı ve herkesi meşgul edecek bir işle uğraşacağı günde senden aman diliyorum.

Suçlu o günün azabından -kurtulmak için- eşini ve kardeşini, kendisini barındıran, içinde yetiştiği tüm ailesini ve yeryüzünde bulunanların hepsini vermek ister. Hayır -hiçbir zaman bu imkanı bulamayacak-! O -cehennem ateşi-, alevlenen bir ateştir. Deriler kavurur, soyar; Bu günde senden aman diliyorum.

Mevlam, ey mevlam! Sen mevlasın ben ise bir kulum; kula mevladan başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen -varlığımın- sahibisin, ben ise sahip olunan; sahip olunana sahip olandan başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen azizsin, ben ise zelil; zelile azizsen başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen yaratansın, ben ise yaratılan; yaratılana yaratandan başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen yücesin, ben ise hakir, hakire yüce olandan başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen güçlüsün, ben ise zayıf; zayıfa güçlüden başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen zenginsin, ben ise yoksul; yoksula zenginden başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen bağışta bulunansın, ben ise sail; saile bağıştan bulunandan başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen dirisin, ben ise ölü; ölüye diriden başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen bâkisin, ben ise fâni; faniye bakiden başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen ebedisin, ben ise geçici; geçiciye ebediden başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen rızıklandıransın, ben ise rızıklanan; rızıklanana rızıklandırandan başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen cömertsin, ben ise cimri; cimriye cömertten başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen afiyet verensin, ben ise -derde- tutulan, derde tutulana afiyet verenden başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen büyüksün, ben ise küçük; küçüğe büyükten başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen hidayet edensin, ben ise sapan; sapana hidayet edenden başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen rahmansın, ben ise merhamet edilecek olan; merhamet edilecek olana rahmandan başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen güç sahibisin, ben ise imtihan edilen; imtihan edilene güç sahibinden başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen kılavuzsun, ben ise yolunu şaşırmış; yolunu şaşırmışa kılavuzdan başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen bağışlayansın, ben ise günahkâr; günahkâra bağışlayandan başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen galipsin, ben ise mağlup; mağlubu galipten başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen eğitensin, ben ise eğitilen; eğitilene eğitenden başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Sen yücesin, ben ise alçak ve düşük; düşük birisine yüce olandan başka kim merhamet eder?

Mevlam, ey mevlam! Rahmetinin hakkı için bana merhamet eyle. Bağışının, lütfünün ve fazlının saygınlığı için benden razı ol.

Ey bağış, ihsan, fazl ve nimet sahibi! Rahmetinin hakkı için -duamı kabul buyur-, ey merhametlilerin en merhametlisi!

-----------------------------------------------------------------------------------

SECCADELER RAMPALARDIR..

Kul'u Allah'a götüren pek çok yol vardır. Aynı bir ağacın dalları gibi, sonunda hepsi aynı gövdeden semaya uzanır. Yolların en güzeli, müminin sürekli vecd halinde olmasıdır ki bunu sağlayanlardan biri de namazdır. Hadislerde, namaz için " Mümin'in miracı" buyurulmuştur. Lakin bu yükselme açık gökyüzünde değil, maneviyat ve kulluk boyutunda uçmak ve Allah'ı Teala' ın rızasını kazanmaktır. Bu yükselme; Allah'ın huzurunda olduğunu idrakle, gönlünü, düşüncelerini, bütün uzuvlarını O'na yöneltmendir.

Mirac; seccadede başlar, "Allah-u Ekber" denildiği anda , tüm istekler, arzular, her türlü dünyasal duygular geriye atılmış, vücut tüm unsurları ile O'na doğrulmuştur.

Kişi artık Allah'ın huzurundadır, mecazi ifadeyle O'nun kapısını çalmaktadır.. ve kapı açılmış, "Buyur ya Kulum" denilmiştir. Ve kul o durumda, yaşadığı hiçbir dönemde hiç kimsenin karşısında durmadığı bir ifadeyle boyun eğer rüku'a varır.

"Ey güzeller güzeli sevgili…senden ayrıldığımdan beri, inler durur tüm zerrem..Ey sevgisinden tüm kainatı yaradan Allah'ım; senin önünde talebimi söylemeye bile takatım yok, senin huzurunda söz bana değil, senin fermanına düşer. Ey Allah'ım; izzet olarak senin kulun olmak bana yeter"

Tüm zerreleri titrer, duyduğu huzur onun aldığı cevaptır..Secdeye varır..bu şükrandır, bu razı olmaktır, bu kulluğunu en son şekilde ifade etmektir.

" Ey Sevgili; senin huzurunda ben küçücük bir noktayım..fermanım senin elinde, hayatım, ölümüm, vefam senin elinde, sen ki her şeyi hakkıyla bilensin, sen ki huzuruna geleni çevirmeyecek kadar Rahman ve Rahim'sin,

her şeyin sahibi sensin, tüm zerrelerimle diyorum ki, senden başka tapılacak yoktur. Azamet sahibi sensin, ben sadece yarattığınım, sana muhtaç olanım "

Bilir ki, gücü veren O'dur..bilir ki aranılan her ne ise O'nda aranır, O ihsan ederse, her şey O'nda bulunur.

"Sen kendini küçük bir varlık mı sanırsın? Oysa sende büyük bir âlem gizlidir."der Alemlerin Rabbi..

Başını kaldırır..öylece oturur..kendisine söyleneni alır ve ;

Rabbiyle miracında kendisine verilenlere şükreder..Miracına şahit olanlara selam verir..ve hayata yine sonraki miracına kadar, O'na layik kul olma savaşına devam eder.

Artık öğrenmiştir; her seccadeye gidiş, O'nun huzuruna çıkıştır. Her seccade bir rampadır. Kul'u Allah'a ulaştıran rampalar, onu kullanacak olana, Allah'ın kapısını çaldıran rampalar..

Her secdeye varış da; kulluğunu ikrardır ve sonu vuslattır O güzeller güzeli Sevgili ile..

Ne demiş uğruna alemler yaratılan Cihan Serveri ;

"Namaz, kişinin kalbinde bir nurdur; artık sizden içini aydınlatmak dileyen, kalbindeki nurunu artırmaya çalışsın"

Rabbim; yüreklerinde O'nun aşkını taşıyan herkesi, onları Allah'a ulaştıran bu rampalardan uzak eylemesin…

-----------------------------------------------------------------------

Ey Arkadaş

Asrın deryasına atılan Nur'dan taş, iletmişti 'ümmetî' sadalarını; sana, bana, dalga dalga...

Ağladılar, aradılar. Yakub'un gözyaşlarına denk, Yusuf'un hasretini aşkın. Öyle bir kıtlıkta yaptılar ki bu işi, insan kıtlığında insan... Seni, beni, bizi buldular bu kıtlıkta. Kıtlıkta ancak biz bulunabilirdik ama. Bu yüzden bize bağladılar ümitlerini...

Arkadaş!

Gel, beraberce oturup hâlimize ağlayalım, sinelerimizi dağlayalım. Kusurdan bir heykel hâline gelmiş mahiyetimize, duygularımızın dumura uğrayışına, hoyratlaşan gönlümüze ağlayalım. Ah u efgânımız yukarılara doğru pervâz etsin, meleği ve feleği velveleye versin. Sonra göklerden bir feryat kopsun! Kopsun ki rahmet bulutları harekete geçsin. Bulutlar ateşimizi, yangınımızı söndürsün. Dünya ve ukbâ ateşini...

Ey arkadaş! Hani söz vermiştik...

Saman çöplerine kıymet vermeyecek, çakıl taşlarını kürüyecektik. Dualarımızdan; ihlâsı, samimiyeti, metâneti, cesareti, uhuvveti, kuvveti eksik etmeyecektik. 1'lerden 11'ler, 111'ler, 1111'ler yapacaktık. Sonra bunlara hoşgörüyü ve diyaloğu da ekleyecektik. Sây u gayret bize ait olacak ama, ganimet başkalarına. Yol yapmak bizeydi, yürümek başkalarına. Karda yürüyecektik, kar kurtçuklarını bile rahatsız etmeyecektik. Kuş gibi değil, koyun gibi olacaktık; kay değil, süt verecektik yavrularımıza. Ruhumuzda eritecektik göklerden aldığımız ilhamları ve akıtacaktık aç ruhlara...

Lâfta mı kaldı arkadaş, lâfta mı?

Durmadık sözümüzde; geldik otuza, kırka ve hattâ elliye. Yakışır mı arkadaş, yakışır mı bizim gibilere...

Hıçkırıklarla yükselen 'Esatirî Yiğidim', 'Hasbilerim', 'Kutlular', 'Havâriler' nidâları kimlereydi acaba, kimlere? Rûhullah mı dirilip, diriltecekti yaşayan ölüleri? Mus'ab mı gelip meydan okuyacaktı dünya malına, kolu kanadı pahasına? Seyfullah mı inecekti göklerden insanlığı te'dib için? Ukbe mi gelerek atını sürecekti okyanusa? Fatih mi içi dışı fethe çıkacaktı yeniden? Şir pençe mi sardıracaktı çamurlu cübbesini tabutuna?

Sakın bekleme! Söz dinle, söz ver, sözünde dur! Hakk'ı düşün, Hakk'ı söyle!..

Sözü süz de söyle,
Mânâyı inci gibi diz de söyle,
Yüzde söyle, gıybet olmasın,
Ukdeyi içinden çöz de söyle, yapmasın yara,
Öyle bir söyle ki hoş gelsin yâre ağyâra.
İmâ ile söyle, ister remizle,
İllâ haddini hududunu çiz de söyle,
Güzde söyleyeceğini güzde söyle, bırakma yaza,
Sırlarını candan içe dosta söyle, sızdırma yoza.
Düzde söyleyeceğini düzde söyle,
Ne yüksekte ne tümsekte.
Hem de iyi bir pozda, tam bir dozda söyle.
Bir de acele etme kozu gözetle.
Hakkı yüzde yüz söyle Cebbâra,
Dilsiz şeytan olmayasın sonra,
Söyle sen hakkı yerli yerince,
Artık düşünme pek ince ince.
İster gözle söyle, ister yaz da söyle,
İster nazla ister niyazla.
Söylerken Hakkı biraz da
Nefsine söyle, değil âfâka.

Bir de ey arkadaş! Yunus'a verdiğin sözü unutma. Sonra Mevlâna'yı da...

Senden söz almıştı Yunus; 'Dövene elsiz, sövene dilsiz ve gönülsüz' olacaktın. Nasihatiyle derviş, zirvelere taşımak istemişti seni, tolerans ve sevgi kervanlarıyla. O yine sana, 'Yaratılanı sev, Yaradan'dan ötürü' mesajını, çağlar ötesinden göndererek, karıncayı bile incitmemeni salık vermişti. Ne kadarına uydun bu tavsiyenin, ne kadarına?

Mevlâna'yı köyünden eden neydi? Neden gelmişti yaban eli Anadolu'ya; çuluyla, çuvalıyla. Çünkü onun lûgatinde 'yaban' kelimesi geçmiyordu. Rabbine kölelikte bulduğu gerçek hürriyeti, 'gel!' sadaları ile seslendirmişti cihana. Bu sese kendi nefsi kulak vermeliydi. Nefsine dinletmeliydi bu sesi. Nefsine dinletti ve hicreti tercih etti. Mevlâna, Anadolu'da Celâleddini Rumî oldu.

Allah'ım! Senden diliyor ve dileniyoruz.

Senden uzak kalış hasretini nefsimize duyur, aç olan gönlümüzü doyur. Gece kadar karanlık ruhumuza şefkat et. Bükülmüş şu kaddimize, ölgün ve solgun rengimize, burulmuş boynumuza ve kırık kalbimize merhamet et.

Şu en sakin anda, sızlanışlara cevap verdiğin dakikalarda, kapkara bir gönülle değil, Senden başkasına secde etmeyen başımızla Sana dönüyor, bir türlü titretemediğimiz dudaklarımızla Senden nefsimizi ıslah etmeni istiyoruz. Bizim uzaklığımız nisbetiyle değil, yakınlığın hürmetine kalbimize ve ruhumuza rikkât ver. Nasıl yaşamamızı istiyorsan, bizleri rızana uygun olarak öyle yaşat. Nefsimizle bir an bile başbaşa bırakma...

Ali ÇAVDAR

---------------------------------------------------------------------------------------------

KALP KIRAN YA DA KALBİ KIRILANLARDAN OLMAMAK İÇİN

Konuşurken hani, istemeden de olsa çıkar ya bazen yanlış bir kelime ağzınızdan… Aslında öyle demek istememişsinizdir; ama geri dönüşü yoktur artık. Hele bir de kırmış iseniz muhatabınızın kalbini; işte o an yazık etmişsinizdir; hem sevdiğinize, hem kendinize, hem de duygularınıza… O kelimenin söylenmemiş olmasını bin bir pişmanlık içinde dilersiniz, fakat sözünüz bir ok gibi yüreğine saplanmıştır bir kere muhatabınızın…
Hani en masumane bir sözünüz, iyi niyetle söylediğiniz, hiç ard niyet taşımadan kurduğunuz sıradan bir cümleniz, muhatabınızın gönül dünyasına bir bomba gibi düşer ya bazen… Siz farkında bile olmadan; sevdiğinizi, dostunuzu, arkadaşınızı, kardeşinizi, eşinizi, çocuğunuzu, ana veya babanızı kırmışsınızdır artık. Söylediğiniz basit bir söz, kurduğunuz hesapsız bir cümle ya da ağzınızdan öylesine çıkıveren bir ifade; hiç tahmin etmediğiniz manalar yüklenerek en sevdiğinizin yüreğinde volkan gibi patlar da bundan haberiniz bile olmaz çoğu zaman… Sizin haberiniz olmamıştır; ama en sevdiğiniz, uğruna canınızı hiç düşünmeden feda edebilecek kadar değer verdiğiniz, "ona değil de bana gelsin" diyerek göğsünüzü kurşunlara, bela ve zorluk oklarına hedef kılarak isar ve fedakârlıkta bulunduğunuz insanın kalbi parça parça olmuştur bir kere...
Hani bazen beklemediği bir insandan, beklemediği bir söz işitir ya insan… Ya da en basitinden beklemediği bir davranış veya hiç beklemediği bir anda yüzünde farklı anlamlar çıkarabileceği mimikler bulur ya bazen… Böyle bir karşılığa maruz kalan bir insanın gönül dünyasının altüst olmaması, kalbinin inkisara uğramaması, yüreğinde korkunç fırtınaların kopmaması, gücenip darılmaması hiç mümkün müdür?
Hem kıran, hem de kırılan olarak zaman zaman bu tip durumların ve duyguların tam merkezinde; bazen etken, bazen de edilgen olarak odak noktasında yer almadık mı çoğumuz?..
Kalp kırmak!.. Ağzımızdan bir çırpıda çıkıveren ve iki kelimeden müteşekkil bu basit masdar, sonuçları itibariyle ne kadar da ağır manalar ihtiva ediyor, öyle değil mi? Her insanın kalbi, onun gönül evidir. Bütün duyguların, sevgilerin, güven ve itimadın uzun zaman süreci içinde ve birtakım tecrübelerden sonra şekillendiği, vücut bulduğu, ete kemiğe büründüğü; sonrasında ise bütün bir yaşamın vücut bulan bu duygular eşliğinde sürdürüldüğü merkezdir insanın kalbi… İşte kalp kırmak; vücudun merkezini, gönül dünyasının harekât üssünü, maddi olanın dışında kalan bütün duygu ve hislerin toplanma karargâhını insafsız bir bombardımana tabi tutmakla aynı anlamı taşımaktadır. Hiç şüphesiz bilmeden, istemeden, kast etmeden, hedef belirlemeden söylenen bir söz; vücudun merkezinde, gönül dünyasının harekât üssünde ve bütün duygu ve hislerin toplanma karargâhında bombardıman etkisine neden olmuşsa, artık iş işten geçmiştir. Kalp kırılmış, duygu evi yıkılmış, gönül dünyası tarumar olmuştur. Hele kalbi kıran en çok sevense ve kalbi kırılan en çok sevilense… İşte bu çok daha vahimdir ve kalpte bıraktığı etki çok daha yakıcıdır.
İnsani tecrübelerimiz; kalp kırıklığının, kırılan hiçbir şeye benzemediğini öğretmiştir bizlere... Öyle ya, kol kırılırsa, alçıya alınıp sağlam bir hale gelebilir. Bir dal kırıldığında, uygun bir müdahaleyle hiç kırılmamış gibi yeniden meyve verebilir. Bir testi kırıldığında, eski haline getirmek mümkün olabilir; ama kırılan kalp ise, hiçbir müdahale, onu eskisinden daha iyi bir duruma getiremez. Maddi şeylerin, kırıldığında birbirine tutturulmasına benzemez çünkü kalbin onarılışı… Hem maddi şeyler, ne kadar değerli olursa olsun kırıldığında yerine yenisini ve ondan daha iyisini koyma imkânı her zaman bulunabilir… Fakat kırılan kalp ise; yerine bir yenisini koymak mümkün olmadığı gibi, kırık kalbin sahibi dostun yerini de başka hiçbir şeyle doldurmak mümkün olamaz.
Kalp kırılmalarının, küskünlük, dargınlık, kırgınlıkların çoğunun yanlış anlaşılmaktan veya yanlış sonuçlar çıkarmaktan kaynaklandığı da bir gerçektir. En iyi dostlarımızı ve en sevdiğimiz insanları bir yanlış anlamaya kurban verebiliyoruz ne yazık ki bazen… Ya da söylenen hak ve doğru bir söz; üslup ve ses tonumuza bağlı olarak bazen en dar anlamıyla algılanıp bir hakaret gibi görülebilir muhatabımız tarafından… Hassasiyetler, özellikle dostlar ve aralarında sevgi bağı olan kişiler arasında çok daha fazladır. İşte bu nedenle dilimizin keskin bir kılıç, davranışlarımızın tahrip edici bir gülle, mimiklerimizin delici bir mızrak olmaması için çok dikkatli olmak zorundayız ilişki ve konuşmalarımızda…
Dil yarasının en acı yara olduğu söylenmiştir. Hakeza gönül yarasını bütün sonuçlarıyla iyileştirecek dermanı, bizden öncekiler keşfedemediği gibi, bizden sonrakiler de keşfedecek gibi görünmüyor ne yazık ki… Madem öyledir; o halde bu yarayı açmaktan, böylesine büyük sonuçlar doğuran bir tahribata sebep olmaktan olanca gayretimizle kaçınmalıyız. Gönül yarasına sebebiyet vermek, Ahirete intikal eden bir sorumluluğu da beraberinde getirmektedir çünkü. Hiç kuşkusuz Ahirette ana-babamızın, eş ve çocuklarımızın, kardeş ve dostlarımızın kalbini kırmış, gönül binasını yıkmış, darılıp küsmelerine neden olmuş bir şekilde sorguya gitmek, hesaplaşmak, helalleşmek; en küçük bir sevaba bile ihtiyacımızın olduğu o korkunç günde bize sonsuz pişmanlıklar yaşatabilecektir.
Müslüman olmak; konuşmalarımızda, davranışlarımızda, ilişkilerimizde, üslubumuzda muhatabımızı dikkate almamızı gerektirmektedir. Muhatabımızın ince kalpliliği, yanlış anlamalara müsaitliği, kırılgan ve alıngan bir yapıya sahip oluşu gibi sebepler, sözlerimizi ölçüp tartmamızı gerekli kılmaktadır. Bazen söylememiz gereken bir sözü, yapmamız gereken bir davranışı, takınmamız gereken bir tavrı, muhatabımızın hassasiyetlerini ve kırılabileceği ihtimalini düşünerek ertelemek veya tamamen vazgeçmek, İslamî ahlakın bizden istediği şeylerdendir.
Kendi kalbimizin kırılmasını ve gururumuzun rencide olmasını, muhatabımızın kalbini kırmaya ve gururunu incitmeye tercih etmeliyiz. Bırakalım sevdiğimiz kırılacağına, biz kırılalım. Kendimizi kontrol altına alıp duygularımıza yön vermek, sevdiğimizin kırılan kalbini onarmaktan çok daha kolaydır çünkü. Bazı şeylere karşılık vermeden yutkunmayı bilmek, sevdiğinizin hatırı için onu olduğu gibi kabullenmek ve hassasiyetlerine dokunmamak için onu tanımaya çalışmak, uzun süreli sarsılmaz dostlukların ve kopmaz sevgi bağlarının oluşmasına zemin hazırlayacaktır.
Galiba her konuda olduğu gibi; dostlarımızın, kardeşlerimizin, sevdiklerimizin, aile bireylerimizin, akrabalarımızın, komşularımızın, iş arkadaşlarımızın ve ilişkide olduğumuz her kim olursa olsun; kalplerini kırmamak, gönül dünyalarını önemsemek, yüreklerinde müstesna bir yere sahip olmak ve onlarla güzel geçinmek için, Resul-i Ekrem Aleyhisselatu Vesselam'ın ahlakıyla ahlaklanmak gerekiyor. Çünkü O, "… Pek büyük bir ahlak üzerinde" (Kalem: 4) olan ve kendi ifadesiyle "Güzel ahlakı tamamlamak için gönderilen" (Buhari) yüce bir Peygamberdir. Onun ahlakına bürünmek; bu dünyada izzet, Ahirette ise saadettir. İnsanlar arasında aranan biri olmak, herkes tarafından sevilip sayılmak, güven ve itimad sahibi birisi olmak, Peygamber Efendimiz Aleyhisselatu Vesselam'a benzemekle mümkündür ancak. Ona benzemek, Onun ahlakını edinmeye çalışmakla olabilir. İmanın kâmil olması da güzel ahlaka bağlanmıştır. "Mü'minler arasında imanca en kâmil olanı, ahlakça en güzel olanıdır. En hayırlınız da ailesine hayırlı olandır" (Tirmizi, Ebu Davud) hadis–i şerifini iyi anlayıp amel etmeliyiz. Hiç kuşkusuz 'ahlakça en güzel olanın' ahiretteki makamı da o oranda yüksek olacaktır. "İnsanlarla iyi geçinme özelliğiyle" (Beyhaki) gönderilmiş olan Peygamber Efendimiz Aleyhisselatu Vesselam; asırlar öncesinden şu müjdeyi vermiştir çünkü:
"Ben, haklı bile olsa münakaşayı terk eden kimseye cennetin kenarında bir köşkü garanti ediyorum. Şaka bile olsa yalanı terk edene de cennetin ortasında bir köşkü, ahlakı güzel olana da cennetin en üstünde bir köşkü garanti ediyorum." (Ebu Davud)
Cennetin kenarında, ortasında veya en üstünde köşkler kazanmak bu kadar kolay işte…

Naşit TUTAR

" birimiz şarkta, birimiz garpta, birimiz mazide, birimiz müstakbelde, birimiz dünyada, birimiz ahirette olsak biz birbirimizle beraberiz"

Windows Live Hotmail: Arkadaşlarınız Facebook'taki güncellemelerinizi doğrudan Hotmail®'den görür.

Windows Live: Arkadaşlarınız size e-posta gönderdiklerinde Flickr, Twitter ve Digg güncellemelerinizi öğrenirler.
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Namaz kılmayı öğrenmek için doğru yere geldiniz... Tüm namaz gönüllüleriyle www.namazzamani.net 'te buluşalım. Her zaman fikrinize ve desteğinize ihtiyacımız var... Bu sitedeki mailler: http://namazzamani-grubu.blogspot.com adresinde yayınlanır...

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Senin İsmail'in hangisi?

2009-12-03T12:14:00.000+02:00

Senin İsmail'in hangisi?

"Senin İsmail'in kimdir?

Veya nedir?

Makamın mı? Onurun mu?

Mevkin mi? Statün mü? Mesleğin mi?

Paran mı? Evin mi?Bağın mı? Otomobilin mi?

Ma'şukun mu? Ailen mi?

İlmin mi? Rütben mi? Sanat ve maharetin mi?

Ruhaniyetin mi? Alimliğin mi? Elbisen mi?

Adın mı? Namın mı? Şöhretin mi?

Canın mı? Ruhun mu?

Gençliğin mi? Güzelliğin mi?

Ben nereden bileyim?

Bunu sen kendin bilirsin.

Her ne ve kim ise onu sen kendin minaya getirmeli ve Kurban için seçmelisin.

Ben sadece onun alametlerini sana söyleyebilirim.

Seni iman yolunda zayıflatan, "gitmek"te olan seni "kalma"ya çağıran,

Seni "sorumluluk" yolunda şüpheye düşüren, seni kendine bağlayan ve

alıkoyan, gönül bağlılığı,mesaj işitmene, hakikati itiraf etmene izin

vermeyen, seni firara çağıran, seni maslahatçı izah ve yorumlara sürükleyen ve aşkı,seni kör eden her şey…

İbrahimsin! Ve İsmaili zaafın seni İblis'in oyuncağı haline getirebilir.

Hayatında şeref, saygınlık, iftihar ve faziletin doruklarında bir tek şey

vardır ki onu elde etmek için zirveden inebilir onu kaybetmemek için bütün

İbrahimi kazanımlarını yitirebilirsin:

O İsmailindir. İsmailinin bir şahıs veya başka bir şey olması mümkündür; bir

durum bir konum, bir zaaf noktası olması imkan dahilindedir.

Ey "Hakk'a teslim olan", "Allah'ın kulu"!

Hakikatin senden istediği şey, işte budur.

Budur "imanın daveti", "risaletin mesajı".

Bu senin sorumluluğundur, ey "sorumlu insan"!

Ey "İsmail'in babası"!

"İsmail'ini öldür"!

"Kendi ellerinle kurban et"!"

Ali Şeriati'nin "Hacc "isimli kitabından bir bölüm

--
"Hasbunallah ve ni'me'l-vekil"

Maillerime yanıtlarınızı lütfen ankebutxx@gmail.com adresine yollayınız...

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Günlük Hadis (Falcıya veya kahine gaybi bilgiler sormak...)

2009-12-02T10:40:00.000+02:00


Hz. Ebu Hureyre Radiyallahu Anh'tan rivayetle Efendimiz Sallallahu Aleyhi Vessellem buyurdular ki: "Bir adam fal bakıcıya veya kahine bazı gaybi bilgiler sorup sonra da 'Bildi yahu' derse, Resûlüllaha indirileni inkar etmiş olur." (Ebu Nuaym/Hilye)
Resulullah.org

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) UNUTMAYIN HER ABDEST BİR YEMİNDİR.!!!

2009-12-01T20:26:00.000+02:00

Unutmayın ki;Her Abdest Bir Yemindir!!!

Unutmayin kİ; Her Abdest Bir Yemindir Aslinda
Bu Eller Bİr Daha Harama Günaha Uzanmayacak!
Bu Ağız Harama Açılmayacak!
Bu dil Bİr Daha kötüyü Söylemeyecek,İftİra Etmeyecek, Yalan Söylemeyecek,dedİkodu Yapmayacak!
Bu Burun Denİ Arzularin PeŞİnde KoŞmayacak!
Bu Kollar Harama Sarilmayacak!
Bu Gözler Harama Bakmayacak!
Bu Beyin KötüyüPlanlamayacak!
Bu Kulaklar Harami Duymayacak!
Bu Ayaklar Harama Adim Atmayacak!
Söz Verİyorum ALLAHim!
Evet itiraf Edİyorum Bunlari Yaptim,affet!
Temİzle, Arit Benİ, Sen Temİzlemezsen Ben Temİzlenemem!
Bana Yardim Et, Benİ Temİzle , Benİ Arit!
Her Abdest Bu Anlama Gelir Ya Da GelmelİFarkindamiyiz?
Abdestmi Aliyoruz?
Yoksa El Yüzmü Yikiyoruz?
Abdest Ruhumuzda Beynimizde Böyle Algilaniyormu? Yankilaniyormu?
Eğer Abdest Böyle Alinmişsa Uzakta Değill Hemen Evinizin Önünde, Çok Yakininizda,hatta Evinizin İçindeİstediğinizde Hemen Bulabİleceğiniz Aritici, Temİzleyİcİ, Durulayici Bİr Nehİr Bulursunuz
Böyle Bir Nehirde GÜnde 5 Kez Yikananda kirden, Günahtan Eser Kalir mi?

selam ve dua ıle..

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Gafleti Yırtan Namaz: Evvâbîn

2009-12-01T15:28:00.000+02:00

Namaz müminin miracı, mirac yolunda ışığı-burağı.. yollardaki
inanmış gönüllerin sefinesi-peyki- uçağı.. kurbet ve vuslat yolcusunun ötelere en yakın karargâhı, en son otağı, gaye ile hem hudut en büyük vesilelerden biridir.

Gafleti Yırtan Namaz: Evvâbîn
Prof. Dr. Abdulhakim Yüce

Efendimiz (sas) kudsî bir hadîslerinde, farz ibadetlere ek olarak, mü'mini daha çok Allah'a yaklaştıracak ve sevgisine mazhar kılacak birtakım nafile ibadetler de bulunduğuna işaret etmiştir. O (sas) şöyle buyuruyor: "Allah buyurdu: Kim veli bir kuluma düşmanlık ederse, ben de ona savaş açarım. Kulum bana, kendisine farz kıldığım ibadetlerden daha sevimli bir şeyle yaklaşmaz. Kulum bana nafile ibadetlerle de yaklaşmaya devam eder. Nihâyet onu severim. Ben kulumu sevince de artık onun işiten kulağı, gören gözü, tutan eli, yürüyen ayağı mesabesinde olurum. Diliyle de her ne isterse muhakkak onları kendisine ihsan ederim. Bana sığınmak isteyince de onu korurum..."(1)

Nafileler, farzları eksiksiz, daha büyük bir iştiyak ve huşu ile yerine getirmek, varsa eksikliklerini gidermek ve kâr hanesini zenginleştirmek üzere yapılan ek/ziyade ibadetlerdir. (2)Farzlar belli olduğundan, sayısını arttırmak mümkün değildir. Ama nafile ibadetlerin bir kısmı için sınır konmuş olsa da (mesela sabah namazının sünneti iki rekâttır, arttırılamaz), bazıları için sınır konmamıştır (meselâ nafile kurbanın sayısı gibi). Öyle ise, vakti ve durumu müsait olup ibadetle şahlanmak isteyen herkes, istediği kadar ikinci kategoriye giren nafile ibadetle meşgul olabilir.

Kulu Allah'a yaklaştıracak çok sayıda nafile ibadet veya taattan söz etmek mümkündür. Hattâ yeme içme gibi sıradan işlerimiz bile, niyetimize göre, bir nevi ibadete dönüşür ve birer Allah'a yakınlık vesilesi olabilir. Detayları ilgili eserlere havale ederek(3), bu tür nafile ibadetlerden olan ve akşamla yatsı arasında kılınan evvâbîn namazından söz etmek istiyoruz.

Evvâbînin Anlamı
Adı geçen namazı anlatmaya geçmeden önce, evvâb kelimesinin çoğulu olan evvâbînin anlamı üzerinde durmak istiyoruz. Lügatlerde rucu eden, dönen mânâsına gelen bu kelime Kur'ân ve hadîste de geçtiği için, tefsir ve hadîs şerhlerinde genişçe incelenmiş ve şu anlamlarda kullanıldığı belirtilmiştir:

Evvâbîn,

a. Her günahtan sonra tevbe eden, yeni bir günah işlediğinde hemen yine tevbe eden ve günahlarını unutmayan,
b. Allah'ı çok tesbih eden,
c. Her işinde Allah'a itaat eden,
d. Kimsenin olmadığı yerlerde günahını itiraf edip tevbe ve istiğfar eden,
e. Çok merhametli olan,
f. Çok namaz kılan kimselerdir.

Kur'ân'da 'Evvâb', Hz. Süleyman, Hz. Davud ve Hz. Eyyüb (aleyhimusselâm) gibi peygamberlerin bir vasfı olarak zikredilir. Malum ilk iki peygamber, mezelle-i akdam olan onca zenginlik, imkân ve mülklerine rağmen her işlerinde Allah'ın marziyatını aramış, adaletten ayrılmamış, tevazuyu elden bırakmamış, şükretmiş ve evvâb kelimesinin anlamında ifade edilen engin bir ibadet hayatı yaşamışlardır. Hz. Eyyüb (as) ise, altından kalkılması çok güç olan çeşitli imtihanlardan geçmiş ancak sabrederek sadece Rabb'ın rızasını aramıştır. Kim bilir belki evvâb vasfı bu hâllerinin bir neticesiydi.

Evbe kelimesine, özellikle tasavvuf ehli tarafından tevbenin zirvesi gibi bir anlam verilmiş ve konu şu şekilde izah edilmiştir: "Cezaya maruz kalma endişesiyle Hakk'a sığınma bir tevbe; makam ve derecâtı muhafaza arzusuyla O'nda fânî olma bir inabe, O'ndan başka her şeye kapanma da bir evbedir. Birincisi, bütün müminlerin hâlidir ve وَتُوبُوا إِلَى اللّٰهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ "Ey iman edenler, hepiniz inhiraflardan vazgeçip Allah'a sığının." âyetinde dile getirilmiştir (Nur, 24/31). İkincisi evliya ve mukkarrebînin vasfıdır; kâmetleri de, mebde' itibarıyla وَأَنِيبُوا إِلَى رَبِّكُمْ "Rabbinize inâbe ediniz." (Zümer, 39/54), müntehâ itibarıyla da: وَجَاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ "Cenâb-ı Hakk'a saygı dolu bir kalble geldi"dir. (Kâf, 50/33) Üçüncüsü enbiyâ ve mürselînin hususiyetleridir. Şiârları da نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ "O ne güzel kuldur. Çünkü o her zaman (Allah'a) rücûdaydı." (Sâd, 38/30, 44) şeklindeki İlâhî takdîr ve iltifattır. Her nerede olursa olsun, maiyyet-i ilâhiyede bulunduğu şuurunu bir nebze bile kaybetmeyenler için tevbe yoktur. Onlardan sâdır olan tevbe mânâsındaki sözler ya inâbe veya evbe mânâlarını ifade etmektedir. Hz. Rûh-u Seyyidi'l-Enâ m'ın, "Günde yetmiş veya yüz defa istiğfar ederim."(4) sözlerini başka türlü anlamak da mümkün değildir." (5)

Kur'ân ve Sünnet'te Evvâbîn Namazı
Evvâbîn namazının anlatıldığı tefsir ve hadîs kaynaklarında bazı âyetlerden bu namaza işaretler olduğu beyan edilerek şu misâller verilmektedir:

a. Hz. Enes b. Malik (ra), "Bizim âyetlerimize ancak o kimseler inanır ki kendilerine o âyetler hatırlatıldığında, derslerini hemen alır, secdeye kapanır, Rablerine hamd, O'nu takdis ve tenzih ederler, asla kibirlenmezler. Yataklarından kalkar, cezalandırması ndan endişe içinde, rahmetinden de ümitli olarak Rablerine dua edip yalvarırlar ve kendilerine nasip ettiğimiz mallardan Allah yolunda harcarlar." (Secde, 32/15–16) âyetinde geçen تَتَجَافَى جَنُوبُهُمْ عَنْ الْمَضَاجِعِ "yataklarından uzaklaşırlar/uyanık kalırlar" kısmının evvâbîn namazını kılanlara işaret ettiğini belirtir ve sözlerine şöyle devam eder: "Bu âyet akşamla yatsı arasını namazla geçiren Ensardan bir grup hakkında nazil oldu." Başka bir yerde, "Bu âyet biz Ensar hakkında nazil oldu; zîrâ bizler akşam namazını kıldıktan sonra evlerimize gitmez, yatsıyı Allah Resûlü ile kılmak için bekler ve bu arada namaz kılardık." der. Beyhakî Sünenü'l-Kübra' sında bu görüşü Hz. Enes'in yanı sıra Hz. İbn Abbas, Ebû Hazım ve Muhammed b. Münkedir'e de isnad eder.(6) Bilindiği gibi sahabeden, bu âyetin teheccüd namazına işaret olduğu da rivâyet edilmiştir.

b. Tâbiînden İbn Müleyke anlatıyor: Hz. Abdullah b. Zübeyr'e 'Muhakkak ki geceleyin kalkıp ibadet etmek daha tesirlidir' (Müzzemmil, 73/6) âyetini sordum, bana, 'Gecenin başlangıcı olan akşam namazından sonraki vakittir.' dedi. İbn Abbas'a sordum o da aynı şeyi söyledi.(7) Hz. Enes bu vakitte namaz kılar ve 'Bu ne namazıdır?' şeklinde soranlara bu âyeti okuyarak cevap verirdi.(8) İmam Gazzalî de gecenin ilk virdinin evvâbîn namazı olduğunu belirtir ve bu âyete işaret ederek "Zîrâ gecenin kıyamı/ihyası/ilk virdi bu zaman dilimiyle başlar." der. Ayrıca وَمِنْ آنَاء اللَّيْلِ فَسَبِّحْ "Gecenin bazı vakitlerinde tesbih et.' (Tâhâ, 20/130) âyetinde geçen vakitlerden birisinin de akşam namazından sonraki vakit olduğunu söyler.(9)

c. Süfyan-i Sevrî'ye, "Ehl-i kitabın hepsi bir değildir. Onların içinde öyle dosdoğru bir cemaat vardır ki, gece saatlerinde Allah'ın âyetlerini okuyarak secdeye kapanırlar" (Âl-i İmrân, 3/113) âyetinde işaret edilen kişilerin hangi özellikleri olduğu sorulunca, bu kişilerin akşam ve yatsı namazları arasında ibadet ettiklerinin kendisine ulaştığını söyler.(10)

d. Yine Hz. Enes (ra), كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ "Onlar geceleri az uyurlardı." (Zâriyât, 51/17) âyeti hakkında, "Onlar akşam ile yatsı namazları arasında uyumaz, namaz kılarlardı." tefsirini yapmaktadır. İrakî Tirmizî'nin şerhinde bu âyetin akşamla yatsı arasında namaz kılanlar hakkında nazil olduğunu sahih bir senedle rivâyet eder.(11)

e. Abdullah b. Ömer (ra), Efendimiz'in (sas) "Kim akşamla yatsı namazları arasında altı rekât namaz kılarsa evvâbînden yazılır." buyurduğunu söyler ve şu âyeti delil olarak okurdu: إنَّهُ كَانَ لِلْأَوَّابِينَ غَفُورًا "O evvâbîne karşı çok affedicidir. "

(12)

f. İmam Gazzalî, فَلاَ أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ "şafak vaktinin hakkı için" (İnşikak, 84/16) âyetini açıklarken şu izahı yapar: "Güneş batınca akşam namazını kılmalı ve akşamla yatsı arasını ihyâ ile meşgul olmalı. Şafak(13), yani ufuktaki kızıllık kaybolunca, gecenin bu ilk virdinin zamanı biter ve yatsı namazının vakti girer. Nitekim Allah bu vakte yemin etmiştir. Bu gecenin ilk ihyâsı/ilk virdidir ve kılınan namaza evvâbîn namazı denilir."

(14)

Yukarıda zikredilen âyetlerin bazılarının tefsirinde, Arap cahiliye âdetlerinden birinin akşamla yatsı arasında uyumak olduğu, hattâ diledikleri her vakitte uyudukları ve İslâm'ın buna sınır getirdiği vurgulanarak, âyetlerde geçen gecenin bir diliminin bu vakte işaret ettiği belirtilmekte ve Efendimiz'in (sas) buna gaflet vakti dediği kaydedilmektedir. (15) Cahiliye döneminde var olan bu vakitte uyuma âdeti bilinmeden de konu yeterince anlaşılmayabilir. Bu âyetlerin bir kısmının teheccüd namazı için de delil olarak zikredildiğini belirtmek gerekir. Bir âyetin birden fazla hususa işaret edebileceğini ise usûl ilminden haberdar olanlar bilirler.

Sahih hadîs kaynaklarında evvâbîn namazı ile ilgili Efendimiz'in (sas) söz ve tatbikatını aktaran hadîs-i şerîfler bulunduğu gibi bu namazla ilgili sahabe tatbikatını anlatan çok sayıda malumat da bulunmaktadır. Bunlardan birkaçını zikretmek istiyoruz.

g. Hz. Ebû Hüreyre'den Efendimiz'in (sas) şöyle buyurduğu rivâyet edilmiştir: مَنْ صَلَّى بَعْدَ الْمَغْرِبِ سِتَّ رَكَعَاتٍ لَمْ يَتَكَلَّمْ فِيمَا بَيْنَهُنَّ بِسُوءٍ عُدِلْنَ لَهُ بِعِبَادَةِ ثِنْتَيْ عَشْرَةَ سَنَةً "Kim akşam namazından sonra, aralarında kötü bir şey konuşmadan altı rekât (nafile) namaz kılarsa bu ibadeti on iki senelik (nafile) ibadet sevabına bedeldir."

(16)

h. Hz. Aişe validemiz Efendimiz'in şöyle buyurduğunu bize aktarıyor: مَنْ صَلَّى بَعْدَ الْمَغْرِبِ عِشْرِينَ رَكْعَةً بَنَى اللَّهُ لَهُ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ "Kim akşam namazından sonra yirmi rekât (nafile) namaz kılarsa Allah ona Cennette bir köşk bina eder."(17)

j. Hz. Huzeyfe anlatıyor: "Allah Resulü'ne gelip onunla beraber akşam namazını kıldım. Kendisi yatsıya kadar namaz kılmaya devam etti."

(18)

k. Hz. Ammar b. Yâsir akşam namazından sonra altı rekât namaz kılınca yanındakiler bu namazı sordular, o şu cevabı verdi: "Ben sevgili dostum Allah Resulü'nü gördüm akşam namazından sonra altı rekât kıldı." ve şunu ekledi "Kim akşam namazından sonra altı rekât kılarsa, denizköpüğü kadar günahı olsa bile affolur."(19)

l. Hz. Abdullah b. Ömer şöyle derdi: مَنْ صَلَّى أَرْبَعًا بَعْدَ الْمَغْرِبِ كَانَ كَالْمُعَقِّبِ غَزْوَةً بَعْدَ غَزْوَةٍ "Kim akşam namazından sonra dört rekât namaz kılarsa gazve üstüne gazveye çıkmış gibi olur."(20)

m. Hz. Enes akşamla yatsı arasında namaz kılar ve 'muhakkak ki geceleyin kalkıp ibadet etmek daha tesirlidir' (Müzzemmil, 73/6) âyetine işaret ederek "bu, gecenin ilk ihyâsı/ilk virdidir" derdi.(21)

n. Akşamla yatsı arasında Hz. Abdullah b. Mes'ud'un yanına her girildiğinde namazla meşgul olduğu görülürdü. O bu durumu izah sadedinde şöyle derdi: هِيَ سَاعَةُ غَفْلَةٍ "o gaflet zamanıdır."(22)

o. Hz. Selman-ı Farisî, Efendimiz (sas)'den naklen şunları aktarıyor: عَلَيْكُمْ بِالصَّلَاةِ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ فَإِنَّهَا تَذْهَبُ بِمُلَاغَاةِ النَّهَارِ وَتُهَذِّبُ آخِرَهُ "Akşamla yatsı arasındaki namaza dikkat edin, zîrâ bu namaz gün içinde eğlenme ve yanlış işlere bulaşmadan ötürü oluşan mânevî kirleri giderir ve günün sonunu güzelleştirir."(23)

ö. Efendimiz'in (sas) azatlılarından Hz. Ubeyd'e, Efendimiz'in farz namazlar dışında bir namaz kılmayı emredip etmediği sorulduğunda, "Evet, akşamla yatsı arasında namaz kılmamızı emrederdi." cevabını verdi.(24)

Zikredilenlerin hâricinde, özellikle günlük virdleri detaylı bir şekilde ele alan İhyâ gibi eserlerde konuyla ilgili çok sayıda haber ve tatbikatın aktarıldığını belirtip bu kadarla iktifa etmek istiyoruz.

Evvâbîn Namazının Zamanı
Sahih-i Müslim ve Müsned başta olmak üzere, bazı hadîs kaynaklarında Efendimiz'in (sas) kuşluk namazına da evvâbîn dediği rivâyet edilmektedir. (25) Ancak ulema kuşluk namazına duhâ; akşamla yatsı arasında kılınan namaza ise evvâbîn namazı demişler ve durum bu şekilde iştihar etmiştir. Ayrıca ikisine de evvâbîn denilebileceği kaydedilmiştir. Hattâ Abdurrezzak'ın Musannaf'ında şu rivâyet de vardır: "Kim sabahın sünnetini kılar sonra da cemaatle sabahın farzını eda ederse, o günkü namazı evvâbînin namazından sayılır, kendisi de muttakiler zümresine dâhil olur."(26)

İlgili eserlerde evvâbîn namazı daha çok 'akşamla yatsı arasında kılınan namaz' olarak geçmektedir ve bu konuda ümmetin kabulü vardır. Bu zaman diliminin gaflet zamanı olduğu, cahiliye döneminde hem müşriklerin hem de Yahudilerin bu zamanda uyudukları ve Efendimiz'in (sas) bu saatlerde uyumayı yasakladığı da aktarılmaktadı r. Hz. Enes (ra), bu vakitte uyumayı soran kişiye, "Yanları yataklardan uzaklaşır (uyumayıp ibadet için kalkarlar.)" (Secde, 32/16) âyetinin bu zamana işaret ettiğini belirterek, uyumanın uygun olmadığını belirtmiş ve Efendimiz'in yatsıdan önce yatmayı yasakladığını belirtmiştir.(27) Hz. Abdullah b. Abbas وَدَخَلَ الْمَدِينَةَ عَلَى حِينِ غَفْلَةٍ مِنْ أَهْلِهَا "(Mûsa), bir gün, halkın habersiz olduğu (gaflet içinde olduğu) bir sırada şehre girdi." (Kasas, 28/15) âyetinde geçen gaflet zamanının, akşamla yatsı arasındaki zaman olduğunu belirtmektedir. (28) Hz. Amr b. Âs ise, "evvâbîn namazı akşamla yatsı arasındaki boşluktadır, ta halk yatsıya yönelinceye kadar." demiştir.(29)

Akşamla yatsı arasına hem evvâbîn hem de gaflet zamanı denilmesinin hikmeti şu olabilir: Nefis gün boyu yaşadığı yorgunluk, işlediği günahların kasveti ve yenilen akşam yemeğinin ağırlığından ötürü dinlenmeye, kendini salmaya ve bu saatleri gaflet içinde geçirmeye meyyal olduğundan gaflet zamanıdır. Diğer taraftan nefsin isteklerine baş kaldırıp, gün boyu yapılan hataların açtığı yaraları sarmaya, gecenin ilk virdini canlı geçirmeye, günlük manevî hâsılatın leh ve aleyhteki hesabını yapmaya yönelen ve bu arada çokça istiğfar edenler ise evvâbîn zümresindendirler. Zîrâ nefsin arzularından yüz çevirip Rabb'in isteklerine rucû etmişlerdir.

Rekât Sayısı
Teravih ve teheccüd namazı dâhil, nafile namazların hemen hepsinin rekât sayısı konusunda Efendimiz'den (sas) farklı birkaç uygulama rivâyet edilmiştir. Rahmet Peygamberi'nin rahmetinin tezahür ettiği hususlardan birisi de bu olmalıdır. Zîrâ nafile ibadetler, farzlar gibi olmayıp bir nevi ihtiyarîdir ve kişinin hâl ve durumuna göre bunları az veya çok eda etmesi mümkündür. Nafileler için alt sınır, söz konusu ibadetin ibadet sayılmasını sağlayacak bir miktarda olmasıdır denilebilir. Meselâ namaz için bu iki rekâttır.(30) Onun için bütün nafile namazların en azı iki rekâttır. Evvâbîn için de bu miktar en alt sınırdır, denilebilir.

Konuyla ilgili yukarıda birkaçını verdiğimiz rivâyetlerde farklı rakamlar bulunmaktadır. Meselâ Hz. Ebû Hüreyre ile Hz. Ammar b. Yâsir altı rekât olduğunu rivâyet etmişlerdir. Ancak rivâyet edilen metinde 'akşam namazından sonra' ifadesi olduğundan bu rakama akşamın son sünnetinin dâhil edildiği, dolayısıyla evvâbînin dört rekât olduğu izahı yapılmıştır. Hz. Aişe Validemiz'den rivâyet edilen yirmi rakamına, yatsının ilk sünneti hâriç, akşam ve yatsı namazlarının toplamıdır denilmiştir. Buna evvâbînin dört rekâtı dâhildir. Nitekim Hz. Abdullah b. Ömer'e göre de evvâbîn dört rekâttır.

Sonuç olarak şu denilebilir: Yukarıda da işaret edildiği gibi nafile bir ibadet olan evvâbînin en azı iki rekât olmakla beraber, rivâyetler en uygun rakamın dört olduğu noktasında birleşmektedir. Hanefilerin görüşü de bu yöndedir.(31)

*Iğdır Üniv. İlâhiyat Fak. Öğrt. Üyesi.
ayuce@yeniumit. com.tr

Dipnotlar
1. Buharî, Rikâk, 38.
2. Rağıp el-İsfahanî, el-Müfredat fi Garibi'l-Kur'â n, 766.
3. Mesela bkz. Hikmet Yüceoğlu, Nafile İbadetler, Rehber Yayınları, İzmir, 2006.
4. Buhârî, Deavât, 3; Müslim, Zikir, 41, 42.
5. F. Gülen, Kalbin Zümrüt Tepeleri I, 18–24.
6. Ebû Davud, Tetevvu', 22; Beyhakî, Sünenü'l-Kübra, III, 19; Vahidî, Esbabu'n-Nüzûl, 404.
7. Beyhakî, Sünenü'l-Kübra, III, 19
8. Neylü'l-Evtar, IV, 336.
9. Gazzalî, İhya, I, 342.
10. Beyhakî, Sünenü'l-Kübra, III, 19.
11. Neylü'l-Evtar, IV, 336.
12. El-Bahru'r-Raik, IV, 234.
13. Şafak dilimizde, güneş doğmadan az önce beliren aydınlığa da denir.
14. Gazzalî, İhya, I, 342.
15. Kurtubî, XIV, 101.
16. Tirmizî, Mevakît, 204; İbn Mace, İkame, 113.
17. Tirmizî, Mevakît, 204; Ebû Ya'la, Müsned, X, 205.
18. İbn Hanbel, Müsned, V, 392.
19. Ebû Nuaym el-İsfahanî, Ma'rifetu's- Sahabe, XIV, 486.
20. İbn Ebî Şeybe, Musannaf, II, 103.
21. İbn Ebî Şeybe, Musannaf, II, 102.
22. İbn Ebî Şeybe, Musannaf, II, 102.
23. Abdurrezzak, Musannaf, III, 44; Kenzu'l-Ummal, VII, 387.
24. İbn Hanbel, Müsned, V, 431.
25. Müslim, Müsafirîn, 143; Müsned, IV, 366.
26. Abdurrezzak, Musannaf, III, 58.
27. İbn Ebî Şeybe, Musannaf, II, 230.
28. İbn Ebî Hatim, Tefsir, LI, 341.
29. Kurtubî, XIV, 101.
30. İmam Şafiî gibi müctehidîn-i izamdan bazı zevatın, Efendimizin uygulamalarına dayanarak namazın en azının bir rekât olduğunu belirttiklerini kaydetmeliyiz. Ancak bu görüş sadece vitir namazı için uygulanmaktadı r. Diğer hiçbir namaz sadece bir rekât olarak kılınmamaktadır.
31. Geniş bilgi için bkz: Bedaiu's-Sana' i, III, 130; Bahru'r-Raik, IV, 249; Mecme'u'l-Enhur, I, 411.

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Bediüzzaman İhyitaçtır

2009-12-01T14:25:00.000+02:00

Bediüzzaman İhyitaçtır

Mütefekkir Cemil Meriç, Bu Ülke isimli kitabında şöyle der:

"Said Nursî, bir kavga adamı. Yalçın bir irade. Taviz vermeyen bir miza¯, tefekkürden çok iman. Tarihin içinden gelen ve kabuğuna çekilmiş yüz binlerce insanı uyandıran bir ses. Nurculuk bir tepki… Küfre karşı, imanın bir tepkisi."

Prof. Dr. Hikmet Özdemir, "Bediüzzaman bir hoca değil. Zamanın entellektüel tartışmaları hakkında görüşler ileri süren bir düşünür" diye nitelendirmiştir onu.

Suudi Arabistanlı önemli âlimlerden Prof. Dr. Abdullah Ömer Ennasif'in görüşü ise şöyle:

"Muasırı olan İslâm âlimleri, bir İslâm devleti kurma peşinde koşarken, Bediüzzaman iki şeyi esas almıştı: Birincisi, iman. İkincisi ise, kalpleri kurtarmak. Batının fen ve felsefesinden İslâmiyete gelen hücumlara ilim diliyle cevap vererek materyalizmi çökertmiş; devleti değil, insanı hedef alıp gençlerin kalbine imanı yerleştirerek, imanlı bir gençlik yetiştirmiştir. Bugün geriye dönüp baktığımızda, diğerleri kaybetti, kazanan Bediüzzaman oldu."

Tüm bu sözler ve daha niceleri, Bediüzzaman Hazretlerinin ilmini, evrenselleğini, 21. yüzyıla hitap edişini, yüksek ve kaliteli düşünme iradesini gözler önüne seriyor.

O, bir İslâm âlimi.

21. yüzyılda insanlığın cevap aradığı soruları ve muknî çözümlerini, bireyden insanlık âlemine kadar genişleyen bir halka içinde, dünya ve ahiret saadetinin anahtarını elinde tuttuğunu bir kez daha müşahede ediyoruz.

Önceki yüzyıllarda insanlık, ilim ve dini birbirine muhalif iki kavram olarak ilân etmişti. Birbirini reddeden iki kavram…

Bediüzzaman, İslâmiyetle bilimin, çatışmak, muhalif düşmek şöyle dursun, birbirinin lâzımı olduğunu ortaya koymuştur. Dinle-bilimin birbirine barışık olduğunu, ilmin Allah'ın varlığını ve birliğini ortadan kaldırmadığını, bilâkis Allah'ın varlığını ispat ettiğini delilleriyle ortaya koyuyor. Bunu Kastamonu'da iken kendisine gelen ve "Muallimlerimiz bize Allah'tan bahsetmiyorlar, bize Hâlıkımızı tanıttır" diye istekte bulunan lise talebelerine verdiği dersten anlamak mümkün. "Muallimleri değil onları dinleyiniz" diyor Bediüzzaman. Çünkü her bir fen Allah'tan bahsedip, Hâlıkı tanıttırıyor. Neticede Bediüzzaman fenlerle konuşmayı, tefekkür penceresinden onları incelemeyi öğretiyor insanlığa. Maddeci bakışı ortadan kaldırıp, manaya anlam kazandırıyor. Her şeyi maddede gören materyalizmin bile bugün doğduğu topraklarda dahi çökmüş olmasının en büyük sebebi de, Bediüzzaman'ın insanlığa sunduğu derstir: İslâm ve bilim barışıktır ve birbirini tamamlayan bir sentezdir.

Bugün Batı dünyasının kafasını kurcalayan bir soru var: İslâm ve demokrasi.

Bu iki kavramı da birbirinden bağımsız ya da birbirine muhalif düşünmek oldukça yanlış.

İslâmiyetin temel mefhumu eşitlik. Bu bir amaç değil, bir hak. Kur'ân, aynı zamanda bir anayasa kitabı. Bu bağlamda düşünürsek, İslâm için demokrasi felsefî değil, hukukî bir mefhum. İnsanlar doğuştan eşit. Kulun bütün haysiyeti mü'min oluşunda.Dilenciyi halifeye eşit kılan bir hüviyet kazandırıyor İslâmiyet insana. Nitekim hadis-i şerifte de bunu görmek mümkün: "Arabın Arap olmayana takvasından başka üstünlüğü yoktur."

Tâ Asr-ı Saadetten geliyor yani bu eşitlik ilkesi.

Batı dünyasının cevabını aradığı soruya gelecek olursak…

Bediüzzaman bu ihtiyacı bugün keşfetmiş bir mütefekkir değil. Mütefekkir olmanın gereği de zaten meseleleri kimse görmeden, düşünmeden görüp, düşünebilmek. Çözümler de sunarak insanlığı aydınlatmak. Bundan neredeyse bir asır önce yazdığı Münâzârât isimli eseriyle Bediüzzaman, İslâm ve demokrasinin hangi makamda olması ve hürriyetlerin ne şekilde yaşanması gerektiğini belirterek, demokrasi ve hürriyetlerin esaslarını ortaya koymuştur.

İhtilâllere karşı demokrasinin, yasaklara karşı hürriyetlerin, bölücülüğe, ırkçılığa karşı din kardeşliğinin, dünyanın çağdaş değerlerini sahiplenerek onları kullanabilmenin ölçülerini sunmuştur bize.

Bediüzzaman'ın aydınlık ve evrensel dünya görüşü hiçbir zaman hakikî mü'min olma sıfatıyla ters düşmemiştir.

"İnsanlar hür oldular, ama yine de abdullahtırlar" ifadesi Bediüzzaman'ın her şeyden önce "kul" olma bilincini de açık bir şekilde ortaya koyan bir sözü durumunda. İnsana her an, her yerde ve her zeminde yaratılmış ve vazifeli bir kul olduğunu hatırlatan bir tefekkür inşa etmiştir zihinlerde. Bu tefekkürî bakış açısı sayesinde insan, kul oluş bilincini zihninde yoğun olarak yaşamaktadır.

Ahir zaman insanını bekleyen imansızlık tehlikesine karşı, Bediüzzaman şunu hedef edinmiştir: Her an ve her yerde Allah hatırlanmalıdır. İnsan, Onun isimlerini bütün kâinatta fark edebilmeli; varlığın bütün boyutlarını mana-i harfiyle inceleyecek bir bakış açısına sahip olmalıdır.

Bediüzzaman aynı zamanda, "kul oluş bilinci" kaybolmadıkça, dünya üzerinde huzur, barış, doğruluk ve güvenden uzak kalınmayacağını da ispat ediyor "Sözler"inde. İnsanlık için bir sulh-u umumî, Müslümanlar için kardeşlik ve dayanışma, Nur Talebeleri için dostluk şeklinde ilişkileri kapsayan bir hayat tarzı tavsiye ediyor.

Onun tüm bu ölçülerine ve tavsiyelerine kulak vererek yaşamaya çalışan kalpler ve zihinler, görüşleri isabetsiz olanların durumuna düşmekten, dünyada, ülkede ve iç âlemlerde karşılaşılan imanî ve sosyal meselelere karşı fikirsiz, kör, sağır olmaktan kurtulup; başı dik, isabetli, kararlı, tutarlı ve İslâma ve çağdaş değerlere açık bir bakış açısı kazanacaklardır.

Bediüzzaman, evrenseldir. Kalplerde, ruhlarda ve akıllarda gerçekleştirdiği inkılâplar sayesinde, insanca yaşamanın reçetelerini sunmuş ve tüm insanlığa bu reçeteye tâbî olma çağrısında bulunmuştur.

Kulak verile…

Tuba Nur Arıcan

Bizim Aile

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Emâneti Yerine Getirmek

2009-12-01T12:36:00.000+02:00

Emâneti Yerine Getirmek
Cenâb-ı Hak âyet-i kerîmede şöyle buyurur:
“İnsanlardan öylesi de vardır ki, Allâh’ın rızasını kazanma uğrunda kendisini ve malını fedâ eder...” (el-Bakara, 207)

Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- bir hadîs-i şerîflerinde şöyle buyururlar:
“İnsanların en hayırlısı, insanlara en çok faydalı olandır.” (Suyûtî, el-Câmiu’s-Sağir, II, 8)

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) İhramlı İken Dikkat Edilecek Husus

2009-11-30T21:16:00.001+02:00

İhramlı İken Dikkat Edilecek Husus
Cenâb-ı Hak âyet-i kerimede şöyle buyurur:
“Ey iman edenler! İhramlı iken (karada) av hayvanı öldürmeyin. Kim (ihramlı iken) onu kasten öldürürse (kendisine) bir ceza vardır. (Bu ceza), Kâ’be’ye hediye olarak varmak üzere, öldürdüğünün dengi olup, içinizden iki âdil kimsenin takdir edeceği bir kurbanlık hayvan; veya yoksulları yedirmek suretiyle keffaret; yahut onun dengi oruç tutmaktır. (Bu) yaptığı işin kötü sonucunu tatması içindir. Allah geçmiştekileri affetmiştir. Fakat kim bir daha böyle yaparsa, Allah ondan intikam alır. Allah mutlak güç sahibidir, intikam sahibidir.”
(Mâide, 95)

Kurban bize, Hazret-i İbrahim ve İsmail’in teslimiyetini ve kulluktaki üstün hâllerini hatırlatır. Allah’ın her şeyi insanlara musahhar kıldığını fiilen gösterip bunlardan usûlünce istifade ve infak etmeyi öğretir. Zira Allah’ın emrimize verdiği nîmetlerden faydalanmamak doğru olmadığı gibi, onları israf etmek de son derece yanlıştır. Bunun için İslâm kurbanı emretmiş, ancak diğer taraftan da israfı ve hayvanlara eziyeti yasaklamış, hatta kurban edilecek hayvanlar için belli bir yaş sınırı koymuştur. Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- koyunu kulağından çekerek kesmeye götüren bir kimseye rastlamıştı. Hemen müdâhale ederek:
“Hayvanın kulağını bırak, boynunun kenarından tut!” buyurdu.
(İbn-i Mâce, Zebâih,3)

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Kurban ve Hikmetleri

2009-11-30T21:16:00.000+02:00

Kurban ve Hikmetleri
“Kurbân” kelimesi Arapça’da gerek maddî gerekse manevî her türlü yakınlığı ve yakın olmayı ihtivâ eder. Istılahta, kendisiyle Allah’a yaklaştıran şeyi, husûsi olarak da Allah’a yakınlık sağlamak, yani ibadet (kurbet) maksadıyla belli vakitte belirli cinsten hayvanları kesmeyi ve bu amaçla kesilen hayvanı ifade eder. Belli bir miktarın üzerinde mala sahip olan zenginlerden, senede bir defa, Kurban Bayramı günlerinde kurban kesmeleri istenir. Kesilen hayvanın etinden ev halkı yiyebildiği gibi eşe dosta ve fakir fukaraya da dağıtılması îcâb eder.
Cenâb-ı Hak âyet-i kerîmede şöyle buyurur:
“O Halde, Rabbin için namaz kıl, kurban kes.

(Kevser-2)

Kurban, insanı cimrilik ve mal sevgisinden kurtarır. Toplumdaki kardeşlik, yardımlaşma, paylaşma ve fukarayı sevindirme duygularını geliştirir. İnsanları muhabbet ve merhametle birbirine bağlar. Allah’ın nîmetlerinden bütün kullarının istifade etmesini sağlar. Toplum hâlinde yerine getirilen ferdî ve ictimâî ibadetlerle Allah’ın rızâsını kazanmaya ve O’na yaklaşmaya vesîle olur.
Hz. Âişe (radıyallahu anha) validemizden nakledilen bir hadiste şöyle buyurulur; “Âdemoğlu için Allah katında kurban bayramı gününde kurban kesmekten daha sevimli bir amel yoktur. Bu hayvan, kıyamet günü boynuzları, kılları ve tırnakları ile gelecektir. Şüphe yok ki kurbanın kanı yere düşmeden önce, Allah’a ulaşır. Bu yüzden kurbanlarınızı gönül hoşluğu ile kesiniz.”
(Tirmizî, Edâhî, 9, 14, İbn Mâce, Edâhi, 3; A. İbn Hanbel, v, 239)

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Kurban İbadeti

2009-11-30T21:15:00.000+02:00

Kurban İbadeti
Cenâb-ı Hak âyet-i kerimede şöyle buyurur:
“Kurbanların ne etleri, ne de kanları Allah’a ulaşır. Allah’a sadece sizin ihlâs ve samimiyetiniz ulaşır.”
(Hac, 22)

Sevgili Peygamberimiz bir hadis-i şeriflerinde de "imkanı olup da kurban kesmeyenler bizim mescidimize yaklaşmasın!" buyuruyorlar. Çünkü İslamiyet, istikamet dinidir. Müslüman'ın bir hareketi, diğer hareketini tasdik etmelidir. Kalp Allah'a muhalefet ederken kalıbın secde etmesinin bir manası olmayacağından Peygamberimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem- böyle buyurmuştur.
Kurban ibadetinde de edeceğimiz kusurları gören ve bunların nasıl mağfiret olunacağını düşünen Peygamberimiz -sallâllâhu aleyhi ve sellem- dünyaya veda ettiği haccında yüz deve kurban ettiler. Bunlardan altmış üçünü bizzat kendileri kesip, geriye kalan otuz yedisini de kurban etmesi için Hazret-i Ali -radıyallahu anh-’ı vazifelendirdiler. Ali'nin "Ya Resûlallah, bunlar kimin içindir?" diye sorması üzerine Rahmet Peygamberi -sallâllâhu aleyhi ve sellem-: "Benden sonra gelecek ümmetim için" diye cevap verdiler.

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Bayram Günlerini Değerlendirmek

2009-11-30T21:13:00.000+02:00

Bayram Günlerini Değerlendirmek
Cenâb-ı Hak âyet-i kerimede şöyle buyurur:
“Ey iman edenler! Cuma günü namaza çağırıldığı (ezan okunduğu) zaman, hemen Allah’ı zikretmeye koşun ve alışverişi bırakın! Eğer bilmiş olsanız, elbette bu, sizin için daha hayırlıdır. Namaz kılınınca artık yeryüzüne dağılın ve Allah’ın lûtfundan isteyin! Allah’ı çok zikredin; umulur ki kurtuluşa erersiniz.”

(Cuma, 9-10)

Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- hadîs-i şerîflerinde şöyle buyurmuştur:
“…Şunu iyi bilin ki, bu bayram günleri; yeme, içme ve Allah -azze ve celle-’yi zikretme günleridir.”
(Ebû Dâvud, Edâhî, 9-10/2813, 2812)
“Bayramlarınızı, tekbir getirmek sûretiyle zînetlendiriniz!”

(Heysemî, II, 197)

Ebû Saîd el-Hudrî (radıyallahu anh) şöyle anlatır:
Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Kurban ve Ramazan bayramı günleri namazgâha çıkar ve evvelâ namazla işe başlardı. Namazı kılıp selâm verdiğinde ayağa kalkarak cemaate dönerdi. Cemâat namaz kıldıkları yerde otururdu. Eğer herhangi bir yere müfreze gönderme ihtiyacı olursa onu cemaate söyler veya bundan başka yapılacak bir iş olursa onu kendilerine emrederdi. Hutbe esnâsında:
“–Sadaka verin, sadaka verin, sadaka verin!” buyururdu.
“En ziyâde sadaka verenler de kadınlar olurdu.” Ondan sonra Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- namazgâhtan ayrılırdı.

(Müslim, Iydeyn, 9)

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) kurban mesajı

2009-11-28T13:33:00.000+02:00

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) MUTLU BAYRAMLAR

2009-11-28T12:20:00.000+02:00

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.

(Namaz Zamanı) Fwd: PDF

2009-11-26T11:52:00.000+02:00

Merhaba,

Bir okurumuz namaz dua ve sulerini pdf dosyası haline getirmiş arzu edenler indirip faydalanabilir.

Namaz Zamanı

---------- Yönlendirilmiş ileti ----------
Kimden: Soner Eker <soner@sonereker.com>
Tarih: 24 Kasım 2009 23:27
Konu: PDF
Kime: namazzamani@gmail.com

Selamlar,

Namaz dua ve surelerini ezber amaçlı çıktı almak için PDF haline getirdim. Kullanışlı oldu, arapça yazılışını yer sıkıntısından (hepsini tek bir kağıda sığdırmak istedim) dolayı eklemedim. Belki benim gibi ihtiyaç duyan olur diye size de gönderiyorum, dilerseniz siteye biryere iliştirirsiniz.

Emekleriniz için Allah razı olsun, her aradığımda siteniz temiz bir şekilde orada duruyor...
Kolay gelsin.
Soner

Bu mesajı Google Grupları "Namaz Zamanı" gruba üye olduğunuz için aldınız.